1944 w Wojsku Polskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kalendarium Wojska Polskiego 1944 – wydarzenia w Wojsku Polskim w roku 1944.

1944[edytuj | edytuj kod]

  • polscy piloci myśliwscy PSP zestrzelili 100 samolotów niemieckich i 187 pocisków V-1, a piloci bombowi zrzucili na cele niemieckie 5250 ton bomb[1]

Styczeń[edytuj | edytuj kod]

ORP „Ślązak”
ORP „Błyskawica”
ORP „Dragon”

1 stycznia

2 stycznia

  • S-4 wraz z MGB 435 wracając z patrolu kanału La Manche weszły na mieliznę koło Dover

3 stycznia

10 stycznia

  • ORP „Krakowiak” biorący udział w osłonie konwoju wszedł do Neapolu

12 stycznia

19 stycznia

  • dowódca AK wydał rozkaz w związku z przekroczeniem przez Armię Czerwoną granicy RP[4]

16 stycznia

  • rozpoczęto mobilizację oddziałów AK na Wołyniu[4]

16 stycznia

20 stycznia

  • Naczelny Wódz wysłał do kraju „Wytyczne włączenia NSZ do Kraju”
  • zatwierdzenie i wprowadzenie w życie „Statutu Sądów Honorowych Oficerów Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR”[5]

24 stycznia

  • dowództwo 1 FB stwierdziło, że konspiracyjna działalność AK na zapleczy utrudnia mu prowadzenie walki oraz zagraża zdrowiu i życiu radzieckich żołnierzy[4]

28 stycznia

Luty[edytuj | edytuj kod]

1 lutego

  • przekształcono kompanię „Pegaz” Armii Krajowej w Batalion Strzelców Spadochronowych „Parasol”[1]

2 lutego

9 lutego

10 lutego

15 lutego

  • Zgrupowanie Osnowa podjęło walkę z Niemcami w rejonie Włodzimierza Wołyńskiego i tym samym zapoczątkowało realizację planu Burza[4]

Marzec[edytuj | edytuj kod]

Zygmunt Berling i Karol Świerczewski na wniosek ZPP zostali mianowani do stopnia generała dywizji[5]

1 marca

2 marca

  • dowódca AK zakazał wcielania do AK oddziałów wojskowych „Miecza i Pługa” z zachowaniem możliwości wcieleń indywidualnych[4]

13 marca

15 marca

  • w związku ze staraniami o przekształcenie korpusu w armię aktyw Zarządu Głównego ZPP i dowództwo 1 Korpusu Polskich SZ w ZSRR spotkali się na Kremlu z kierownictwem państwa radzieckiego[5]

16 marca

18 marca

  • w prasie ukazał się oficjalny komunikat o powstaniu w ZSRR Armii Polskiej[5]
  • po wyzwoleniu zachodniej Ukrainy 1 Korpus Polski został zasilony Polakami mieszkającymi na tym terenie i przekształcony w 1 Armię Polską[6]

23 marca

26 marca

Kwiecień[edytuj | edytuj kod]

przystąpiono w Sumach do organizowania 14 samodzielnego pułku artylerii przeciwlotniczej[5]

1 kwietnia

  • ukazał się rozkaz organizacyjny dowódcy Armii Polskiej w ZSRR nr 001, który nakazywał: sztab 1 Korpusu PSZ przeformować na sztab Armii Polskiej, a jednostki korpuśne na armijne, związki taktyczne i oddziały korpusu włączyć do armii oraz zorganizować odpowiednie instytucje oraz 69 samodzielnych związków taktycznych, oddziałów i pododdziałów wszystkich rodzajów wojsk i służb[5]
  • na lotnisku Grigoriewskoje rozpoczęto formowanie 2 pułku nocnych bombowców „Kraków” (pierwszy dowódca płk Józef Smaga) oraz 103 samodzielnej eskadry łącznikowej (pierwszy dowódca mjr Aleksander Kuwojew)[5][1]

3 kwietnia

6 kwietnia

  • Inspektorat PSP został przemianowany na Dowództwo Polskich Sił Powietrznych, a pierwszym dowódcą został gen. bryg. pil. Władysław Kalkus[1]

