23 Pułk Piechoty Liniowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 23 Pułku Piechoty Liniowej. Zobacz też: 23 Pułk Piechoty.
23 Pułk Piechoty Liniowej
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Sformowanie 1830
Dowódcy
Ostatni mjr Antoni Wojnarowski[a]
Działania zbrojne
powstanie listopadowe
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 4 Dywizja Piechoty – VI 1831

23 Pułk Piechoty Liniowej – polski pułk piechoty okresu powstania listopadowego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sformowany z gwardii ruchomych województwa augustowskiego[1]. Zgodnie z etatem pułk miał składać się ze sztabu i trzech batalionów piechoty liniowej po cztery kompanie, winien liczyć 57 oficerów, 216 podoficerów, 40 muzykantów, i 2355 szeregowych frontowych i 27 żołnierzy niefrontowych. W sumie w pułku miało służyć 2695 żołnierzy[2].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułkiem dowodzili[2]:

  • ppłk Jan Szpinger
  • mjr Antoni Wojnarowski ( od 22 marca 1931)

Oficerowie:

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.

Bitwy i potyczki[1]:

  • pod Modlinem (26 czerwca)
  • Utratą (16 sierpnia)
  • Warszawą (6-7 września)

W 1831 roku, w czasie wojny z Rosją, żołnierze pułku otrzymali 1 kawalerski, 9 złotych i 15 srebrnych krzyży Orderu Virtuti Militari [1].

Uzbrojenie i umundurowanie[edytuj | edytuj kod]

Uzbrojenie podstawowe piechurów stanowiły karabiny skałkowe. Pierwotnie było to karabiny francuskie wz. 1777 (kaliber 17,5 mm), później zastąpione rosyjskimi z fabryk tulskich wz. 1811 (kaliber 17,78 mm). Poza karabinami piechurzy posiadali bagnety i tasaki (pałasze piechoty). Wyposażenie uzupełniała łopatka saperska, ładownica na 40 naboi oraz pochwa na bagnet.

Umundurowanie piechura składało się z granatowej kurtki i sukiennych, białych spodni. Poszczególne pułki miały odmienne kolory naramienników, wyłogów oraz kołnierzy. Używano czapek czwórgraniastych. Po reformie w roku 1826 wprowadzono pantalony zapinane na guziki. Czapki czwórgraniaste zastąpiono kaszkietami z czarnymi daszkami i białymi sznurami. Na kaszkiecie znajdowała się blacha z orłem, numer pułku oraz ozdobny pompon.

Wyłogi jasnoszmaragdowe[3].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. od 22 marca 1830, awansował na ppłk. 22 września → Gembarzewski 1925 ↓, s. 74

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Gembarzewski 1925 ↓, s. 74.
  2. a b Wimmer 1978 ↓, s. 484.
  3. Linder 1960 ↓, s. barwy pułkowe.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]