276 Dywizja Piechoty`43 (III Rzesza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 276 Dywizji Piechoty okresu III Rzeszy. Zobacz też: 276 Dywizja Piechoty - stronę ujednoznaczniającą.
276 Dywizja Piechoty
276 Dywizja Grenadierów Ludowych

276. Infanterie-Division
276. Volks-Grenadier-Division
Historia
Państwo  Niemcy
Sformowanie 17 listopada 1943
Rozformowanie kwiecień 1945
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość OKH
Skład patrz tekst

276 Dywizja Piechoty - niemiecka dywizja z czasów II wojny światowej, sformowana w Bajonnie na mocy rozkazu z 17 listopada 1943 roku, w 22. fali mobilizacyjnej przez XI. Okręg Wojskowy. Dywizja stacjonowała w południowej Francji, w połowie czerwca 1944 r. została przerzucona do Normandii i całkowicie rozbita w bitwie pod Falaise. 4 września 1944 r. została odtworzona jako 276 Dywizja Grenadierów Ludowych (276. Volks-Grenadier-Division)[1] na bazie częściowo sformowanej 580 Dywizji Grenadierów Ludowych. Jednostka walczyła w czasie ofensywy w Ardenach, stawiała opór Amerykanom na linii Renu i została ostatecznie pokonana pod Remagen. Jej niedobitki trafiły do niewoli w kwietniu 1945 r[2].

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Struktura organizacyjna w listopadzie 1943 roku:

986., 987. i 988. pułk grenadierów, 276. pułk artylerii, 276. batalion pionierów, 276. batalion fizylierów, 276. kompania przeciwpancerna, 276. oddział łączności, 276. polowy batalion zapasowy;

  • Struktura organizacyjna we wrześniu 1944 roku:

986., 987. i 988. pułk grenadierów, 276. pułk artylerii, 276. batalion pionierów, 276. dywizyjna kompania fizylierów, 276. oddział przeciwpancerny, 276. oddział łączności, 276. polowy batalion zapasowy;

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

  • Generalleutnant Kurt Badinski 10.XII.1943 – 21.VIII.1944;
  • Generalmajor (Generalleutnant) Kurt Möhring 4.IX.1944 – 18.XII.1944;
  • Generalmajor Hugo Dempwolff 18.XII.1944 – III.1945;
  • Oberst Werner Wagner III.1945 – III.1945;

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel W. Mitcham jr.: Niemieckie siły zbrojne 1939-1945. Wojska lądowe. Ordre de Bataille. Warszawa: Belona S.A., 2009. ISBN 978-83-11-11596-5.
  • Schramm Percy Ernst, Kriegstagebuch des Oberkommandos der Wehrmacht 8 vol.; Bonn 2003; ​ISBN 3-8289-0525-0​;