2,8 cm sPzB 41

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2,8 cm sPzB 41
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Mauser-Werke AG
Rodzaj armata przeciwpancerna
Historia
Prototypy 1940
Produkcja seryjna 19401943
Wyprodukowano 2 727 sztuk
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 28/20 mm
Długość lufy 1730 mm (bez hamulca wylotowego)
Donośność 500 m
Prędkość pocz. pocisku 1400 m/s
Długość 2690 mm
Szerokość 965 mm
Wysokość 838 mm
Masa 229 kg
Kąt ostrzału od –5° do 30° (w pionie)
70° (w poziomie)
Szybkostrzelność 30 strz./min.
Obsługa 3

2,8-cm-schwere Panzerbüchse 41 (2,8 cm sPzB 41)niemiecka lekka armata przeciwpancerna kalibru 28 mm z okresu II wojny światowej. W wersji dla piechoty Wehrmachtu produkowano ją z ciężką lawetą z tarczą ochronną i dwoma dużymi kołami z ogumieniem.

Armata była wyposażona w lufę stożkową o 12 bruzdach prawoskrętnych, ze zwężającym się ku wylotowi przewodem. Początkowy kaliber lufy wynosił 28 mm, a kaliber u wyjścia lufy 20 mm. Specjalne pociski do armaty wykonane z wolframu zmniejszały swoją średnicę w trakcie przejścia przez lufę. Dzięki temu przy stosunkowo niskim obciążeniu przekroju pocisku w lufie udało się uzyskać wysokie obciążenie przekroju pocisku w czasie lotu do celu, dzięki czemu miał on wysoką przebijalność. Pocisk z odległości 100 metrów przebijał płytę pancerną grubości 60 mm ustawioną pod kątem 60°. Jeżeli płyta była pochylona pod kątem 30°, pocisk przebijał z odległości 100 metrów płytę o grubości 52 mm, z odległości 300 metrów – grubości 46 mm, z odległości 500 metrów – grubości 40 mm, z odległości 1000 metrów – grubości 25 mm. Taka przebijalność umożliwiała zwalczanie prawie wszystkich alianckich czołgów, włącznie z radzieckimi ciężkimi czołgami KW – pod warunkiem, że pocisk trafiał w pancerz z boku.

Produkowano również wersje:

  • 2,8 cm sPzB 41 leFl 41 (2.8 cm schwere Panzerbüchse 41 auf leichter Feldlafette 41) – wersja przeznaczona dla oddziałów spadochronowych, z lekkim podwoziem z rur ze stopów lekkich i bez tarczy ochronnej, z małymi kółkami z ogumieniem.
  • 2,8 cm KwK 42 – wersja przeznaczona do montowania w pojazdach opancerzonych (Sd.Kfz.221 i Sd.Kfz 250/11).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chris Bishop: The encyclopedia Weapons of World War II. Londyn: Barnes & Noble Books, 1998, s. 185. ISBN 0-7607-1022-8.
  • Jacek Wolfram, Andrzej Zasieczny: Broń piechoty Wehrmachtu 1939–1945. Warszawa: Alma-Press, 2009, s. 116–119. ISBN 978-83-7020-363-4.