1970 w Wojsku Polskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kalendarium Wojska Polskiego 1970 – wydarzenia w Wojsku Polskim w roku 1970.

1970[edytuj | edytuj kod]

  • ustanowiono stanowisko Głównego Inspektora Techniki WP[1]
  • ustanowiono stanowisko wiceministra obrony narodowej do spraw ogólnych[1]
  • podjęto badania w zakresie przedsięwzięć oszczędnościowo-racjonalizacyjnych w siłach zbrojnych[1]
  • zakończył się IV etapu rozwoju SZ

Styczeń[edytuj | edytuj kod]

7 stycznia

  • odbyła się VI Centralna Narada Gospodarcza WP[1]

12 stycznia

  • w Ministerstwie Obrony Narodowej odbyła się narada poświęcona jakości produkcji uzbrojenia i sprzętu wojskowego[2]
  • w siedzibie Zarządu Głównego Związku Nauczycielstwa Polskiego w Warszawie podsumowano współpracę z Wojskiem Polskim w zakresie patriotyczno-obronnego wychowania młodzieży oraz uzgodniono kierunki działania na przyszłość[2]

1517 stycznia

Luty[edytuj | edytuj kod]

1 lutego

3 lutego

10 lutego

  • do Polski przybyła delegacja Armii Radzieckiej na czele z ministrem obrony ZSRR, marszałkiem Andriejem Greczko[2]

18 lutego

23 lutego

  • z inicjatywy Głównego Zarządu Politycznego WP, Izby Wojskowej Sądu Najwyższego, Naczelnej Prokuratury Woskowej i Szefostwa Wojskowej Służby Wewnętrznej odbyła się narada poświęcona usprawnieniom, zadaniom i obowiązkom dowódców wynikającym z nowych przepisów prawa karnego[2]

23 lutego

  • pod przewodnictwem ministra obrony narodowej, generała broni Wojciecha Jaruzelskiego odbyło się spotkanie kierownictwa MON z członkami Prezydium Polskiej Akademii Nauk i jej prezesem profesorem Januszem Groszkowskim. Tematem spotkania było pogłębienie współpracy na rzecz umacniania obronności kraju[2]

Marzec[edytuj | edytuj kod]

35 marca

  • odbyło się szkolenie kierowniczej kadry tyłów WP[1]. Treścią szkolenia było materiałowe, techniczne i medyczne zabezpieczenie wojsk

6 marca

11 marca

  • w Warszawie wręczono odznaczenia państwowe 3 żyjącym spośród 6 saperów, którzy 27 marca 1945 roku wbili pierwszy polski słup graniczny na Odrze[2]

21 marca

  • w Warszawie obradował IV Krajowy Zjazd Związku Ociemniałych Żołnierzy[2]

29 marca

Kwiecień[edytuj | edytuj kod]

1 kwietnia

89 kwietnia

  • w Wojskowej Akademii Politycznej im. Dzierżyńskiego odbyła się konferencja naukowa z okazji 100 rocznicy urodzin Włodzimierza Lenina. Tematem obrad były m.in. rola myśli leninowskiej we współczesnej walce ideologicznej; znaczenie naukowej spuścizny Lenina dla rozwoju współczesnej myśli wojskowo-teoretycznej i koncepcji obronnych państw socjalistycznych; nauki Lenina, a współczesna rewolucja naukowo-technicza[2]

10 kwietnia

2125 kwietnia

  • Ośrodek Badań Stosunków Wschód–Zachód i Główny Zarząd Polityczny WP zorganizował międzynarodowe sympozjum poświęcone przeciwdziałaniu wojnie psychologicznej i dywersji ideologicznej. Uczestniczyły w nim delegacje z Ludowej Republiki Bułgarii, Czechosłowackiej Republiki Socjalistycznej, Niemieckiej Republiki Demokratycznej, Socjalistycznej Republiki Rumunii, Węgierskiej Republiki Ludowej, Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich oraz Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej[2]

22 kwietnia

27 kwietnia

28 kwietnia

Maj[edytuj | edytuj kod]

9 maja

12 maja

1824 maja

  • w Polsce przebywała delegacja Sił Obrony Finlandii z naczelnym dowódcą generałem Kaarlo Olavi Leinonenem[2]

