1 grosz 1949 (moneta)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
1 grosz 1949
Dane podstawowe
Emitent Narodowy Bank Polski
Nominał 1 grosz
Rocznik 1949
Emisja
Mennica Budapeszt, Warszawa
Nakład 400 116 000 szt.
Data emisji 30 października 1950
Data wycofania 1 stycznia 1995
Projektant A.Peter
Opis fizyczny
Masa 0,5 g
Średnica 14,7 mm
Materiał aluminium
Rant ząbkowany
Stempel zwykły
Uwagi moneta obiegowa

Moneta 1 grosz 1949 - moneta jednogroszowa, wprowadzona do obiegu w dniu wymiany pieniędzy 30 października 1950, zarządzeniem z 14 lutego 1951 roku (Monitor Polski nr A-14, poz.196), wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, rozporządzeniem prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia 18 listopada 1994 (Monitor Polski nr 61, poz.541)[1].

Na monecie nie ma umieszczonego znaku mennicy[2].

Awers[edytuj]

W centralnym punkcie umieszczono godło - orła bez korony, poniżej rok 1949, dookoła napis „RZECZPOSPOLITA POLSKA” (nazwa państwa obowiązująca do 1952 roku)[1].

Rewers[edytuj]

Na tej stronie monety znajduje się cyfra 1, poniżej napis „GROSZ”, a pod nim i z lewej strony gałązka[1].

Nakład[edytuj]

Moneta została wybita na krążku aluminiowym o średnicy 14,7 mm, wadze 0,5 grama, z rantem ząbkowanym (karbowanym). W 1949 roku w Budapeszcie wybito 400 000 000 sztuk. W 1953 roku w Warszawie wybito dodatkowe 116 000 sztuk[1].

Opis[edytuj]

Średnica monety jest identyczna ze średnicą jednogroszówki wzoru 1923 bitej w okresie II Rzeczypospolitej i Generalnego Gubernatorstwa[2].

Moneta oficjalnie została wycofana z obiegu z dniem denominacji z 1 stycznia 1995 roku, ale ze względu na spadek siły nabywczej z obiegu zniknęła już w latach sześćdziesiątych dwudziestego wieku.

Mimo wielu prób nie udało się dotychczas zidentyfikować jakiegokolwiek szczegółu rysunku bądź karbowania rantu, który pozwoliłby jednoznacznie rozróżnić egzemplarze bite w Budapeszcie od tych z Warszawy. Wśród kolekcjonerów istnieje niepotwierdzona oficjalnie teoria, że egzemplarze warszawskie są nieco grubsze i ciemniejsze[1].

Wersje próbne[edytuj]

Istnieją wersje tej monety należące do serii próbnych w mosiądzu i niklu pierwsza z wklęsłym druga wypukłym napisem PRÓBA, wybite w nakładzie 100 i 500 sztuk odpowiednio. Katalogi podają również istnienie wersji próbnej technologicznej w miedzioniklu, w nieznanym nakładzie[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e Jerzy Chałupski, Specjalizowany katalog monet polskich XX i XXI w. część trzecia Rzeczpospolita Polska 1945-1952 Polska Rzeczpospolita Ludowa 1952-1989, 2010.
  2. a b c Janusz Parchimowicz, Monety polskie, 2003.