28 Dywizjon Artylerii Ciężkiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
28 Dywizjon Artylerii Ciężkiej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1937
Rozformowanie 1939
Dowódcy
Ostatni ppłk Władysław Bednarski
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Warszawa
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość 28 Dywizja Piechoty
155 mm haubica wz. 1917
Dywizjon walczył w składzie 28 DP

28 Dywizjon Artylerii Ciężkiej (28 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon został sformowany w 1937 roku, w garnizonie Warszawa, w koszarach przy ulicy Ratuszowej, jako organiczny pododdział artylerii 28 Dywizji Piechoty.

Działania bojowe[edytuj | edytuj kod]

24 sierpnia 1939 roku o godz. 5.00 w dywizjonie rozpoczęła się mobilizacja alarmowa. Baterie pobrały z magazynów sprzęt – pierwsza 3 armaty kal. 105 mm wz 13, a druga 3 haubice kal. 155 mm wz.17 i udały się do rejonów formowania w Ząbkach i Markach.

10 września 1939 r. około godz. 13.00 dyon, odpoczywający w rejonie Kamiona, został zaskoczony ogniowym uderzeniem silnego niemieckiego pododdziału rozpoznawczego w składzie czterech transporterów i piechoty na pięciu samochodach. Atak nieprzyjaciela został odparty przez kanonierów na czele z dowódcą dywizjonu, przy wsparciu ogniowym jednej baterii. Obie walczące strony poniosły dotkliwe straty. Niemcy pozostawili wszystkie pojazdy mechaniczne. Po stronie polskiej, poległ dowódca dywizjonu ppłk Władysław Bednarski, prowadząc kanonierów do ataku. Ponadto z powodu wybicia zaprzęgów trzeba było pozostawić dwie haubice.

Organizacja i obsada personalna w 1939[edytuj | edytuj kod]

Obsada personalna w marcu 1939 roku[1][a]:

  • dowódca – ppłk dypl. Wacław Grudniewicz
  • z-ca dowódcy i podkwatermistrz – kpt Jabłoński Jerzy
  • adiutant – kpt. Staniszewski Antoni
  • oficer zwiadowczy – por. Sobecki Stanisław
  • dowódca plutonu łączności – kpt. Kucharski Franciszek (*)[b]
  • dowódca szkoły podoficerskiej – kpt. Modzelewski Jan
  • z-ca dowódcy – kpt. Kucharski Franciszek (*)[b]
  • dowódca I plutonu – por. Wroniewicz Tomisław Jan
  • dowódca II plutonu – ppor. Szałkiewicz Wacław
  • dowódca 1 baterii – kpt. Szarejko Antoni
  • dowódca 2 baterii – kpt. Wróblewski Jerzy II

Wojenna obsada personalna[4])

  • dowódca - ppłk Władysław Bednarski († 10 IX Kamion, VM 4 kl
  • adiutant - kpt. Antoni Staniszewski (VM 5 kl.)
  • oficer zwiadowczy — por. Tomisław Woroniewicz
  • oficer obserwacyjny — ppor. rez. Zygmunt Aleksander Rafalski
  • oficer łączności — kpt. Franciszek Kucharski
  • lekarz weterynarii — ppor. rez. lek. wet. Zygmunt Uszycki
  • dowódca 1 baterii — kpt. Antoni Szarejko (VM 5 kl.)
  • oficer zwiadowczy — ppor. rez. Henryk Opalański
  • oficer ogniowy — ppor. rez. Stanisław Kuczyński
  • dowódca 2 baterii - kpt. Jan Modzelewski (VM 5 kl.)

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939[2].
  2. a b Gwiazdką oznaczono oficera, który pełnił jednocześnie więcej niż jedną funkcję[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Jurga: Obrona Polski 1939. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1990. ISBN 978-83-211-1096-7.
  • Karol Lucjan Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn: 1975.
  • Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo MON, wyd. V, Warszawa 1985, ​ISBN 83-11-07109-8​, s. 363.
  • Eugeniusz Kozłowski, Wojsko Polskie 1936-1939. Próby modernizacji i rozbudowy, Wydawnictwo MON, Warszawa 1964, wyd. I, s. 138.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. T. 29. Kraków: Fundacja Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego. Biblioteka Jagiellońska, 2006. ISBN 83-7188-899-6.
  • Jan Wróblewski, Armia "Łódź" 1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1975, s. 260, 392.
  • Piotr Zarzycki: Plan mobilizacyjny "W". Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny. Pruszków 1995. ​ISBN 83-85621-87-3​.