1 Pułk Jazdy Kaliskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1 Pułk Jazdy Kaliskiej
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Sformowanie 1830
Dowódcy
Pierwszy ppłk Mamert Dłuski
Ostatni ppłk Kazimierz Słotwiński
Organizacja
Rodzaj wojsk Jazda
Jeździec Jazdy Kaliskiej

1 Pułk Jazdy Kaliskiej – pułk jazdy polskiej doby powstania listopadowego.

Sformowany z ochotników 4 grudnia 1830. W miejscowościach: Warta, Uniejów, Sieradz i Konin tworzono poszczególne szwadrony[1]. W połowie miesiąca pułk liczył 92 oficerów oraz 523 podoficerów i żołnierzy[1]. W końcu grudnia 1830 żołnierze pułku uzbrojeni byli w pałasz, lancę i parę pistoletów.

31 stycznia 1831 roku pułk stanął w Warszawie. Przydzielony został do dywizji gen. Jankowskiego i pełnił służbę patrolową nad Bugiem i Narwią. Liczył wówczas 702 ludzi i 724 konie[1].

Pułk otrzymał 4 krzyże złote i 3 srebrne.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Mamert Dłuski,
  • ppłk Lucjan Borkowski (3 kwietnia),
  • mjr Kacper Korytkowski (6 maja),
  • mjr Kazimierz Słotwiński (ppłk od 4 lipca, dowódca oddzielnego dywizjonu).

Obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca I dywizjonu - płk Franciszek Gajewski
    • dowódca 2 szwadronu - kpt. Dąbrowski
  • dowódca II dywizjonu - ppłk Korycki
    • dowódca 4 szwadronu - kpt. Słotwiński

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.

Bitwy i potyczki[2]:

  • Kawęczyn (19 lutego 1831),
  • Czarna (1 kwietnia 1831),
  • Parysów (9 kwietnia 1831),
  • Szczepankowo (19 maja 1831),
  • Wilno (19 czerwca 1831),
  • Drohiczyn (22 lipca 1831),
  • Leśna (27 lipca 1831),
  • Przytyk (11 sierpnia 1831),
  • Piotrków (2 września 1831)
  • Kalisz (6 września 1831).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Lance do boju s. 100-103
  2. Gembarzewski 1925 ↓, s. 86.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]