8 kwietnia

  • 1 samodzielny dywizjon artylerii przeciwlotniczej odparł atak lotnictwa niemieckiego na stację kolejową Darnica pod Kijowem, a polscy przeciwlotnicy zestrzelili 5 samolotów[5][1]

9 kwietnia

13 kwietnia

  • dowódca AK wydał rozkaz nakazujący ujawniającym się oddziałom używać nazw oddziałów WP sprzed 1939 roku[4]

1516 kwietnia

  • lądowanie brytyjskiej „Dakoty” pod Bełżycami niedaleko Lublina w ramach operacji „Most 1” z drugim pilotem kpt. pil. Bolesławem Korpowskim jako łącznikiem[b][1]

18 kwietnia

20 kwietnia

  • został wprowadzony w życie „Statut Koleżeńskich Sądów Żołnierskich”[5]

25 kwietnia

  • ze Stanów Zjednoczonych przybył do Moskwy na zaproszenie ZPP prof. Oskar Lange, który odwiedził Armię Polska w ZSRR[5]
  • zakończono formowanie 1 brygady saperów[5]

29 kwietnia

Maj[edytuj | edytuj kod]

3 maja

  • wypad Grupy Dywersyjnej AK dowodzonej przez Aleksandra Wąsowicza na lotnisko Bielany w Warszawie (grupa zniszczyła 5 samolotów niemieckich Ju-52, a 3 dalsze samoloty zostały uszkodzone)[1]

4 maja

  • w Owczarni oddział AL Bolesława Kowalskiego zamordował 18 żołnierzy z 3 kompanii 15 pp AK[4]

5 maja

  • rozpoczął działalność w Szpanowie pod Równem Polski Sztab Partyzancki[5][6]

6 maja

7 maja

8 maja

  • początek walk 2 KP o Monte Cassino[11]

9 maja

1118 maja

13 maja

14 maja

18 maja

  • 27 DPAK rozpoczęła walki w lasach szackich[4]
  • na gruzach klasztoru na Monte Cassino 2 Korpus Polski zatknął polską flagę[7]

19 maja

20 maja

  • wywiad AK zdobył szczegółowy plan poligonu w Bleźnie gdzie przeprowadzano próby z systemami rakietowymi „V”[4]

21 maja

24 maja

  • wcielono ORP „Błyskawica” do 39 półdywizjonu kontrtorpedowców (20 Dywizjon Kontrtorpedowców)
  • wcielono ORP „Piorun” do 40 półdywizjonu kontrtorpedowców (20 Dywizjon Kontrtorpedowców)

2930 maja

  • na lądowisku „Motyl” pod Tarnowem lądowała brytyjska „Dakota” w ramach akcji „Most II” po części pocisku V-l zdobyte przez wywiad AK; ppor. pil. Jacek Błocki był drugim pilotem-łącznikiem[1]

30 maja

  • zatwierdzono Wojskowy Kodeks Karny i Kodeks Postępowania Karnego[5]

Czerwiec[edytuj | edytuj kod]

1 czerwca

  • wprowadzono w życie Wojskowy Kodeks Karny i Kodeks Postępowania Karnego[5]
  • zrzucono na terenie południowej Lubelszczyzny 56-osobowy oddziału płk Roberta Satanowskiego[5]

4 czerwca

  • w rejonie Sum na Ukrainie w miejsce Sztabu Formowania i Uzupełnień Armii Polskiej w ZSRR powołano do życia Główny Sztab Formowania Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR[5]

421 czerwca

  • 1 Pułk „Warszawa”, 2 Pułk „Kraków” oraz 103 Eskadra zostały przebazowane transportem kolejowym i rzutami powietrznymi z Grigoriewskoje na lotnisko Gostomel k. Kijowa (ZSRR)[1]

5 czerwca

6 czerwca

  • początek walk 1 Dywizji Pancernej gen. Maczka w Normandii[13]
  • lotnictwo myśliwskie PSP brało udział w inwazji wojsk alianckich w Normandii (Francja) i wykonało w pierwszym dniu 255 lotów bojowych[1]

8 czerwca

  • ORP „Błyskawica” i „Piorun” brały udział w zwycięskiej bitwie morskiej pod Ushant (Onessant)[14]

11 czerwca

  • Dywizjon 302 ląduje po raz pierwszy po 4 latach na lotnisku polowym we Francji i po uzupełnieniu paliwa odbywa dalszy lot patrolowy nad rejonem działań[1]

