24 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 24. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „24”.
Galicyjsko-Bukowiński Pułk Piechoty Nr 24
Galizisch-bukowina’sches Infanterieregiment Nr. 24
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1662
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Galicyjsko-Bukowiński
Tradycje
Święto 27 czerwca
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Miszkolc, Kołomyja, Budapeszt, Bijeljina, Višegrad, garnizon Lwów, Tulln, Przemyśl, Stanisławów, Zaleszczyki, Wiedeń
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 24 Dywizja Piechoty
30 Dywizja Piechoty
25 Dywizja Piechoty
Plac ćwiczeń przy Koszarach Radeckiego
GdI Wilhelm von Reinländer
Arcyksiążę Leopold Salvator, komendant 1. batalionu w latach 1892-1894
Porucznik IR. 24 w mundurze służbowym
Kurtka munduru jednorocznego ochotnika IR. 24

Galicyjsko-Bukowiński Pułk Piechoty Nr 24 (IR. 24) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony w 1662 roku z siedmiu kompanii Pułku Piechoty pułkownika Franza de Mers (późniejszego Czeskiego Pułku Piechoty Nr 11) oraz trzech kompanii rekruckich[1].

Święto pułku obchodzono 27 czerwca, w rocznicę bitwy pod Trautenau, stoczonej w 1866 roku[1].

Kolory pułkowe: Popielaty (aschgrau), guziki srebrne.

W 1873 roku sztab pułku był dyslokowany w Miszkolcu, a batalion zapasowy i Komenda Okręgu Uzupełnień (niem. Ergänzungs Bezirk Kommando Kolomea) w Kołomyi (niem. Kolomea).

W 1873 roku sztab pułku został przeniesiony do Budy (niem. Ofen), która w tym samym roku została połączona z Pesztem. Komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień pozostawała w Kołomyi.

W 1878 roku pułk został przeniesiony z Budapesztu do Bijeljiny[2], w następnym roku do Višegradu[3], w 1880 roku do Lwowa[4], a w 1883 roku wrócił do macierzystego garnizonu w Kołomyi[5]. W 1884 roku pułk został skierowany do Wiednia[6], w 1887 roku do Tulln[7], a w następnym roku do Przemyśla[8].

W 1889 roku pułk (bez 3. batalionu) stacjonował w Przemyślu i wchodził w skład 48 Brygady Piechoty należącej do 24 Dywizji Piechoty, natomiast 3. batalion w Kołomyi był podporządkowany komendantowi 22 Brygady Piechoty należącej do 11 Dywizji Piechoty[9], a od 1890 roku komendantowi 59 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty[10].

W 1892 roku pułk (bez 3. batalionu) został przeniesiony z Przemyśla do Lwowa. 3. batalion pozostał w Kołomyi. Cały pułk został włączony do 60 Brygady Piechoty należącej do 30 Dywizji Piechoty[11].

W latach 1903-1907 sztab pułku razem z 1. i 4. batalionem stacjonował w Stanisławowie, natomiast 2. i 3. batalion w Kołomyi. Ten ostatni w 1905 roku został przeniesiony do Zaleszczyk. W latach 1908-1913 pułk został przeniesiony do Wiednia z wyjątkiem 1. batalionu i Komendy Okręgu Uzupełnień, które pozostały w Kołomyi. W Wiedniu pułk zajmował Koszary Radeckiego(niem.) przy Gablenzgasse 62.

W 1914 roku pułk (bez 1. batalionu) wchodził w skład 50 Brygady Piechoty należącej do 25 Dywizji Piechoty (2 Korpus), natomiast 1. batalion był podporządkowany komendantowi 59 Brygady Piechoty w Czerniowcach należącej do 30 Dywizji Piechoty.

Skład narodowościowy w 1914 roku 79% – Rusini[12].

Pułk brał udział w walkach z Rosjanami w 1914 roku na Śląsku i w Galicji, a w 1915 w okolicach Tomaszowa Mazowieckiego. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach w Tomaszowie Mazowieckim i Zawierciu oraz na cmentarzu wojennym nr 301 w Żegocinie.

Szefowie pułku[edytuj | edytuj kod]

Kolejnymi szefami pułku byli:

  • GFWM(niem.) Lukas Spieckh zu Uibergau und Langenau (1662 – †1664),
  • FML Jakob von Leslie (1665 – 1675)[a],
  • FM Heinrich Franz von Mansfeld und Fondi (od 1675),
  • płk Christoph Heinrich von genant „Gehlen” (1702),
  • FM Maximilian Adam von Starhemberg (1703 – †22 XI 1741),
  • FZM Emanuel Michael von Starhemberg (1741 – †22 II 1771),
  • FZM Johann Franz Joseph von Preiß (1771 – †17 I 1797),
  • FML Karl Joseph Franz von Auersperg (od 1801),
  • FZM Gottfried von Strauch (1808 – †18 III 1836),
  • książę Lukki i książę Parmy Karol Ludwik (1836 – †16 IV 1883),
  • generał piechoty Wilhelm von Reinländer(niem.) (1885 – †28 I 1910),
  • generał kawalerii Heinrich Kummer von Falkenfeld(niem.) (od 1910)[1].

Drugimi szefami pułku byli: FZM Joseph Karl von Odelga (1836 – †29 IV 1857) i FML Matthias Karl Trattner von Petrocza (1857 – †23 II 1872)[1].

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Komendanci pułku
  • płk Joseph Scudier (1873 – 1876 → urlopowany)
  • płk Sabbas (wcześniej „Sava”) Davidovac (1876 – 1879 → stan spoczynku[13])
  • płk Adolph Fidler von Isarborn (1879[3] – 1882 → komendant 30 Brygady Piechoty)
  • płk Joseph Bozziano (1882 – 1884 → stan spoczynku)
  • płk Eduard von Metzger (1884 – 1889 → komendant 60 Brygady Piechoty)
  • płk Paul von Thoss (Thoß) (1889 – 1894 → komendant 10 Brygady Piechoty)
  • płk Johann Sturm (1894 – )
  • płk Hermann von Colard (1903-1904)
  • płk Franz Scholz (1905-1908)
  • płk Karl John (1908-1911)[14]
  • płk Augustin von Rochel (1912-1913)
  • płk Franz Schnetzer (1914[1])
Oficerowie i urzędnicy wojskowi

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. FM Jakob von Leslie od 1683 roku do śmierci 12 grudnia 1692 roku był szefem IR. 36

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1873. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1877. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1876. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1879. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1878. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1880. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1879. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1881. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1880. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1884. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1883. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1885. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1884. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1888. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1887. (niem.)
  • Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1889. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1888. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1890. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1889. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1891. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1891. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1893. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, styczeń 1893. (niem.)
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.)
  • Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.)
  • Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914. (niem.)
  • Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
  • Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 By Glenn Jewison & Jörg C. Steiner
  • Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment Ritter von Kummer Nr 24