20 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (1939)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 20 dac. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 20.
20 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 9 pułk artylerii ciężkiej
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria

20 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (20 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany na bazie 9 pułku artylerii ciężkiej dla 20 Dywizji Piechoty[1].

Walki dywizjonu[edytuj | edytuj kod]

1 września dywizjon walczył w składzie artylerii dywizyjnej i wspierał przez trzy doby obronę oddziałów dywizji[1]. Wyrwy w systemie obronnym pod Mławą zmusiły dywizję do wycofania się. 20 dac osłaniał odwrót. Działanie lotnictwa przeciwnika spowodowało, że dywizjon stracił cały swój sprzęt artyleryjski. Większość żołnierzy z dowódcą dywizjonu i dowódcami baterii przedostała się do Warszawy. Tam dywizjon otrzymał sprzęt rezerwowy i walczył do dnia kapitulacji stolicy w obronie pododcinka północnego na Pradze[1].

Struktura organizacyjna i obsada etatowa[edytuj | edytuj kod]

Dowódca dywizjonu — mjr art. Stanisław Domiczek[2]

  • adiutant – ppor. Alfred Stössel
  • oficer zwiadowczy – ppor. Adam Burbeła
  • dowódca łączności – ppor. rez. Franciszek Michalski lub ppor. Madurowicz
  • oficer żywn. – ppor. rez. Jerzy Starosielec
  • lekarz sanitarny – por. rez. Piotr Wojczak
  • lekarz weterynarii – ppor. rez. Stefan Żebrowski
  • dowódca kolumny amunicyjnej – por. rez. Kacper Konstanty Skirmuntt
  • dowódca kolumny taborowej – ppor. rez. Stanisław Ogrodziński
  • dowódca 1 baterii — por. Eugeniusz Niemunis
    • oficer zwiadowczy – ppor. rez. Bronisław Hasiewicz
    • oficer ogniowy – ppor. rez. Hipolit Kołata
    • dowódca plutonu – ppor. rez. Edward Szostek
    • szef baterii – plut. Kazimierz Jarkowski
  • dowódca 2 baterii – por. Aleksander Szmit
    • oficer zwiadowczy – ppor. rez. Edmund Adam Koska
    • oficer ogniowy – NN
    • dowódca plutonu – pchor. Michalczewski
    • szef baterii – ogn. Zabłocki

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Galster 1975 ↓, s. 409.
  2. Ryszard Juszkiewicz: Bitwa pod Mławą 1939. s. 195.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: 1975.
  • Ryszard Juszkiewicz: Bitwa pod Mławą 1939. Warszawa: Książka i Wiedza, 1979.