206 Pułk Piechoty (II RP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z 206 Pułk Piechoty)
Skocz do: nawigacja, szukaj
206 Pułk Piechoty Rezerwowy
Historia
Państwo II RP
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Nazwa wyróżniająca nie posiadał
Patron nie posiadał
Tradycje
Święto nie obchodził
Nadanie sztandaru nie posiadał
Dowódcy
Pierwszy ppłk Edward Kościński
Działania zbrojne
Kampania wrześniowa
Obrona Lwowa 1939
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[1]
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 35 Dywizja Piechoty

206 Pułk Piechoty (rezerwowy) - 206 pprez – oddział piechoty Wojska Polskiego.

206 Pułk Piechoty Rezerwowy został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” w I rzucie mobilizacji powszechnej, w dniach 31 sierpnia – 4 września 1939 przez 77 Pułk Piechoty w Lidzie z przeznaczeniem dla 35 Dywizji Piechoty Rezerwowej.

Obsada personalna 206 pprez[edytuj]

Dowództwo pułku

  • dowódca pułku - ppłk Edward Kościński (†1940 Charków[2])
  • adiutant - por. rez. Stanisław Śliwiński (†1940 Charków[3])
  • kwatermistrz - kpt. Walerian Petc (†1940 Charków[4])
  • kapelan - ks. kap. Jan Mianowski[5]

I batalion

  • dowódca batalionu - mjr Włodzimierz Stanisław Wittlin
  • adiutant - por. rez. Adolf Marian Gałacki
  • dowódca 1 kompanii strzeleckiej – por. Mieczysław Woronowicz
  • dowódca 2 kompanii strzeleckiej - ppor. Stanisław Niedźwiedzki (†1940 Charków[6])
  • dowódca 3 kompanii strzeleckiej –
  • dowódca 1 kompanii ckm – por. Tadeusz Kempczyński

II batalion

  • dowódca batalionu - kpt. Anatol Białynowicz, mjr Henryk Dyduch (†1940 Charków[7])
  • adiutant – ppor. rez. Kazimierz Czerny-Hołownia
  • dowódca plutonu łączności – ppor. rez. Józef Klukiewicz
  • dowódca 4 kompanii strzeleckiej – kpt. Józef Pelc
  • dowódca 5 kompanii strzeleckiej – ppor. Tadeusz Józef Laszczka
    • dowódca II plutonu strzeleckiego – plut. pchor. rez. Justyn Sobol
  • dowódca 6 kompanii strzeleckiej – ppor. Stanisław Kędziora
  • dowódca 2 kompanii ckm – ppor. Leon Augustyn Torliński

III batalion

  • dowódca batalionu - kpt. Aleksander Gregorowicz (†1940 Charków[9])
  • adiutant – por. rez. Stanisław Śliwiński
  • oficer żywnościowy – por. rez. Władysław Bachramowicz
  • lekarz – pchor. rez. lek.
  • dowódca 7 kompanii strzeleckiej – por. Edward Smolka; od 13 IX – ppor. rez. Jerzy Awdycki
    • dowódca I plutonu strzeleckiego – ppor. rez. Jerzy Awdycki
    • dowódca II plutonu strzeleckiego – ppor. rez. Tadeusz Chmielnicki
  • dowódca 8 kompanii strzeleckiej –
    • dowódca III plutonu – plut. pchor. Stanisław Mozol
  • dowódca 9 kompanii strzeleckiej - ppor. Stanisław Malara (†1940 Charków[10])
  • dowódca 3 kompanii ckm – por. Hieronim Romanowski
    • dowódca I plutonu ckm - ppor. rez. Jerzy Józef Rybicki (†1940 Charków[11])
    • dowódca II plutonu ckm – ppor. rez. Aleksander Obuchowicz
    • dowódca III plutonu ckm – ppor. rez. Stanisław Jabłonowski
    • dowódca plutonu ckm na taczankach – ppor. rez. Włodzimierz Ciechanowicz
    • dowódca plutonu moździerzy – ppor. rez. Jan Golde
    • szef kompanii – st. sierż. Duś


Pododdziały specjalne

  • dowódca kompania zwiadu - por. Janusz Siewierski

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.
  2. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Charków. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2003. [dostęp 3 marca 2015]. s. 249.
  3. Charków ..., s. 549.
  4. Charków ..., s. 407.
  5. Ks. kap. Jan Mianowski został 18 września 1939 mianowany tymczasowo szefem duszpasterstwa 35 DPRez.
  6. Charków ..., s. 369.
  7. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego: Charków. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2003. [dostęp 3 marca 2015]. s. 102.
  8. Charków ..., s. 319.
  9. Charków ..., s. 147.
  10. Charków ..., s. 324.
  11. Charków ..., s. 461.

Bibliografia[edytuj]