24 Batalion Piechoty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
24 Batalion Piechoty
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1944
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 17 Brygada Piechoty

24 Batalion Piechoty (24 bp) – pododdział piechoty Polskich Sił Zbrojnych.

Od 6 sierpnia 1944 r. jako 22 Batalion Piechoty. Ponownie odtworzony 30 grudnia 1944 r. jako 24 Batalion Piechoty.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

24 Batalion Piechoty został sformowany w dniu 12 grudnia 1942 roku w miejscowości Khanaquin w Iraku, głównie z żołnierzy 22 i 23 pułku piechoty 7 Dywizji Piechoty. Po sformowaniu 24 batalion piechoty początkowo wchodził w skład 8 Brygady Strzelców, a od marca 1943 roku po oddaniu większej części żołnierzy na uzupełnienie innych jednostek Armii Polskiej na Wschodzie i skadrowaniu 8 Brygady Strzelców, wszedł w skład 7 Zapasowej Brygady Piechoty. Był dyslokowany w sierpniu 1943 r. z Iraku do Palestyny, a stamtąd w lutym 1944 roku do bazy wojskowej w Quassasin w Egipcie. We Włoszech wylądował w dniu 26 marca 1944 roku i został zakwaterowany w San Basilio w rejonie Bazy 2 Korpusu Polskiego[1]. W trakcie swojego pobytu we Włoszech szkolił uzupełnienia głównie dla jednostek 5 Kresowej Dywizji Piechoty, nie brał udziału w walkach. Wchodził organizacyjnie w skład 7 Zapasowej Brygady Piechoty, 7 Brygady Piechoty - 7 Dywizji (Zapasowej) Piechoty. Etatowo składał się z dowództwa batalionu, kompanii dowodzenia i 4 kompanii strzeleckich. W związku z porządkowaniem numeracji pododdziałów zgodnie z Planem Rozwinięcia PSZ na Zachodzie w dniu 6 sierpnia 1944 roku zmieniono mu nazwę na 22 Batalion Piechoty[2].

24 Batalion Piechoty został ponownie utworzony w ramach 17 Brygady Piechoty 7 Dywizji Piechoty w dniu 30 grudnia 1944 roku, ze sformowanego 20 listopada 1944 r. batalionu wartowniczego 7 DP[3]. Batalion ten początkowo składa się z żołnierzy o kategorii zdrowia "D" i szeregowych powyżej 42 lat. Następnie po oddaniu tych żołnierzy do formowanych w tym czasie też batalionów i kompanii wartowniczych, pełni funkcję jednostki uzupełniającej i szkolącej. Był odtworzony i stacjonował w garnizonie San Basilio. Przed wydzieleniem części żołnierzy w dniu 3 czerwca 1945 roku do batalionów wartowniczych "A" i "B" liczył 1700 ludzi. 30 października 1945 roku w związku z redukcją wojsk 2 Korpusu Polskiego, batalion został rozwiązany[4]. Nie brał udziału w walkach.

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy batalionu

  • mjr Adam Szymański (do 10 VI 1944[2])
  • mjr Franciszek Osmakiewicz (od 20 VI 1944[5])

Zastępca dowódcy batalionu

  • kpt. Władysław Nagórski[2]

Dowódca batalionu (od 30 XII 1944)

  • ppłk Henryk Nowak[4]
  • mjr Stanisław Bargielski (od 17 IX 1945)[4]

Zastępca dowódcy batalionu (od 30 XII 1944)

  • mjr Stanisław Bargielski[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945 Zeszyt nr 17. Londyn: 1974.
  • Grzegorz Gera. Ze znakiem Czerwonego Gryfa. Skrót dziejów 7. Dywizji Piechoty. „Militaria. Wydanie Specjalne: ilustrowany magazyn wojskowy”. nr 63 5/2018. Lublin: Kagero Publishing. ISSN 2450-7334.