1934 Belchfire Runabout

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Trzystatrzynastka

1934 Belchfire Runabout (popularnie zwany Trzystatrzynastką) – fikcyjny samochód (kabriolet) należący do Kaczora Donalda.

Samochód podobny do 313 pojawił się po raz pierwszy w filmie animowanym Don Donald (premiera 9 stycznia 1937), model ten jednak różnił się nieco od znanego nam obecnie: był nieco dłuższy, czerwoną karoserię ozdabiały dwa żółte pasy biegnące od chłodnicy aż do bagażnika, auto nie posiadało również charakterystycznej tablicy rejestracyjnej. Twórcą prawdziwej "313" jest amerykański rysownik, Al Taliaferro: to w stworzonym przez niego komiksie, wydrukowanym 1 lipca 1938, po raz pierwszy ujrzeć możemy Donalda siedzącego za kierownicą samochodu, jak się miało później okazać, nierozerwalnie związanego z nim przez dziesięciolecia. Model, nazwany przez Carla Barksa "1934 Belchfire Runabout" (1984), nigdy nie istniał w realnym świecie, anegdota głosi, że jego pierwowzorem było auto (American Bantam) posiadane przez jednego z przyjaciół rysownika.

Jeden z samochodów marki American Bantam

Od dnia debiutu wygląd samochodu nie przeszedł zbyt wielu zmian, kolejni autorzy konsekwentnie trzymali się kanonu wyznaczonego przez Taliaferro. Pewna dowolność utrzymana była jedynie w kolorystyce auta: w zależności od komiksu było ono całkowicie czerwone (komiksy drukowane w tygodniku "Kaczor Donald"), czerwone z niebieskimi błotnikami, lub niebieskie z czerwonymi błotnikami (włoskie komiksy, drukowane w serii "Gigant Poleca"). Zdarzały się również większe odstępstwa: w 1979 poczta Antigui i Barbudy wydała serię znaczków przedstawiających Donalda prowadzącego żółtą 313.

W ciągu lat wielu rysowników, zwłaszcza wielcy miłośnicy motoryzacji – Carl Barks i Flemming Andersen, epizodycznie umieszczało Donalda za kierownicą innych, czasem luksusowych samochodów. Koniec końców zawsze jednak wracał on do swojego starego auta.

Dzieje 313[edytuj]

Zgodnie z chronologią dziejów Kaczogrodu stworzoną przez Dona Rosę, samochód zbudowany został, w latach 30. XX wieku, przez samego Donalda. Z komiksu Recalled Wreck (pl Gdzie moja bryka) dowiadujemy się, że części zastosowane przy jego budowie pochodziły z kilku starych aut produkowanych wyłącznie na początku lat 20. Z tego powodu nie można już było kupić do niego części zapasowych, obowiązek konserwacji wiecznie psującego się pojazdu spoczywał na jego właścicielu. Charakterystyczny numer tablicy rejestracyjnej, 313 (ew. DKG313), wybrany został przez samego Donalda – wierzy on, iż przynosi mu on szczęście. O przywiązaniu Kaczora do tego numeru świadczy fakt, iż, aby go zachować, wnosił on corocznie dodatkową opłatę – zgodnie z tradycją akcja komiksów Dona Rosy toczy się w latach 60. XX wieku, a w tamtym okresie w Stanach Zjednoczonych numery rejestracyjne samochodów zmieniane były co roku.

Z narysowanego przez Dona Rosę komiksu The Duck Who Never Was dowiadujemy się, że 313 powstałaby nawet gdyby nie narodził się jej twórca. Należałaby wówczas do Gogusia (który wygrał ją na loterii) i nosiłaby numer rejestracyjny 131.

Kiedy Donald przyjmuje swoją drugą tożsamość, pogromcy przestępców – Superkwęka, zmienia się również jego samochód. 313 na tablicy rejestracyjnej zastąpiona zostaje przez X, samo auto wyposażone zaś zostaje w szereg stworzonych przez Diodaka futurystycznych urządzeń ułatwiających walkę z przestępczością (m.in. napęd antygrawitacyjny, wyrzutnię rakiet, powłokę ochronną itp.).

Wygląd[edytuj]

Pierwotnie 313 pomyślana była jako mały samochód dwuosobowy (Donald woził nim swoją dziewczynę, Daisy, na randki), szybko jednak przeistoczyła się, poprzez przerobienie umiejscowionego z tyłu bagażnika na siedzenie zajmowane przez Hyzia, Dyzia i Zyzia, w auto pięcioosobowe. Nie posiada on zderzaka przedniego, praktycznie cały przód pojazdu zajęty jest przez nieproporcjonalnie dużą kratkę chłodnicy. Silnik znajduje się z przodu, można się do niego dostać jedynie przez otwieraną wzdłuż osi pojazdu dwustronną maskę. Duże (w stosunku do całego auta) koła umiejscowione są nieco z boku samochodu, górną ich część skrywają zaokrąglone (podobnie jak cała karoseria) błotniki. Nie jest znana dokładna moc silnika. Wiadomo jedynie, że posiada on (zazwyczaj) napęd na dwa koła, co nie przeszkadza mu rozwijać dość znacznych prędkości. We włoskich komiksach, drukowanych w Polsce w serii "Gigant Poleca", auto wygląda nieco inaczej, np. zazwyczaj posiada zderzaki.

Linki zewnętrzne[edytuj]