21 Pułk Strzelców Konnych (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
21 Pułk Strzelców Konnych
Ilustracja
Proporczyk na lance[1]
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1812
Dowódcy
Pierwszy płk Ignacy Moniuszko
Działania zbrojne
Druga Wojna Polska
Organizacja
Rodzaj wojsk Jazda
Akwarela Ułan 21 Pułku – 1812

21 Pułk Strzelców Konnych[a]oddział jazdy Armii Księstwa Warszawskiego.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Formowany z ochotników od 22 września 1812 w Wilnie[2].

Z inicjatywą powołania 21 pułku strzelców konnych wystąpił Aleksander Pociej. Nie miał on jednak wystarczającej ilości gotówki i w rezultacie numer pułku przeszedł na jednostkę organizowaną przez Ignacego Moniuszkę[3]. Do pułku Moniuszki włączono też zalążki pułku huzarów organizowanego przez Mikołaja i Ignacego Abramowiczów[b], oraz pułku organizowanego w Pińskiem przez płk. Jana Grzymałę-Lubańskiego[3]. W listopadzie jedyny zebrany szwadron pułku liczył 10 oficerów i 258 żołnierzy[3], w większości bez koni.

Pułk wziął udział w kampanii napoleońskiej przeciw Rosji.

Kolor pułku - pomarańczowy[4] → w publikacji nazwany pułkiem ułanów.

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Niektóre źródła podają, że był to pułk ułański (21 p. uł). Inne sugerują, że istniały dwa pułki o numerze 21; kolejne nazywają go pułkiem jazdy.
  2. Ignacy Abramowicz został majorem 21 psk
  3. Nie sformował pułku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]