15 czerwca

16 czerwca

  • pierwszy polski pilot sierż. pil. Stanisław Domański zestrzelił nad Anglią pocisk V-1[1]

20 czerwca

21 czerwca

22 czerwca

  • dowódca AK potępił kierownictwo NSZ za niepodporządkowanie się umowie o połączeniu się tej organizacji do AK[4]

23 czerwca

30 czerwca

Lipiec[edytuj | edytuj kod]

  • Główny Sztab Formowania Armii Polskiej w ZSRR został przeniesiony z Sum do Żytomierza[5]

1 lipca

  • Naczelny Wódz, gen. Sosnkowski, wydał rozkaz 572 piętnujący niesubordynację NSZ i zakazał członkostwa w jakiejkolwiek innej organizacji niż Armia Krajowa[16]

2 lipca

  • początek walk o Ankonę[17]

5 lipca

67 lipca

  • oddziały Armii Krajowej Okręgu Wileńskiego i Podokręgu Nowogródzkiego rozpoczęły w ramach akcji „Burza” walkę o wyzwolenie Wilna, a zgrupowaniem żołnierzy dowodził ppłk Aleksander Krzyżanowski „Wilk”[18]

7 lipca

8 lipca

10 lipca

  • Zgrupowanie „San” 5 DP AK walczyło ze zgrupowaniem UPA w okolicach Mościc[16]

11 lipca

  • 2 Wileńskie Zgrupowanie AK we współdziałaniu z ACz zdobyło Miejszagołę[16]
  • ukazał się rozkaz ogólny nr 0144 o utworzeniu przy Głównym Sztabie Formowania Oddziału Wojsk Pancernych i Zmotoryzowanych[5]

12 lipca

  • rozkaz o wcieleniu z dniem 15 sierpnia BCh do AK[16]
  • Komenda Główna AK wysłała do sztabu NW w Londynie meldunek z danymi „V2”[16]

13 lipca

14 lipca

  • na terenie Obwodu Krakowskiego została zrzucona 13-osobowa grupa pod dowództwem por. Antoniego Jańczaka „Antek”[5]
  • gen. dyw. Karol Świerczewski został wyznaczony na stanowisko szefa Głównego Sztabu Formowania PSZ w ZSRR[5]

15 lipca

16 lipca

17 lipca

  • początek walk 27 Wołyńskiej DP w Lasach Parczewskich[21][16]
  • w Boguszach zatrzymano i rozbrojono kadrę wileńsko-nowogródzkiego Okręgu AK[16]
  • w rejonie Puszczy Rudnickiej Oddziały ACz przystąpiły do rozbrajania oddziałów AK przybyłych na koncentrację[16].
  • piloci 315 Dywizjonu Myśliwskiego w rejonie Paryża zestrzelili 19 samolotów niemieckich[1]

21 lipca

  • początek walk o Lwów[22]
  • główne siły Armii Polskiej przeprawiły się przez Bug i wkroczyły na teren Polski[5]
  • dekret Krajowej Rady Narodowej o utworzeniu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego w którego skład z ramienia WP wszedł gen. broni Michał Rola-Żymierski i jego zastępca gen. dyw. Zygmunt Berling[5][1]

22 lipca

23 lipca

2327 lipca

25 lipca

  • w rejonie Skrobowa oddziały sowieckie przystąpiły do rozbrajania 27 WDP AK[16]
  • oddziały Armii Krajowej i Armii Czerwonej wyzwoliły Lublin[24]
  • w Skrobowie pod Lubartowem wojska sowieckie rozbroiły 27 Wołyńską Dywizję Piechoty Armii Krajowej[24]

2526 lipca

  • w ramach operacji „Most III” brytyjska „Dakota” z drugim pilotem-łącznikiem por. pil. Kazimierzem Szrajerem wylądowała w rejonie Zaborowa koło Tarnowa[c][1]

26 lipca

  • PKWN zawarł z ZSRR porozumienie oddające władzę w rejonie przyfrontowym w ręce sowieckie, co stało się formalną podstawą aresztowań i wywożenia żołnierzy AK w głąb ZSRR[16]
  • Oddział AK wyzwolił Ryki[16]
  • Utworzono Republikę Pińczowską
  • rozpoczęto formowanie 1 samodzielnej brygady zaporowej[23]
  • utworzono w Moskwie Polskie Przedstawicielstwo Wojskowe[23]

