27 Dywizja Izydora Krasińskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
27 Dywizja
Historia
Państwo

 Księstwo Warszawskie

Sformowanie

1813

Dowódcy
Pierwszy

Izydor Krasiński

Działania zbrojne
Bitwa narodów
Organizacja
Podległość

VIII Korpus WA

27 Dywizja Izydora Krasińskiego - polska formacja wojskowa okresu napoleońskiego.

Mimo totalnej klęski Napoleona w wyprawie moskiewskiej książę Józef Poniatowski przystąpił do odtwarzania armii. Stosując metody kościuszkowskie: intensywny pobór dymowy i wcielając bataliony gwardii narodowej do pułków liniowych uzyskał doskonałe efekty. Stary żołnierz tworzył doskonałe kadry, a rekrut prędko stawał się starym żołnierzem.

27 Dywizja gen. Izydora Krasińskiego weszła w skład VIII Korpusu Wielkiej Armii.

Skład dywizji[edytuj | edytuj kod]

W skład 27 Dywizji dowodzonej przez Izydora Krasińskiego weszły odtworzone pułki: 8 pp pod komendą płk. Kajetana Stuarta i 16 pp płk. Ignacego Bolesty[1].

Z resztek czterech pułków piechoty Legii Nadwiślańskiej utworzono jeden Pułk Piechoty Nadwiślańskiej pod dowództwem płk. Stanisława Malczewskiego i w sierpniu 1813 przyłączono go do 27 Dywizji[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wimmer 1978 ↓, s. 446.
  2. Wimmer 1978 ↓, s. 447.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]