21P/Giacobini-Zinner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
21P/Giacobini-Zinner
Ilustracja
Kometa 21P/Gacobini-Zinner
Odkrywca Michel Giacobini
Data odkrycia 20 grudnia 1900
Elementy orbity
Półoś wielka 3,5155 au
Mimośród 0,7068
Peryhelium 1,0307 au
Aphelium 6,0004 au
Okres orbitalny 6,59 lat
Nachylenie orbity względem ekliptyki 31,9081°
Długość węzła wstępującego 195,3970°
Argument peryhelium 172,5844°
Moment przejścia przez peryhelium 11 lutego 2012
Charakterystyka fizyczna jądra
Średnica 2,0 km
Roje meteorów związane z kometą Drakonidy

Kometa Giacobini-Zinnera (nazwa oficjalna 21P/Giacobini-Zinner) – kometa okresowa należąca do rodziny komet Jowisza, odkryta 20 grudnia 1900 roku przez Michela Giacobiniego i powtórnie odkryta 23 października 1913 roku przez Ernsta Zinnera. W czasie powrotu w 1998 roku przeszła przez peryhelium odległe o 1,03 j.a. od Słońca w dniu 21 listopada 1998, a najbliżej Ziemi w odległości 0,85 j.a. znalazła się 26 listopada 1998 roku. Ostatnie przejście tej komety przez peryhelium miało miejsce 11 lutego 2012 roku.

Właściwości fizyczne komety[edytuj]

21P/Giacobini-Zinner posiada jądro o średnicy ok. 2 km. Kometa ta jest ciałem macierzystym roju meteorów zwanego Drakonidami (nazywanego też Giacobinidami), który widoczny jest na niebie około 8 października każdego roku. W 1946 r. Ziemia przecięła orbitę komety zaledwie 15 dni po jej przejściu. Zanotowano wtedy ok. 2300 meteorów w ciągu godziny.

Badania bezpośrednie[edytuj]

Kometa Giacobiniego-Zinnera stała się pierwszą kometą, do której zbliżyła się sonda kosmiczna. 11 września 1985 roku sonda ICE przeleciała w odległości 7862 km od jądra komety, dokonując pomiarów materii w obrębie jej głowy i warkocza. Pomiary skoncentrowały się na magnetycznej interakcji plazmy z wiatru słonecznego z rozszerzającą się otoczką komety.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

… • poprzednia kometa21P/Giacobini-Zinnernastępna kometa • …