21 maja

  • rozpoczął się kurs szkoleniowy kierowniczej kadry WP[1]
  • Szef Sztabu Generalnego WP wydał zarządzenie Nr 047/Org. w sprawie sformowania 47 dywizjonu artylerii rakietowej w Kołobrzegu

2122 maja

  • w Sofii odbyło się posiedzenie Komitetu Ministrów Obrony państw – sygnatariuszy Układu Warszawskiego[2]

25 maja

27 maja

29 maja2 czerwca

  • z oficjalną wizytą przebywał w Polsce minister obrony Szwecji, Sven Andersson[2]

Czerwiec[edytuj | edytuj kod]

2 czerwca

  • w MON powołano Radę Naukową do Spraw Ekonomicznych[1]

3 czerwca

  • kierownictwo MON spotkało się z grupą przodujących podoficerów zawodowych[2]

8 czerwca

  • rozpoczęły się wieloszczeblowe ćwiczenia dowódczo-sztabowego sił zbrojnych[1]. Ćwiczeniami kierował minister obrony narodowej, generał broni Wojciech Jaruzelski[2]

915 czerwca

16 czerwca

21 czerwca

24 czerwca

  • minister obrony narodowej przyjął odchodzącego w stan spoczynku generała brygady Aleksandra Kokoszyna

25 czerwca

  • podniesiono banderę i nadano nazwę niszczycielowi rakietowemu ORP „Warszawa”
  • do Gdyni przybyły okręty Floty Bałtyckiej ZSRR i Ludowej Marynarki Wojennej NRD[2]
  • do Polski przybyła delegacji Bułgarskiej Armii Ludowej pod przewodnictwem ministra obrony narodowej, generała armii Dobri Marina Dżurowa[2]

28 czerwca

  • w Gdyni z okazji 25-lecia Marynarki Wojennej PRL odbyła się parada morska i lotnicza[2]

30 czerwca

  • weszła w życie ustawa z dnia 30 września 1970 o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych[6]
  • niedaleko Połczyna Zdroju w miejscu, gdzie zginął podpułkownik pilot Jan Tałdykin odbyła się uroczystość odsłonięcia kamienia pamiątkowego z tablicą[4]

Lipiec[edytuj | edytuj kod]

1 lipca

  • wprowadzono garnizonowy systemu zaopatrzenia w sprzęt czołgowo-samochodowy[1]

7 lipca

  • weszła w życie ustawa z dnia 30 września 1970 zmieniająca ustawę o dyscyplinie wojskowej oraz o odpowiedzialności żołnierzy za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej[7]

1317 lipca

  • odbyły się ćwiczenia obrony powietrznej Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw Stron Układu Warszawskiego[1]. Ćwiczeniami kierował dowódca Wojsk Obrony Powietrznej-zastępca naczelnego dowódcy Zjednoczonych Sił Zbrojnych, marszałek Paweł Fiodorowicz Baticki[8]

24 lipca

Sierpień[edytuj | edytuj kod]

  • 3500 żołnierzy uczestniczyło w ratowaniu zagrożonych ludzi oraz inwentarza żywego podczas powodzi w południowych rejonach kraju[8]
  • zespół trałowców Marynarki Wojennej we współpracy z Ludową Marynarką Wojenną NRD wykonał trałowanie bojowe w cieśninie Kadetrinne, którego celem było poszerzenie toru wodnego łączącego Bałtyk z kanałem Kilońskim[8]

19 sierpnia

  • Rady Ministrów podjęła uchwałę nr 142 w sprawie określenia zasad i zakresu działania wojewódzkich i powiatowych sztabów wojskowych[8]

22 sierpnia

31 sierpnia

  • odbyła się narada przedstawicieli kierownictw politycznych armii państw-sygnatariuszy Układu Warszawskiego[8]

Wrzesień[edytuj | edytuj kod]

29 września

  • w Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie odbyło się szkolenie oficerów zajmujących kierownicze stanowiska w instytucjach centralnych MON, w dowództwach okręgów wojskowych oraz rodzajach sił zbrojnych[8]

29 września

  • odbyła się narada przedstawicieli Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Centralnego Instytutu Informacji Naukowo-Technicznej i Ekonomicznej poświęcona informacji naukowej w resorcie obrony narodowej[8]

Październik[edytuj | edytuj kod]

1 października

  • minister obrony narodowej 14 lutego 1970 zatwierdził i z dniem 1 października 1970 wprowadził do użytku w wojsku:
„Regulamin służby wewnętrznej Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, sygn. Szt. Gen. 500/70,
„Regulamin dyscyplinarny Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, sygn. Szt. Gen. 501/70,
„Regulamin służby garnizonowej i wartowniczej Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, sygn. Szt. Gen. 502/70,
„Regulamin musztry Sił Zbrojnych Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, sygn. Szkol. 400/70[9].

