20 Dywizja Pancerna (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
20 Dywizja Pancerna
20. Panzer-Division
3rd and 20th Panzer Division logo.svg 20th Panzer Division logo 4.svg 20th Panzer Division logo 3 (1943-1945).svg
Znaki taktyczne
Historia
Państwo  III Rzesza
Sformowanie 1940
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy gen. wojsk panc. Horst Stumpff
Ostatni gen. mjr Hermann von Oppeln-Bronikowski
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj wojsk wojska pancerne
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Skład patrz tekst

20 Dywizja Pancerna (niem. 20. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dywizja została sformowana rozkazem z 15 października 1940 roku w Erfurcie z części oddziałów wchodzących w skład 19 Dywizji Piechoty, które nie weszły w skład 19 Dywizji Pancernej. Po utworzeniu stacjonowała na terenie Niemiec, wchodząc w skład 11 Armii.

W maju 1941 roku zostaje włączona w skład 3 Grupy Pancernej i w składzie tej grupy, wzięła udział w ataku na ZSRR w czerwcu 1941, walcząc na środkowym odcinku frontu wschodniego w Grupie Armii „Środek”. Walczyła wtedy w rejonie Mińska, Smoleńska. Następnie została włączona w skład 4 Grupy Pancernej i walczyła pod Wiaźmą oraz wzięła udział w bitwie pod Moskwą.

Przez cały następny roku walczyła na środkowym odcinku frontu wschodniego w składzie Grupy Armii „Środek” w rejonie Orła. W 1943 roku nadal znajdywała się na środkowym odcinku frontu wschodniego i w lipcu 1943 roku wzięła udział w bitwie na Łuku Kurskim w rejonie Orła. Następnie walczyła w rejonie Briańska, Mohylewa, Witebska.

W 1944 roku początkowo walczyła w rejonie Witebska, a następnie Bobrujska. W czasie tych walk poniosła duże straty i w maju 1944 roku została wycofana z linii frontu, wchodząc w skład odwodu OKH. Następnie skierowano ją do Rumunii, skąd w październiku przerzucono ją do Prus Wschodnich. Stacjonowała tam do stycznia 1945 roku.

Pod koniec stycznia 1945 roku zostaje przerzucona na Śląsk, a następnie skierowano ją do Saksonii. W kwietniu 1945 roku wzięła udział w bitwie pod Budziszynem, gdzie walczyła przeciwko 2 Armii Wojska Polskiego w składzie 17 Armii. Następnie wycofała się na zachód i ostatecznie w maju 1945 roku skapitulowała przed wojskami radzieckimi.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

Skład[edytuj | edytuj kod]

1941[edytuj | edytuj kod]

  • 21 pułk pancerny (Panzer-Regiment 21)
  • 20 Brygada Strzelców (Schützen-Brigade 20)
    • 59 pułk strzelców (Schützen-Regiment 59)
    • 112 pułk strzelców (Schützen-Regiment 112)
    • 20 batalion motocyklowy (Kradschützen-Bataillon 20)
  • 92 pułk artylerii (Artillerie-Regiment 92)
  • 92 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 92)
  • 92 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 92)
  • 92 batalion łączności (Nachrichten-Abteilung 92)

1943[edytuj | edytuj kod]

  • 21 pułk pancerny (Panzer-Regiment 21)
  • 59 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 59)
  • 112 pułk grenadierów pancernych (Panzer-Grenadier-Regiment 112)
  • 92 pułk artylerii pancernej (Panzer-Artillerie-Regiment 92)
  • 20 pancerny batalion rozpoznawczy (Panzer-Aufklärungs-Abteilung 20)
  • 295 dywizjon artylerii przeciwlotniczej (Heeres-Flak-Artillerie-Abteilung 295)
  • 92 dywizjon przeciwpancerny (Panzerjäger-Abteilung 92)
  • 92 pancerny batalion pionierów (Panzer-Pionier-Bataillon 92)
  • 92 pancerny batalion łączności (Panzer-Nachrichten-Abteilung 92)