1 Armia Polowa (Francja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Armia Polowa
1 ère Armée
Historia
Państwo

 Francja

Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojska lądowe

Podległość

Centralna Grupy Armii (NATO)

1 Armia Polowazwiązek operacyjny francuskich Sił Zbrojnych.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

W 1962, po zakończeniu wojny algierskiej, francuskie siły zbrojne zostały gruntownie zreorganizowane. 1 Armia Polowa weszła w skład wojsk operacyjnych. Jej dywizje zostały rozmieszczone w rejonie Alzacji-Lotaryngii. Była uzbrojona w nowoczesną broń, posiadała wysokie ukompletowanie, a podległe związki taktyczne utrzymywane były w wysokiej gotowości bojowej. Dywizje składały się z trzech jednolitych brygad, batalionu ochrony, pułku artylerii przeciwlotniczej, pułku inżynieryjno-saperskiego, grupy lotnictwa sił lądowych, batalionu transportowego, batalionu zaopatrzenia, pułku wyrzutni rakietowych Pluton[a] i plutonu rozpoznania pomiarowego. Stan liczebny francuskiej dywizji wynosił około16000 żołnierzy, a w jej wyposażeniu znajdowało się 4600 pojazdów[1].
Do 1966 1 Armia podporządkowana była dowódcy Centralnego Teatru Działań Wojennych. Jej 2 Korpus Armijny stacjonował na terenie Republiki Federalnej Niemiec[1].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 60. XX w.[2]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Pułki artylerii rozmieszczone były w północno-wschodniej Francji. 3 pułk artylerii stacjonował w Mailly, 4 pa w Laon, 15 pa w Suippes, 32 pa w Oberhoffen, 74 pa w Belfort. W skład pułku pocisków rakietowych Pluton wchodziły: bateria dowodzenia ze służbami specjalistycznymi, trzy baterie ogniowe (razem 6 wyrzutni), każda w składzie dwóch sekcji ogniowych, bateria szkolna, bateria transportowa i ochrony bezpieczeństwa jądrowego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Zarychta 2016 ↓, s. 376.
  2. Zarychta 2016 ↓, s. 377.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]