27 lipca

  • komendant garnizonu AK w Lublinie pod presją władz sowieckich zaprzestał oficjalnej działalności publicznej[16]
  • komendant Okręgu Lublin AK odrzucił żądanie dowódcy 69 Armii podporządkowania żołnierzy AK dowódcy 1 Armii Polskiej

2728 lipca

  • oddział BCh ze zgrupowania „Ośka” rozbił niemiecki sztab dywizyjny stacjonujący w leśnictwie Chwałowice[6]

27 lipca4 sierpnia

  • walki o zdobycie przyczółków pod Janowcem i Magnuszewem[25]

28 lipca

  • początek walk pod Dęblinem i Puławami[26]
  • ruszyły pierwsze transporty z Miednik Królewskich wiozące żołnierzy Okręgu Wilno AK do Kaługi[16].
  • Komendant Okręgu Lwów AK rozwiązał oddziały AK na podległym mu obszarze; ujawnione po walkach oddziały zostały rozbrojone[16]
  • dowódca AK wydał rozkaz zezwalający na wstępowanie do 1 Armii Polskiej Polakom z województw wschodnich podlegającym obowiązkowi służby wojskowej w Armii Czerwonej[16]

30 lipca

Sierpień[edytuj | edytuj kod]

1 sierpnia

12 października

  • nad Warszawę i jej okolice latało 97 samolotów Polskiej Eskadry 1586 z Brindisi (Włochy) ze zrzutami dla powstańców walczących w stolicy[1]

2 sierpnia

  • NKWD aresztowało przybyłych do Żytomierza na rozmowy z gen. Żymierskim przedstawicieli Obszaru Lwowskiego AK[28]

5 sierpnia

  • 1 pułk lotnictwa myśliwskiego „Warszawa” i 2 pułk lotnictwa nocnych bombowców „Kraków” zostały przebazowane na lotnisko Dys pod Lublinem[23]

6 sierpnia

8 sierpnia

  • początek walk o Falaise-Chambois[29]

820 sierpnia

8 sierpnia13 września

9 sierpnia

13 sierpnia

  • Stalin zakazał radzieckim dowódcom polowym prowadzenia rozmów z dowódcami oddziałów AK[28]

14 sierpnia

  • dowódca AK wydał rozkaz wzywający wszystkie oddziały AK do marszu na pomoc walczącej Warszawie[28]

15 sierpnia

  • rząd ZSRR zakazał lądowania amerykańskim samolotom zrzucającym broń i wyposażenie nad Warszawą w swojej strefie[28]

1522 sierpnia

1617 sierpnia

18 sierpnia

19 sierpnia

20 sierpnia

22 sierpnia

23 sierpnia

  • 1 pułk lotnictwa myśliwskiego „Warszawa” i 611 pułk lotnictwa szturmowego brały udział w walkach o przyczółek warecko-magnuszewski[23][6]

25 sierpnia

26 sierpnia

  • podczas bombardowania Warszawy zginął niemal cały warszawski sztab Armii Ludowej[6]

29 sierpnia

  • Wielka Brytania i Stany Zjednoczone uznały prawa kombatanckie żołnierzy AK i powstańców warszawskich[28]

30 sierpnia

  • zginął kpr. Mirosław Biernacki
  • zorganizowano dowództwo 1 Dywizji Lotniczej któremu zostały podporządkowane: 1 pułk lotnictwa myśliwskiego „Warszawa”, 2 pułk nocnych bombowców „Kraków” i 611 pułk lotnictwa szturmowego, a pierwszym dowódcą został płk Józef Smaga[23][1]

Wrzesień[edytuj | edytuj kod]

1 września

2 września

  • wygasły działania powstańcze na Starym Mieście[28]
  • na podstawie rozkazu nr 15 naczelnego dowódcy WP powołano do życia[23]:
Wydział Sądownictwa Wojskowego przy Naczelnym Dowództwie
Najwyższy Sąd Wojskowy oraz Naczelną Prokuraturę Wojskową w siedzibie Naczelnego Dowództwa
Sądy oraz prokuraturę armii urzędujące w siedzibach dowództwa armii
Sądy oraz prokuraturę dywizji i samodzielnych korpusów w siedzibach dowództw dywizji i samodzielnych korpusów
Sądy oraz prokuratury garnizonowe w siedzibach dowódców poszczególnych garnizonów

