22 Pułk Czołgów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
22 Pułk Czołgów
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1990
Nazwa wyróżniająca Drezdeński
Tradycje
Rodowód 22 Samodzielny Pułk Czołgów
22 Pułk Czołgów i Artylerii Pancernej
Kontynuacja 3 Drezdeński Pułk Czołgów
34 Brygada Kawalerii Pancernej
Organizacja
Dyslokacja Żagań
Rodzaj wojsk Wojska pancerne
Podległość 4 Pomorska Dywizja Piechoty
5 Saska Dywizja Pancerna
11 Dywizja Pancerna
Czołg podstawowy pułku - T-34/85
Żagań – w tym mieście stacjonował pułk

22 Drezdeński Pułk Czołgów – oddział wojsk pancernych ludowego Wojska Polskiego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sformowany wiosną 1951 jako 22 Samodzielny Pułk Czołgów na podstawie "Planu zamierzeń organizacyjnych na lata 1951-1952". Stacjonował w Żaganiu.

Na podstawie rozkazu Nr 058/Org. Ministra Obrony Narodowej 2 listopada 1954 pułk podporządkowano dowódcy 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty i przeformowano na etat Nr 1/115. Otrzymał on nową nazwę - 22 Pułk Czołgów i Artylerii Pancernej.

W 1957 pułk został podporządkowany dowódcy 5 Dywizji Pancernej. W kwietniu 1963 wszedł w struktury 11 Dywizji Pancernej[a].

Zgodnie z rozkaz nr 07/MON z 04.05.1967 w sprawie przekazania jednostkom wojskowym historycznych nazw i numerów oddziałów frontowych oraz ustanowienia dorocznych świąt jednostek , Dz. Roz. Tjn. MON Nr 5, poz. 21, pułk przyjął tradycje 3 Drezdeńskiej Brygady Pancernej i zmienił nazwę na 3 Drezdeński Pułk Czołgów Średnich .

 Osobny artykuł: 3 Drezdeński Pułk Czołgów.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • dowództwo i sztab
  • sześć kompanii czołgów średnich
  • batalion artylerii pancernej
    • dwie kompanie dział pancernych
  • kompanię technicznego zaopatrzenia
  • plutony: łączności i saperów.

Uzbrojenie pułku stanowiły: 63 czołgi średnie T-34/85 i 18 dział pancernych

W grudniu 1952 zmieniono etat. W pułku zmniejszono ilość kompanii czołgów średnich do trzech i jednej kompanii dział pancernych. Ogólna liczba podstawowego sprzętu bojowego wynosiła wtedy 30 czołgów i 5 dział pancernych

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • mjr Kłosowski
  • mjr Zdzisław Stanclik (był w 1956)[1]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie Szefa Sztabu Generalnego WP nr 057/Org. z 8 kwietnia 1963 roku

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nalepa 1992 ↓, s. 87.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Edward,Jan Nalepa: Pacyfikacja zbuntowanego miasta. Wojsko Polskie w czerwcu 1956 r. w Poznaniu w świetle dokumentów wojskowych. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1992. ISBN 83-11-07959-5.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy: przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydawnictwo TRIO: Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.