19 Pułk Piechoty (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 19 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Zobacz też: 19 Pułk Piechoty.
19 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1812
Rozformowanie 1813
Dowódcy
Pierwszy płk Konstanty Tyzenhaus
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota

19 Pułk Piechotyoddział piechoty Armii Księstwa Warszawskiego.

Sformowany w 1812 na Żmudzi[1] w Rosieniu.

Jego dowódcą od 13 lipca 1812 był pułkownik Konstanty Tyzenhaus[1], majorem Pawłowski, a dowódcami batalionów – Radwan, Rymiński i Górski[2].

19 Pułk Piechoty wziął udział w obronie Modlina w 1813[1].

Po abdykacji Napoleona, car Aleksander I wyraził zgodę na odesłanie oddziałów polskich do kraju. Miały one stanowić bazę do tworzenia Wojska Polskiego pod dowództwem wielkiego księcia Konstantego. 13 czerwca 1814 roku pułkowi wyznaczono miejsce koncentracji w Płocku[3]. Pułk nie został jednak odtworzony, bowiem etat armii Królestwa Polskiego przewidywał tylko 12 pułków piechoty. Nowe pułki piechoty sformowano dopiero po wybuchu powstania listopadowego. Rozkaz dyktatora gen. Józefa Chłopickiego z 10 stycznia 1831 roku nakładał obowiązek ich organizowania na władze wojewódzkie. W województwie mazowieckim tworzony był 1 Pułk Województwa Mazowieckiego przemianowany później na 19 pułk piechoty liniowej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]