2 października

  • rozpoczęły się ćwiczenia systemu Obrony Terytorialnej Śląskiego Okręgu Wojskowego[1]. Ćwiczeniami kierował główny inspektor obrony terytorialnej, wiceminister obrony narodowej, generał broni Grzegorz Korczyński.

45 października

  • w Warszawie odbyła się odprawa szkoleniowa kierowniczego aparatu dowódczo-sztabowego, politycznego i gospodarczego wojsk lądowych, wojsk lotniczych, obrony powietrznej kraju, marynarki wojennej, wojsk wewnętrznych oraz instytucji centralnych MON[8]
Odznaka pamiątkowa ćwiczeń

12 października

  • rozpoczęły się największe ćwiczenia Zjednoczonych Sił Zbrojnych Układu Warszawskiego pod kryptonimem „Braterstwo Broni”. Udział brały wszystkie armie i floty UW[1]. Manewrami kierował minister obrony narodowej NRD, generał armii Heinz Hoffmann. Manewry zakończyła defilada oddziałów wszystkich siedmiu ćwiczących armii w Magdeburgu[8]

20 października

  • w Stoczni Północnej zwodowano kuter torpedowy projektu 664 ORP „Dzielny” (KTD-454)
  • minister obrony narodowej, generał broni Wojciech Jaruzelski spotkał się z grupą przodujących oficerów, chorążych i podoficerów z „zielonych garnizonów”[8]

23 października

  • odbyło się spotkanie członków kierownictwa MON z młodymi oficerami – dowódcami przodujących pododdziałów[8]

27 października

Listopad[edytuj | edytuj kod]

5 listopada

  • w północnej Polsce rozpoczęły się ćwiczenia „Listopad 70”[1]. Ćwiczeniami kierował główny inspektor szkolenia, generał dywizji Tadeusz Tuczapski[8]

6 listopada

  • w Sali Zwycięstwa Muzeum Wojska Polskiego odbyła się uroczystość przekazania plakietek z ziemią z pola bitwy pod Lenino delegacjom okręgów wojskowych, rodzajów wojsk, organizacjom społecznym i młodzieżowym oraz rodzinom żołnierzy poległych w bitwie[8]

21 listopada

  • na Pomorzu Zachodnim rozpoczęło się ćwiczenie pod kryptonimem „Pojezierze 70”[1]. Celem ćwiczenia było doskonalenie działalności terenowych komitetów obrony, współdziałania jednostek wojsk operacyjnych i obrony terytorium kraju, oddziałów Milicji Obywatelskiej oraz oddziałów zmilitaryzowanych i samoobrony[8]

23 listopada

Grudzień[edytuj | edytuj kod]

1422 grudnia

  • Jednostki Wojska Polskiego uczestniczyły w stłumieniu buntu robotniczego na Wybrzeżu → Grudzień 1970

14 grudnia

  • we wszystkich jednostkach garnizonu Gdańsk wprowadzono stan podwyższonej gotowości bojowej[10]
  • 13 pułk WOWewn. zorganizował ochronę gmachów KW PZPR i WRN, poczt, rozgłośni radiowych i telewizyjnej, drukarń, więzienia oraz innych ważniejszych obiektów, pododdziały Kaszubskiej Brygady WOP wzmocniły ochronę granicy w rejonie portów Gdańsk i Gdynia[10]
  • na polecenie Głównego Inspektora OT – w ciągu nocy przegrupowano z Olsztyna do Gdańska batalion 14 pułku WOWewn[10]
  • wprowadzono całodobowe dyżury grup operacyjnych w podstawowych pionach Sztabu Generalnego, dowództw OW i rodzajów sił zbrojnych[10]
  • w miastach wojewódzkich przygotowano do natychmiastowego użycia 62 transportery opancerzone do dyspozycji MSW[10]
  • minister obrony narodowej wprowadził podział Wojskowej Odznaki Sprawności Fizycznej na trzy stopnie

