214 Eskadra Bombowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
214 Eskadra Bombowa
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie III 1939
Dowódcy
Pierwszy kpt.pil. Emil Fuhrman
Ostatni kpt.pil. Stanisław Cwynar
Organizacja
Dyslokacja lotnisko Okęcie
Rodzaj wojsk lotnictwo
Podległość V dywizjon lotniczy

214 eskadra bombowapododdział lotnictwa bombowego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Na podstawie rozkazu MSWojsk. DDO L.dz. 4359/tjn. z 19 lipca 1937 oraz rozkazu 13/37 tjn. dowódcy 1 pułku lotniczego, przystąpiono do formowana 214 eskadry bombowej. Jednostka weszła w skład V dywizjonu bombowego lekkiego 1 pułku lotniczego i stacjonowała na lotnisku Okęcie[1]. Personel wywodził się z nadwyżek etatowych innych pododdziałów 1 pułku lotniczego, a następnie był sukcesywnie uzupełniany absolwentami szkół lotniczych. Uzbrojenie eskadry stanowiły przejściowo samoloty PZL-23 „Karaś”, a dla celów szkoleniowych Fokker F-VIIB/3m. Uzbrojenie bojowe miały stanowić samoloty LWS-4 „Żubr”. W 1938 przy eskadrze zorganizowano IV Kurs Strzelców Samolotowych[2]. Pierwsze ćwiczenia załogi eskadry odbyły na poligonie Modlin, a szkołę ognia w składzie Zgrupowania Bombowego na poligonie Błędów. Po zakończeniu szkoły ognia, pilotów przeszkolono w lotach bez widoczności i lotach nocnych. We wrześniu eskadra brała udział w manewrach na Wołyniu. Ćwiczenia zimowe eskadra wykonywała w ramach Zgrupowania Bombowego na poligonie modlińskim[3].

Decyzją władz lotniczych z marca 1939, 214 eskadra bombowa została rozwiązana, a personel przesunięty do innych eskadr bombowych. Prawdopodobnie, w miarę napływu wyszkolonego personelu i samolotów, zamierzano ją odtworzyć[3].

Personel eskadry[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy eskadry[4]
Stopień Imię i nazwisko Okres pełnienia służby
kpt. pil. Emil Fuhrman 1937 – 18 X 1938
por. obs wz Bolesław Nowicki 18 X 1938 – 30 X 1938
kpt.pil. Stanisław Cwynar 30 X 1938 –1 II 1939

Wypadki lotnicze[edytuj | edytuj kod]

W okresie funkcjonowania eskadry miały miejsce następujące wypadki lotnicze zakończone obrażeniami lub śmiercią pilota[5]:

  • 12 kwietnia 1938 podczas startu do nocnego lotu zginął plut. pil. Jan Pluta. Strzelec kpr. Jerzy Młodecki uratował się.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pawlak 1989 ↓, s. 104.
  2. Pawlak 1989 ↓, s. 105.
  3. a b Pawlak 1989 ↓, s. 106.
  4. Pawlak 1989 ↓, s. 105-106.
  5. Pawlak 1989 ↓, s. 104–106.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]