3 września

5 września

  • por Czesław Zajączkowski „Ragner” wystosował do szefa NKWD w Lidzie – „dowódcy wojsk okupacyjnych” pismo wzywające do zaprzestania terroru wobec Polaków, grożąc odwetem[28]

6 września

  • początek walk jednostek PSZ we Flandrii[32]

7 września

  • Sztab Generalny Armii Radzieckiej wydał zarządzenie o formowaniu 1 Mieszanego Korpusu Lotniczego dla potrzeb Wojska Polskiego w rejonie Charkowa i Kazania (ZSRR) w składzie (stan korpusu według etatów: 2864 żołnierzy i 326 samolotów):
1 Dywizja Lotnictwa Bombowego (pułki 3, 4 i 5),
2 Dywizja Lotnictwa Szturmowego (pułki 6, 7 i 8),
3 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego (pułki 9, 10 i 11),
2 Eskadra Lotnictwa Łącznikowego[1]

8 września

9 września

  • w Borach Tucholskich zrzucono oddział dywersyjny ppor. Jana Miętkiego (Wirskiego), który zlokalizował m.in. wyrzutnie pocisków V-l[1]

11 września

1112 września

1214 września

  • 2 pułk bombowy „Kraków” rozpoczął akcję zrzutów dla walczących powstańców Warszawy oraz bombardowań pozycji wojsk niemieckich w stolicy[1]

14 września

16 września

  • początek walk o Axel[33]

1619 września

  • w lasach suchedniowskich oddziały AL pod dowództwem płk Mieczysława Moczara stoczyły zwycięską bitwę z oddziałami Wehrmachtu, SS i żandarmerii[6]

1623 września

  • oddziały 1 Armii WP walczą na przyczółkach utworzonych na Czerniakowie i Żoliborzu celem przyjścia z pomocą powstańcom warszawskim[6]

18 września

  • komendant Obwodu Praga Armii Krajowej wydał odezwę wzywająca do wstępowania w szeregi ludowego Wojska Polskiego[28]

1821 września

20 września

23 września

  • wprowadzony został kodeks karny Wojska Polskiego[34]

27 września

  • skapitulowały oddziały Armii Krajowej na Mokotowie[28]

277 października

29 września

  • samoloty 1 Dywizji Lotniczej rozpoczęły działania bojowe na pozycje wojsk niemieckich w rejonie Warszawy[1]
  • oddziały Armii Ludowej stoczyły pod Radoszycami (Gruszką) walkę z Niemcami[34]

30 września

  • dowódca Armii Krajowej gen. Tadeusz Komorowski został mianowany Naczelnym Wodzem[28]
  • skapitulowały oddziały Armii Krajowej na Żoliborzu[28]
  • w Wołczańsku (w rejonie Charkowa ZSRR) rozpoczęto formowanie 2 Dywizji Lotnictwa Szturmowego (pułki 6, 7 i 8), a pierwszym dowódcą był płk Szałwa Dżamaszwili[1]

Październik[edytuj | edytuj kod]

1 października

2 października

4 października

6 października

7 lipca

  • gen Leopold Okulicki „Niedźwiadek” powiadomił Sztab Naczelnego Wodza o przystąpieniu do odtwarzania Komendy Głównej AK w rejonie Częstochowy[35]

10 października

  • początek walk o Jabłonnę[36]

15 października

26 października

  • gen. Okulicki wydał rozkaz wstrzymujący realizację planu Burza w okresie zimowym i polecił ograniczyć działania do dywersji i ochrony ludności[35]

29 października

30 października

Listopad[edytuj | edytuj kod]

na bazie byłej 6 armii lotniczej Armii Radzieckiej sformowano jednostki lotnictwa pomocniczego WP[23]

3 listopada

  • ukazał się rozkaz naczelnego dowódcy WP nr 94 w sprawie sformowania pułków aprowizacyjnych dla woj. białostockiego, lubelskiego, rzeszowskiego i warszawskiego[23]

6 listopada

  • aresztowano 439 byłych żołnierzy AK, służących w różnych jednostkach ludowego Wojska polskiego, osadzono w Skrobowie[35]

