20 Pułk Artylerii Przeciwpancernej (LWP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
20 Pułk Artylerii Przeciwpancernej
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Rozformowanie 1945
Dowódcy
Pierwszy ppłk Piotr Posławski
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk Artyleria
Podległość 4 Brygada Artylerii Przeciwpancernej
Śląski Okręg Wojskowy

20 Pułk Artylerii Przeciwpancernej (20 pappanc) – oddział artylerii przeciwpancernej ludowego Wojska Polskiego.

20 pułk artylerii przeciwpancernej sformowany został we wsi Czerwone k. Sum na Ukrainie[1] na podstawie rozkazu nr 05/OU dowódcy 1 Armii Polskiej w ZSRR z 7 maja 1944, w składzie 4 Brygady Artylerii Przeciwpancernej.

Działania bojowe rozpoczął na przyczółku warecko-magnuszewskim. Walczył na Wale Pomorskim pod Mirosławcem i Nadarzycami. Nad Odrą wspierał ogniem piechotę pod Dannenbergiem i Trampo. Szlak bojowy pułk zakończył 8 maja 1945 pod Nauen na północ od Berlina[2].

Postanowieniem Rady Najwyższej ZSRR został odznaczony Orderem Aleksandra Newskiego[2].

20 lipca 1945 r. oddział przybył do garnizonu Pszczyna. 18 października tego roku został rozformowany.

30 września 1967 stacjonujący w Pleszewie 156 pułk artylerii przeciwpancernej przyjął dziedzictwo tradycji i historyczną nazwę „20 pułk artylerii przeciwpancernej”, a dzień 15 sierpnia ustanowiony został świętem pułku.

Dowództwo pułku[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca – ppłk Piotr Posławski (1944–1945)
  • zastępca do spraw polityczno-wychowawczych – por. Falber
  • szef sztabu – kpt. Ignacy Bogdanowski

Marsze i działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

Forsowanie odry 1 1945.png Forsowanie odry 2 1945.png Forsowanie odry 3 1945.png
Wal pomorski 1945.png Operacja berlin 1 1945.png Operacja berlin 2 1945.png

Sprzęt[edytuj | edytuj kod]

Armata przeciwpancerna ZIS-2
Armata dywizyjna ZIS-3

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jan Krug. Wojska Rakietowe i Artyleria w historii Śląskiego Okręgu Wojskowego. „Przegląd Wojsk Lądowych”. 9/2000. s. 86-89. 
  2. a b Władysław Ways: Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. s. 125.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Władysław Ways: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego. Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek artylerii. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. II. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1967.
  • Wiesław Chłopek, 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego. Zarys dziejów, Żary: Wydawnictwo „Chroma”, 2005, ISBN 83-922412-3-1, OCLC 69492866.
  • Henryk Lis, Jacek Małkiewicz, Krystian Szymczak, Historia Garnizonu Pleszew, Wydawca 20 Pułk Artylerii Przeciwpancernej, Pleszew, 15 sierpnia 1992 r.
  • Jan Krug. Wojska Rakietowe i Artyleria w historii Śląskiego Okręgu Wojskowego. „Przegląd Wojsk Lądowych”. 9, s. 86-89, 2000. Warszawa.