23 Eskadra Lotnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
23 Eskadra Lotnicza
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1928
Tradycje
Rodowód 1 eskadra łącznikowa
8 eskadra wywiadowcza
Kontynuacja 54 eskadra liniowa
51 eskadra liniowa
51 eskadra rozpoznawcza
Dowódcy
Pierwszy kpt. pil. Ksawery Pniewski
Ostatni kpt. obs. Władysław Pokorny
Organizacja
Dyslokacja Kraków
Rodzaj wojsk lotnictwo
Podległość II dywizjon 2 plot

23 eskadra lotniczapododdział lotnictwa Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne i szkolenie[edytuj | edytuj kod]

Z dniem 27 maja 1925 w 2 pułku lotniczym została sformowana 23 eskadra lotnicza oparta o personel 8 eskadry wywiadowczej. Organizacyjnie i taktycznie eskadra podlegała nowo utworzonemu dowództwu II dywizjonu lotniczego[1].

Eskadra wyposażona była w samoloty produkcji francuskiej Potez XV, uzyskane w ramach otrzymanej pożyczki na rozbudowę sił lotniczych w Polsce. W lecie 1925 eskadra wzięła udział w dużych manewrach wojsk lądowych na Wołyniu. Załogi weszły w skład tzw. „eskadry manewrowej”. Oprócz corocznej szkoły ognia lotniczego na poligonie w Pustyni Błędowskiej oraz współpracy z jednostkami artylerii, personel latający szkolił się i doskonalił zgodnie z opracowanymi programami wyszkolenia. Występujące braki w obsadzie personalnej uzupełniano absolwentami Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych oraz pilotami z wojskowych szkół pilotażu[2].

W okresie trwania przewrotu majowego, z 2 pułku lotniczego odleciała z Krakowa do Warszawy eskadra złożona z załóg pochodzących z różnych pododdziałów, w tym z 23 eskadry. 14 maja na lotnisku Mokotowskim zginął zastępca dowódcy 23 eskadry lotniczej kpt. obs. Kazimierz Burtowy[2].

W 1927 eskadra wzięła udział w koncentracji dywizji piechoty i brygad kawalerii w rejonie Kamienica Podolska, Chrzanowa i Olkusza, skąd w składzie 6 samolotów Potez XV została przeniesiona do Ostrowca Świętokrzyskiego. Tu uczestniczyła w ćwiczeniach międzydywizyjnych[2]. Jesienią eskadra została przezbrojona w samoloty Potez XXVII[2].

W 1928 kolejna reorganizacja lotnictwa spowodowała przeniesienie II dywizjonu lotniczego do Lidy[a] stając się zaczątkiem formującego się tam 5 pułku lotniczego. W wyniku tej reorganizacji 23 eskadra lotnicza odleciała 14 lipca do Lidy, gdzie zmieniła numerację i nazwę na 54 eskadrę liniową[2].

Obsada personalna eskadry[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy eskadry[4]
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby
por. pil. Ksawery Piniński 1925 – 1927
kpt. pil. Aleksander Świeykowski 1927 – 1928
kpt. obs. Władysław Pokorny od 3 VII 1928
Schemat zmian organizacyjnych eskadry
Nazwy jednostki i daty sformowania, przeformowań i rozformowania
I 1919 1 eskadra łącznikowa III 1919 8 eskadra wywiadowcza I 1921 8 eskadra wywiadowcza 1925 23 eskadra lotnicza VII 1928 54 eskadra liniowa VII 1933 51 eskadra liniowa VIII 1939 51 eskadra rozpoznawcza IX 1939
I Grupa Lotnicza 1 pułk lotniczy 2 pułk lotniczy 5 pułk lotniczy SGO „Narew”

Wypadki lotnicze[edytuj | edytuj kod]

  • 1 czerwca 1925 zginęła w Krakowie podczas lotu treningowego załoga 8 eskadry por. pil. Michał Pielechowski oraz por. obs. Józef Seroka[1].
  • 3 sierpnia 1928 w locie treningowym w rejonie lotniska rakowickiego zginął pełniący obowiązki adiutanta 2 pułku lotniczego, kpt. Świeykowski[2].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Z Lidy do 2 pułku lotniczego przybył dywizjon myśliwski byłego 11 pułku myśliwskiego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Pawlak 1989 ↓, s. 181.
  2. a b c d e f Pawlak 1989 ↓, s. 182.
  3. Pawlak 1989 ↓, s. 182-183.
  4. Pawlak 1989 ↓, s. 181-182.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]