7 listopada

15 listopada

  • naczelny dowódca WP wydał rozkaz nr 59/org. w sprawie zaprzestania organizacji 3 armii[23]
  • przez linię frontu koło Łagowa na przyczółku sandomierskim przedarł się oddział AL im. Bartosza Głowackiego i część sił 11 brygady AL „Wolność”[23]

17 listopada

  • naczelny dowódca WP wydał rozkaz nr 69/org. o zorganizowaniu do 25 listopada żandarmerii WP, a na stanowisko dowódcy został wyznaczony ppłk Zygmunt Duszyński[23]

Grudzień[edytuj | edytuj kod]

sformowano w Zamościu Szkołę Lotniczą WP, komendant gen. bryg. pil. Józef Smaga[1]
lotnictwo bombowe PSP bombardowało w Niemczech Karlsruhe, Merseburg, Essen, Ulm, Koblencję, Bonn, Gelsenkirchen oraz niemieckie linie komunikacyjne[1]

2 grudnia

  • naczelny dowódca WP wydał rozkaz personalny nr 116 ustalający zasady nadawania stopni oficerskich[23]

9 grudnia

  • w rejonie Słubic wylądowała 6-osobowa grupa desantowa pod dowództwem ppor. Czesława Szelachowskiego, która miała wykonywać zadania rozpoznawczo-dywersyjne[23]

14 grudnia

  • ukazał się rozkaz naczelnego dowódcy WP nr 91 w sprawie sformowania trzech batalionów łączności dla Resortu Poczt i Telegrafów[23]

18 grudnia

  • aresztowany przez NKWD komendant Podokręgu Rzeszów AK zawarł z władzami sowieckimi umowę przewidującą uwolnienie aresztowanych żołnierzy AK i utworzenie z nich 24 DP. Wobec braku efektów akcji, został ponownie aresztowany[35]

22 grudnia

  • gen. dyw. Karol Świerczewski objął obowiązki dowódcy 2 Armii WP[23]
  • gen. dyw. Władysław Korczyc przekazał obowiązki dowódcy 1 Armii WP i przyjął obowiązki szefa Sztabu Głównego WP[23]

