24 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 24 dac. Zobacz też: inne dywizjony artylerii noszące numer 24.
24 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1939
Rozformowanie 1939
Tradycje
Rodowód 10 Pułk Artylerii Ciężkiej
Dowódcy
Pierwszy kpt. art. Feliks Marian Filejski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 24 Dywizja Piechoty

24 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (24 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w organizacji pokojowej wojska. Został sformowany w dniach 31 sierpnia - 4 września 1939 zgodnie z planem mobilizacyjnym "W", w I rzucie mobilizacji powszechnej, razem z plutonem taborowym nr 24[1]. Jednostką mobilizującą był 10 Pułku Artylerii Ciężkiej stacjonujący w Pikulicach pod Przemyślem[2].

Dywizjon był organiczną jednostką artylerii 24 Dywizji Piechoty, uzbrojoną w trzy 105 mm armaty wz. 1913 i trzy 155 mm haubice wz. 1917.

W nocy z 9 na 10 września dołączył do swojej dywizji, gdzie wszedł w skład kolumny artylerii. Nad brzegiem Sanu prowadził wymianę ognia z artylerią niemiecką, a następnie przegrupował się i 11 września zajął stanowiska w rejonie Niżankowic. W nocy z 13 na 14 września przegrupował się do rejonu Tyszkowice, gdzie był atakowany przez oddziały niemieckiej 2 Dywizji Górskiej. Razem z dywizją maszerował na Mościce i usiłował przebić się do Lwowa. Podczas przemarszu stoczył pod m. Motoszkowice i Rzęsna Ruska walkę z Niemcami, podczas, których poważnie ucierpiały jego baterie. Po zniszczeniu sprzętu i dział pojedyncze grupy żołnierzy na własną rękę próbowały wydostać się z okrążenia.

Organizacja wojenna i obsada personalna[edytuj]

  • dowódca dywizjonu - kpt. art. Feliks Marian Filejski[3] ? kpt. art. Stanisław Fihel[4]
  • dowódca 1 baterii — kpt. Skórski (19 września ciężko ranny pod Lelechówką)
  • dowódca 2 baterii — kpt. Tadeusz Janeczko (poległ 12 września pod Łodzinką Górną)
  • dowódca kolumny amunicyjnej - ?

Przypisy

  1. Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja s. 337.
  2. Galster 1975 ↓, s. 413-414.
  3. Rocznik oficerski 1932 s. 186, 813 Feliks Marian Filejski s. Stanisława i Heleny z Wienkielów (ur. 8 grudnia 1896 w Kamionce Wielkopolskiej, zm. wiosną 1940 w Charkowie), kapitan artylerii ze starszeństwem z 1 lipca 1923, kawaler Krzyża Walecznych, oficer Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu, w 1936 przeniesiony z 17 pal do Szkoły Podoficerów Zawodowych Artylerii na stanowisko dowódcy 4 baterii szkolnej, autor Podręcznika podoficera zaprzęgowego artylerii, wydanego w 1939 przez Wojskowy Instytut Naukowo-Oświatowy w Warszawie. 5 października 2007 pośmiertnie awansowany na majora.
  4. Rocznik oficerski 1932 s. 215, 670 Stanisław Florian Fihel (ur. 4 maja 1906 w Miechowie, zm. wiosną 1940 w Katyniu), porucznik artylerii ze starszeństwem z 15 sierpnia 1929, kapitan ze starszeństwem z 1 stycznia 1936, od 1927 pełnił służbę w 2 pal Leg. w Kielcach. 5 października 2007 pośmiertnie awansowany na majora.

Bibliografia[edytuj]

  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. Londyn: 1975.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń. Plan mobilizacyjny "W" i jego ewolucja, Oficyna Wydawnicza "Adiutor", Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-86100-83-5​.