25 Pułk Piechoty Liniowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 25 Pułku Piechoty Liniowej. Zobacz też: 25 Pułk Piechoty.
25 Pułk Piechoty Liniowej
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Sformowanie 1831
Rozformowanie 1831
Dowódcy
Pierwszy Stanisław Macewicz
Działania zbrojne
powstanie listopadowe
Organizacja
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 2 Dywizja Piechoty - VI 1831
Dowódcą 1 kompanii 25ppl Emila Plater

25 Pułk Piechoty Liniowej – polski pułk piechoty okresu powstania listopadowego.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sformowany 26 maja 1831 w Chrynkach w Puszczy Białowieskiej jako 1 Pułk Piechoty Litewskiej[1]. Zgodnie z etatem pułk miał składać się ze sztabu i trzech batalionów piechoty liniowej po cztery kompanie, winien liczyć 57 oficerów, 216 podoficerów, 40 muzykantów, i 2355 szeregowych frontowych i 27 żołnierzy niefrontowych. W sumie w pułku miało służyć 2695 żołnierzy[2].

Walki pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk brał udział w walkach w czasie powstania listopadowego.

Bitwy i potyczki[1]:

  • pod Żyrminami (27 maja),
  • pod Kownem (28 czerwca)
  • pod Rekowem (8 lipca)

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułkiem dowodzili[1]:

  • mjr Stanisław Macewicz (1 lipca 1831)
  • mjr Brzostowski
  • mjr Jan Plocer

Oficerowie:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Gembarzewski 1925 ↓, s. 74.
  2. Wimmer 1978 ↓, s. 484.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]