30 grudnia

  • sąd 2 AWP skazał w Kąkolewnicy na karę śmierci 8 oficerów AK z Oddziału Specjalnego „Szarugi”, od sierpnia 1944 służących w ludowym WP[35]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Dowództwo Armii Czerwonej proponowało operacyjne podporządkowanie się oddziałów dowództwu sowieckiemu w zamian za pomoc w dostawach sprzętu, broni i zaopatrzenia.
  2. Oprócz poczty pozostawiono 2 cichociemnych oraz zabrano m.in. gen. Stanisława Tatara szefa operacyjnego KG AK i sztandar dla 1 Polskiej Brygady Spadochronowej.
  3. Samolot zabrał min. części V-2 oraz raporty wywiadu AK na temat tzw. broni odwetowych.
  4. W pierwszym locie bojowym pułku uczestniczyły 2 pary na samolotach Jak 1: ppłk pil. Jan Tałdykin (dowódca pułku), por. pil. Witold Gabis oraz kpt. pil. Oleg Matwiejew i chor. pil. Edward Chromy.
  5. Zrzucono ok. 2000 bomb.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al am an ao Jerzy Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1241–1945. s. 132–137.
  2. Zdzisław Rykowski, Wiesław Władyka: Kalendarium polskie 1944–1984. Warszawa: 1987, s. 7.
  3. Jarosław Krawczyk, Katarzyna Zientara-Majewski [red]. Polskie państwo podziemne 1939–1945 nr 7/10. „Gazeta Wyborcza”, s. 3. Warszawa: Agora S.A.. 
  4. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u Andrzej Chmielarz: Armia Krajowa: 1939–1945. s. 203–238.
  5. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah ai aj ak al Mikołaj Plikus (red.): Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943–1973. s. 80–98.
  6. a b c d e f g h i j k l m n o p Władysław Kurkiewicz, Adam Tatomir, Wiesław Żurawski: Tysiąc lat dziejów Polski; Kalendarium. Warszawa: 1974, s. 284–297.
  7. a b c Zdzisław Rykowski, Wiesław Władyka: Kalendarium polskie 1944–1984. Warszawa: 1987, s. 8.
  8. a b c Jarosław Krawczyk, Katarzyna Zientara-Majewski [red]. Polskie państwo podziemne 1939–1945 nr 8/10. „Gazeta Wyborcza”, s. 3. Warszawa: Agora S.A.. 
  9. Andrzej Toczewski, Bitwa o Odrę w 1945 roku s. 271.
  10. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 295.
  11. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 264.
  12. Kazimierz Krajewski: Walka 1 kompanii I/78 pp AK (Zgrupowanie Stołpeckie) z partyzantką sowiecką w Kamieniu (pow. Stołpce) nocą 14/15 maja 1944 r.. ipn.gov.pl, 2007-01-17. [dostęp 2015-11-06].
  13. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 274.
  14. a b Zdzisław Rykowski, Wiesław Władyka: Kalendarium polskie 1944–1984. Warszawa: 1987, s. 9.
  15. Jarosław Krawczyk, Katarzyna Zientara-Majewski [red]. Polskie państwo podziemne 1939–1945 nr 7/10. „Gazeta Wyborcza”, s. 5. Warszawa: Agora S.A.. 
  16. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Andrzej Chmielarz: Armia Krajowa: 1939–1945. s. 238–250.
  17. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 15.
  18. Jarosław Krawczyk, Katarzyna Zientara-Majewski [red]. Polskie państwo podziemne 1939–1945 nr 8/10. „Gazeta Wyborcza”, s. 4. Warszawa: Agora S.A.. 
  19. Szkolenia w 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej. W: Piotr Witkowski: Polskie jednostki powietrznodesantowe na zachodzie. Wyd. pierwsze. Warszawa: Bellona SA, 2009, s. 135. ISBN 978-83-11-11640-5. (pol.)
  20. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 183.
  21. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 299.
  22. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 225.
  23. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa Mikołaj Plikus (red.): Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943–1973. s. 112–155.
  24. a b c Jarosław Krawczyk, Katarzyna Zientara-Majewski [red]. Polskie państwo podziemne 1939–1945 nr 8/10. „Gazeta Wyborcza”, s. 5. Warszawa: Agora S.A.. 
  25. Zdzisław Rykowski, Wiesław Władyka: Kalendarium polskie 1944–1984. Warszawa: 1987, s. 10.
  26. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 85.
  27. Wysocki (red.): Szlakiem oręża polskiego. s. 319.
  28. a b c d e f g h i j k l m n o Andrzej Chmielarz: Armia Krajowa: 1939–1945. s. 250–260.
  29. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 103.
  30. a b Zdzisław Rykowski, Wiesław Władyka: Kalendarium polskie 1944–1984. Warszawa: 1987, s. 11.
  31. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 198.
  32. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 15.
  33. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 29.
  34. a b c Zdzisław Rykowski, Wiesław Władyka: Kalendarium polskie 1944–1984. Warszawa: 1987, s. 12.
  35. a b c d e f g Andrzej Chmielarz: Armia Krajowa: 1939–1945. s. 261–267.
  36. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 128.
  37. Krzysztof Komorowski (red.): Boje Polskie 1939–1945. s. 60.
  38. Zdzisław Rykowski, Wiesław Władyka: Kalendarium polskie 1944–1984. Warszawa: 1987, s. 13.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Chmielarz, Grzegorz Jasiński: Armia Krajowa: 1939–1945. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2011. ISBN 978-83-62345-63-2.
  • Boje Polskie 1939–1945; poradnik encyklopedyczny. Krzysztof Komorowski (red.). Warszawa: Bellona Spółka Akcyjna, 2009. ISBN 978-83-7399-353-2.
  • Kazimierz Sobczak (red.): Encyklopedia II wojny światowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Wiesław Wysocki (red.): Szlakiem oręża polskiego: vademecum miejsc walk i budowli obronnych. T. 1 (w granicach współczesnej Polski). Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2003. ISBN 83-7399-050-X.
  • Mikołaj Plikus (red.): Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943–1973. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Jerzy Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1241–1945. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1984, 1984.
  • Zdzisław Rykowski, Wiesław Władyka: Kalendarium polskie 1944–1984. Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1987, s. 7–14. ISBN 83-203-2362-2.
  • Władysław Kurkiewicz, Adam Tatomir, Wiesław Żurawski: Tysiąc lat dziejów Polski; Kalendarium. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1974.