15 grudnia

  • podjęto decyzję o użyciu jednostek wojskowych w Gdańsku[1]
  • zaangażowano do działań jednostki 7 Dywizji Desantowej stacjonujące w Gdańsku
  • z Poznania w rejon Gdańska przerzucono drogą lotniczą część sił 10 pułku WOWewn
  • w rejon Trójmiasta przegrupowano 16 DPanc, 8 DZ i jednostki 7 Dywizji Desantowej z Lęborka i Słupska[10]
  • dowódca Marynarki Wojennej rozwinął zespół pogotowia alarmowego przeznaczonego do ochrony obiektów w Gdyni[10]
  • w Tczewie zorganizowano czołówkę materiałową do zabezpieczenia wojsk działających w rejonie Trójmiasta[10]

16 grudnia

  • w godzinach porannych zgodnie z otrzymanymi zadaniami, przybyłe w rejon Gdańska wojska zajęły nakazane rejony i zorganizowały ochronę zewnętrzną wyznaczonych obiektów[10]
  • wydzielone siły Marynarki Wojennej zablokowały wejście do Nowego Portu i utworzyły grupę do wyholowania ze stoczni statków będących w budowie[10]
  • do Gdyni, do dyspozycji dowódcy Marynarki Wojennej, skierowano 32 i 36 pz z 8 DZ, które w ciągu nocy przejęły pod ochronę wyznaczone obiekty[10]
  • w Elblągu z pozostałości sił garnizonu obsadzono gmachy: KP i M PZPR, sądu, prokuratury, MRN i KP MO[10]

17 grudnia

  • Marynarka Wojenna zabezpieczyła strefę operacyjną od strony morza[10]
  • do Gdyni skierowano 34 pułk desantowy i 4 pułk artylerii bez sprzętu ciężkiego[10]
  • w Szczecinie zaangażowano do działań 12 DZ, 12 Brygadę WOP, 12 pułk pontonowy i 16 batalion pontonowy WOWewn. Dowodzenie wojskami w Szczecinie przejął Główny Inspektor Szkolenia gen. dyw. Tadeusz Tuczapski[10]
  • w Krakowie zaangażowano do działań 5 Brygadę WOWewn[10]
  • przygotowywano następujące siły w gotowości do natychmiastowego działania[10]:
w rejon Krakowa – 6 DPD;
w rejonie Słupska – 300 marynarzy z CSSM w Ustce

18 grudnia

  • rozpoczęto przegrupowanie wojsk na masową skalę. Przegrupowano w rejon[10]:
Wrocławia (Legnicy) – 42 pz 11 DPanc z Żar do Strzegomia
Warszawy – 3 pz (z Ciechanowa do Wesołej), 35 pcz 15 DZ (z Ostródy do Ciechanowa), 1 Brygada WOWewn. (z Góry Kalwarii na Służewiec), 5 DPanc (z Gubina w rejon płd.-zach. Konin);
Krakowa – część sił 10 DPanc (10 pcz i 25 pz);
Poznania – 4 DZ (na poligon Biedrusko);
Katowic – 1/15 pułk WOWewn. (z Prudnika do Wełnowca k. Siemianowic Śl.)
  • postawiono w stan gotowości, utrzymując w odwodzie centralnym w garnizonach stałej dyslokacji: 15 DZ (bez 35 pcz), 11 DPanc (bez 42 pz), 20 DPanc oraz WOSWŁ.
  • na terenie Trójmiasta w późnych godzinach wieczornych, przystąpiono do wyprowadzenia wojska z Gdyni (8 DZ i 7 DD) i Gdańska (16 DPanc), pozostawiając siły i środki do ochrony niektórych obiektów
  • uruchomiono mobilizacyjną akcję kurierską mającą na celu wcielenie do wojska szczególnie aktywnych uczestników strajku[a]

1920 grudnia

  • na terenie Trójmiasta w dalszym ciągu kontynuowano wycofanie określonych sił 8 DZ, 16 DPanc i 7 DD. Realizowano jedynie ochronę niektórych obiektów. Pułki Wojsk Obrony Wewnętrznej skierowano do macierzystych garnizonów[10].
  • w Szczecinie w dalszym ciągu kontynuowano realizację dotychczasowych zadań[10].

