1 grosz 1949 (moneta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Moneta 1 grosz 1949 - moneta jednogroszowa wprowadzona do obiegu w dniu wymiany pieniędzy 30 października 1950, zarządzeniem z 14 lutego 1951 roku (M.P.nr A-14,poz.196)[1].

Moneta została wybita na krążku aluminiowym o średnicy 14,7 mm, wadze 0,5 grama, z rantem ząbkowanym (karbowanym), wg projektu A.Petera[2]. Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy. W 1949 roku w Budapeszcie wybito 400 000 000 sztuk. W 1953 roku w Warszawie wybito dodatkowe 116 000 sztuk. Mimo wielu prób nie udało się dotychczas zidentyfikować jakiegokolwiek szczegółu rysunku bądź karbowania rantu, który pozwoliłby jednoznacznie rozróżnić egzemplarze bite w Budapeszcie od tych z Warszawy. Wśród kolekcjonerów istnieje niepotwierdzona oficjalnie teoria, że egzemplarze warszawskie są nieco grubsze i ciemniejsze[1].

Na awersie monety umieszczono napis RZECZPOSPOLITA POLSKA (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku) oraz orła bez korony. Średnica monety była identyczna ze średnicą jednogroszówki wzoru 1923 bitej w okresie II Rzeczypospolitej i Generalnego Gubernatorstwa.

Moneta oficjalnie została wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa NBP z dnia 18 listopada 1994 (M.P. nr 61 poz 541)[1], ale ze względu na spadek siły nabywczej z obiegu zniknęła już w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku.

Istnieją wersje tej monety należące do serii próbnych w mosiądzu i niklu pierwsza z wklęsłym druga wypukłym napisem PRÓBA, wybite w nakładzie 100 i 500 sztuk odpowiednio. Katalogi podają również istnienie wersji próbnej technologicznej w miedzioniklu, jednak tak jak w przypadku większości prób technologicznych ani nakład, ani sposób jej powstania nie są znane.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Jerzy Chałupski, Specjalizowany katalog monet polskich XX i XXI w. część trzecia Rzeczpospolita Polska 1945-1952 Polska Rzeczpospolita Ludowa 1952-1989, 2010.
  2. Janusz Parchimowicz, Monety polskie, 2003.