23 Batalion Piechoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
23 Batalion Piechoty
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 17 Brygada Piechoty

23 Batalion Piechoty (23 bp) – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

23 Batalion Piechoty został sformowany w dniu 12 grudnia 1942 roku w miejscowości Khanaquin w Iraku, głównie z żołnierzy 22 i 23 pułku piechoty 7 Dywizji Piechoty. Po sformowaniu 23 batalion piechoty początkowo wchodził w skład 8 Brygady Strzelców, a od marca 1943 roku po oddaniu dużej części żołnierzy na uzupełnienie innych jednostek Armii Polskiej na Wschodzie i skadrowaniu 8 Brygady Strzelców, wszedł w skład 7 Zapasowej Brygady Piechoty. Był dyslokowany w sierpniu 1943 r. z Iraku do Palestyny, a stamtąd w lutym 1944 roku do bazy wojskowej w Quassasin w Egipcie. We Włoszech wylądował w dniu 20 kwietnia 1944 roku i został dyslokowany do San Basilio garnizonu Bazy 2 Korpusu Polskiego[1]. W trakcie swojego pobytu we Włoszech szkolił uzupełnienia głównie dla jednostek 3 Dywizji Strzelców Karpackich, nie brał udziału w walkach. Wchodził organizacyjnie w skład 7 Zapasowej Brygady Piechoty, 7 Brygady Piechoty, 17 Brygady Piechoty - 7 Dywizji (Zapasowej) Piechoty. Etatowo składał się z dowództwa batalionu, kompanii dowodzenia i 4 kompanii strzeleckich[2]. W okresie od sierpnia do grudnia 1946 roku przewieziony do Wielkiej Brytanii, sukcesywnie demobilizowany, a ostatecznie rozwiązany w kwietniu 1947 roku.

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódca batalionu

  • ppłk Sylwester Krassowski (do 1 VI 1944[2])
  • mjr Marian Jasiński (do 31 VII 1944[3])
  • ppłk Sylwester Krassowski (1 VIII - 8 IX 1944[3])
  • kpt./mjr Józef Dominiak (od 8 IX 1944[2])

Zastępca dowódcy batalionu

  • mjr Marian Jasiński (do 1 VI 1944[3])
  • kpt. Józef Dominiak (1 VI - 8 IX 1944[2])
  • mjr Stanisław Radajewicz (od 3 XI 1944[3])

Batalion odznak i sztandaru nie posiadał.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 17. Londyn: 1974.
  • Grzegorz Gera. Ze znakiem Czerwonego Gryfa. Skrót dziejów 7. Dywizji Piechoty. „Militaria. Wydanie Specjalne: ilustrowany magazyn wojskowy”. nr 63 5/2018, 2018. Lublin: Kagero Publishing. ISSN 2450-7334.