21 grudnia

  • kolejne jednostki wojska wycofywały się do rejonów stałej dyslokacji[10]
  • na teren Trójmiasta i Elbląga ściągnięto wszystkie jednostki z ochranianych obiektów do koszar lub rejonów ześrodkowania, przekazując tę czynność organom MSW[10]
  • w Szczecinie ściągnięto jednostki do koszar, pozostawiając określone siły do ochrony wewnętrznej wytypowanych obiektów[10]
  • do macierzystych garnizonów powróciły: 1 Brygada WOWewn., 2 Brygada WOWewn., oraz rzut kołowy 3 pułku zmechanizowanego[10]

22 grudnia

  • wydzielone siły 8 FOW zorganizowały blokadę portu Szczecin, a częścią sił Morskiej Brygady WOP zorganizowano patrolowanie basenów portowych. Ochraniane obiekty zostały przekazane organom MSW[10]
  • do garnizonów stałej dyslokacji powróciły jednostki 16 DPanc oraz część rzutów kołowych 4 DZ i 5 DPanc[10]

23 grudnia

  • do garnizonów stałej dyslokacji powróciły pododdziały 42 pułku zmechanizowanego[10]

24 grudnia

  • do garnizonów stałej dyslokacji powróciły wszystkie jednostki 7 DD i 8 DZ; 10 pcz i 25 pz 10 DPanc; część sił 3 pz 1 DZ i 35 pcz 15 DZ; siły główne 4 DZ i 5 DPanc[10]

25 grudnia

  • w godzinach porannych zakończono powrót całości wojsk do garnizonów; wojska bezpośrednio po powrocie do garnizonów przystąpiły do normalnego toku życia z zachowaniem nakazów wynikających z szyfrogramu MON z dnia 22.12.1970[10]

31 grudnia

  • nowo wybrany I sekretarz KC PZPR Edward Gierek przyjął delegację Wojska Polskiego z zastępcą członka Biura Politycznego KC PZPR, ministrem obrony narodowej, gen. broni Wojciechem Jaruzelskim. W czasie spotkania minister obrony narodowej zameldował I sekretarzowi KC PZPR o dorobku Sił Zbrojnych w dziedzinie umacniania gotowości bojowej, zapewniając o ścisłej więzi wojska z narodem i partią[8]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Ogółem wcieleniem objęto 995 poborowych (745 w dniu 18.12 i 250 w dniu 19.12), z czego 240 osób – po dodatkowym rozpatrzeniu – zwolniono z obowiązku stawiennictwa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u Julian Babula: Wojsko Polskie 1945-1989. Próba analizy operacyjnej. s. 344–345.
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v Mikołaj Plikus (red.): Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943-1973. s. 413–417.
  3. Jerzy Konieczny: Kronika lotnictwa polskiego 1945-1981. Warszawa: 1984, s. 156–159.
  4. a b Czesław Krzemiński: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-1980. Warszawa: 1989, s. 206.
  5. Mieczysław Obiedziński, Opowiadanie nie dokończone, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1978, s. 339.
  6. Dz.U. z 1970 r. nr 16, poz. 134.
  7. Dz.U. z 1970 r. nr 16, poz. 135.
  8. a b c d e f g h i j k l m n o p Mikołaj Plikus (red.): Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943-1973. s. 417–422.
  9. Dziennik Rozkazów MON z 1970 r., Nr 13, poz. 66-69.
  10. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac Odtajnione dokumenty Grudnia 1971 roku. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 1/2001. s. 74–77. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Julian Babula: Wojsko Polskie 1945-1989. Próba analizy operacyjnej. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 1998. ISBN 83-11-08755-5.
  • Mikołaj Plikus (red.): Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943-1973. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Stowarzyszenie Przyjaciół Ziemi Gubińskiej, Gubińskie Towarzystwo Kultury: Kalendarium Gubina 1945-2009. Zielona Góra: Gubin Urząd Miejski [Drukarnia Aprint], 2010, s. 135–139. ISBN 978-83-927655-6-1.
  • Odtajnione dokumenty Grudnia 1970 roku. „Przegląd Historyczno-Wojskowy”. 1, 2001. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona. ISSN 1640-6281.