1 Pułk Strzelców Polskich im. Tadeusza Kościuszki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 1 Pułku Strzelców Polskich im. Tadeusza Kościuszki. Zobacz też: inne pułki Strzelców Polskich noszące numer „1”, inne pułki piechoty noszące numer „1”.
1 Pułk Strzelców Polskich
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1918
Rozformowanie 1920
Nazwa wyróżniająca „Polskich”
Patron Tadeusz Kościuszko
Tradycje
Kontynuacja 1 Syberyjski Pułk Piechoty
82 Syberyjski Pułk Piechoty
Dowódcy
Pierwszy kpt. Antoni Kalinowski
Ostatni płk Ludwik Bołdok
Działania zbrojne
wojna domowa w Rosji
Organizacja
Dyslokacja Ufa, Bugurusłan, Miniar, Nowonikołajewsk
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 5 Dywizja Strzelców Polskich

1 Pułk Strzelców Polskich im. Tadeusza Kościuszki (1 psp) – oddział piechoty Wojska Polskiego we Wschodniej Rosji, będącego częścią Armii Polskiej we Francji.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

1 lipca 1918 roku w Ufie został sformowany Pułk Strzelców Polskich im. Tadeusza Kościuszki[1][2]. 17 sierpnia 1918 roku pułk otrzymał numer „1” i został podporządkowany dowódcy Wojska Polskiego we Wschodniej Rosji. 25 stycznia 1919 roku wszedł w skład 5 Dywizji Strzelców Polskich pod dowództwem pułkownika Kazimierza Rumszy[3].

Szlak bojowy jego żołnierzy w walkach z bolszewikami wiódł przez całą Syberię i zakończył się 21 lutego 1920 w Harbinie w Mandżurii. 15 kwietnia tego roku ocalała część żołnierzy Pułku wraz z większością oficerów i częścią rodzin wojskowych wyruszyła angielskim okrętem z portu Dairen do Polski, przybywając 1 lipca 1920 do Gdańska. Po włączeniu żołnierzy do Wojska Polskiego, już 10 lipca zostali skierowani na tereny plebiscytowe Warmii i Mazur. Część batalionu Pułku i część Legii Oficerskiej stała się ostatecznie kadrą 1 Syberyjskiego Pułku Piechoty, organizującego się przy 63 Pułku Piechoty w Toruniu[4].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku
  • kpt. Antoni Kalinowski (od 1 VII 1918)
  • mjr Jan Skorobohaty-Jakubowski (17 VIII - 23 X 1918)
  • ppłk Kazimierz Rumsza (23 X 1918 - 25 I 1919)
  • mjr Maksymilian Lipiński (25 I - 27 III 1919)
  • płk Ludwik Bołdok (od 27 III 1919)
Obsada personalna pułku w dniu 17 maja 1919 roku
  • dowódca pułku – płk Ludwik Bołdok,
  • dowódca 1 batalionu – kpt. Franciszek Dindorf-Ankowicz,
  • dowódca 2 batalionu – kpt. Tadeusz Lipiński,
  • dowódca 3 batalionu – kpt. Józef Werobej,
  • dowódca batalionu km – kpt. Franciszek Januszyk[5].
Oficerowie pułku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bagiński 1921 ↓, s. 557.
  2. Tadeusz Radziwonowicz, Z problematyki ..., s. 80.
  3. Tadeusz Radziwonowicz, Z problematyki ..., s. 84, 91.
  4. Dindorf-Ankowicz 1929 ↓, s. 32-34.
  5. Bagiński 1921 ↓, s. 558.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]