20 Pułk Piechoty (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 20 Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego. Zobacz też: 20 Pułk Piechoty.
20 Pułk Piechoty
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1812
Rozformowanie 1813
Dowódcy
Pierwszy płk Adam Bispink
Organizacja
Dyslokacja Nowogródek
Rodzaj wojsk piechota

20 Pułk Piechoty - oddział piechoty Armii Księstwa Warszawskiego.

Sformowany w 1812 w Nowogródku na Litwie[1]. Jego dowódcą od 13 lipca 1812 był płk Adam Bispink (Adam Biszping)[1], majorem Glazer, a dowódcami batalionów - Milberg, Walicki i Płączyński[2]. Pułk wziął udział w obronie Modlina w 1813[1].

Odtworzenie pułku[edytuj | edytuj kod]

Po abdykacji Napoleona, car Aleksander I wyraził zgodę na odesłanie oddziałów polskich do kraju. Miały one stanowić bazę do tworzenia Wojska Polskiego pod dowództwem wielkiego księcia Konstantego. 13 czerwca 1814 roku pułkowi wyznaczono miejsce koncentracji w Łomży[3]. Pułk nie został jednak odtworzony, bowiem etat armii Królestwa Polskiego przewidywał tylko 12 pułków piechoty. Nowe pułki piechoty sformowano dopiero po wybuchu powstania listopadowego. Rozkaz dyktatora gen. Józefa Chłopickiego z 10 stycznia 1831 roku nakładał obowiązek ich organizowania na władze wojewódzkie. W województwie mazowieckim tworzony był 2 pułk Województwa Mazowieckiego przemianowany później na 20 pułk piechoty liniowej[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]