1 Kompania Artylerii Pieszej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Kompania Artylerii Pieszej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1924
Rozformowanie 1925
Dowódcy
Pierwszy mjr Bolesław Jacyna
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 1 Pułk Artylerii Ciężkiej

1 Kompania Artylerii Pieszej (1 kap) – pododdział artylerii pieszej Wojska Polskiego II RP.

Na podstawie rozkazu wykonawczego L. dz. 470/Art. Org. Mob. Tjn. o nowej organizacji artylerii na stopie pokojowej z 15 maja 1924 roku przy 1 pułku artylerii ciężkiej w Modlinie została sformowana Kompania Artylerii Pieszej Nr 1 w składzie dwóch baterii po cztery rosyjskie armaty wz. 02. Kompania była jednostką wyszkoleniową. Pod względem administracyjnym i mobilizacyjnym kompania była pododdziałem 1 pac na prawach dywizjonu detaszowanego[1]. W lipcu 1924 roku na stanowisko komendanta Komp. Art. Pieszej Nr 1 przydzielony został mjr art. Bolesław Jacyna z 10 pap w Łodzi[2]. W następnym miesiącu do kompanii przydzielonych zostało trzech poruczników z 1 pan w Warszawie (Jerzy V Dąbrowski, Józef Edmund Dembiński i Józef II Porzycki)[3]. Na rozkazu wykonawczego L. dz. 2200 Og. Org. o organizacji artylerii na stopie pokojowej na rok 1926/27 z 27 listopada 1925 kompania została zlikwidowana[4].

Kompania składała się z drużyny dowódcy i dwóch baterii. Drużyna dowódcy kompanii liczyła 4 oficerów i 51 szeregowych oraz 7 koni wierzchowych i 16 koni artyleryjskich. W drużynie dowódcy znajdował się jego poczet oraz sekcja łączności, oddział zaprzęgowy i funkcyjni. Każda z baterii liczyła 2 oficerów i 27 szeregowych oraz 3 konie wierzchowe[5].

Na przełomie 1924 i 1925 służbę w 1 kap pełniło służbę ośmiu oficerów artylerii, będących oficerami nadetatowymi 1 pac:

  • mjr art. Bolesław Jacyna,
  • kpt. art. Bronisław Zbigniew Szwedowski (od XI 1924[6]),
  • por. art. Jerzy V Dąbrowski,
  • por. art. Józef Edmund Dembiński,
  • por. art. Władysław II Orłowski,
  • por. art. Józef II Porzycki,
  • por. art. Konstanty Edmund Sokołowski,
  • por. art. Kazimierz Wójcikowski[7].

Likwidacja kompanii nie oznaczała zmian w zadaniach mobilizacyjnych nałożonych na 1 pac. Zgodnie z obowiązującym wówczas planem mobilizacyjnym „S” pułk był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji 11 kompanii artylerii pieszej. Kompania miała osiągnąć gotowość 5 dnia mobilizacji. W jej skład wchodziły trzy baterie, a w każdej z nich cztery rosyjskie 3-calowe armaty dywizyjne wz. 1902. Na początku lat 30. XX wieku kompania została skreślona z tabeli mobilizacyjnej 1 pac[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarzycki 2001 ↓, s. 69-70.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 64 z 8 lipca 1924 roku, s. 375.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 80 z 20 sierpnia 1924 roku, s. 457.
  4. a b Zarzycki 2001 ↓, s. 70.
  5. Zarzycki 2001 ↓, s. 69.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 116 z 31 października 1924 roku, s. 648.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 698, 733.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]