29 Batalion Saperów (LWP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
29 Batalion Saperów
Ilustracja
Barwy saperów noszone na kołnierzach kurtek
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1944
Dowódcy
Pierwszy por. Paweł Wierzbicki
Organizacja
Dyslokacja Kazuń Nowy
Rodzaj wojsk Wojska inżynieryjne
Podległość 2 Warszawska Brygada Saperów

29 Batalion Saperów – samodzielny pododdział wojsk inżynieryjnych ludowego Wojska Polskiego.

Sformowany w okolicach Włodawy na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego nr 08 z 20 sierpnia 1944 jako jednostka 2 Warszawskiej Brygady Saperów.

Przysięgę żołnierze batalionu złożyli w listopadzie 1944 we Włodawie.

Kościół we Włodawie – w tym mieście przysięgali żołnierze batalionu

Dowódcy batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • por. Paweł Wierzbicki
  • mjr Piotr Siemenczenko
  • kpt. Jan Panow
  • kpt. Jan Korkin
  • kpt. Bazyli Szczerbacki

Skład etatowy[edytuj | edytuj kod]

  • dowództwo i sztab[1]
  • pluton dowodzenia
  • 3 x kompania saperów
    • 3 x pluton saperów
    • drużyna zaopatrzenia
  • kwatermistrzostwo
    • punkt pomocy medycznej
    • lazaret weterynaryjny
    • warsztaty i magazyn techniczny
  • drużyna gospodarcza

Batalion posiadał:

żołnierzy – 321 (oficerów – 31, podoficerów – 62, szeregowych – 228)

sprzęt:

  • miny – 483

Okres powojenny[edytuj | edytuj kod]

Brama koszar batalionu w Dziwnowie

21 lipca 1946 8 Batalion Saperów przekazany został do dyspozycji Marynarki Wojennej. Jednocześnie przemianowano go na 52 batalion saperów MW i dyslokowano do Wejherowa. W 1955 przemianowano batalion na 29 batalion saperów MW, a w 1957 batalion zmienił po raz kolejny garnizon na Dziwnów.

30 grudnia 1959 na podstawie zarządzenia SG WP nr 138/0rg. 3 batalion piechoty morskiej połączono z 29 Kołobrzeskim batalionem saperów morskich tworząc 3 pułk piechoty morskiej.

Według planów mobilizacyjnych z pułku wyłączano jednak batalion saperów morskich, który rozwijał się do stanu 652 żołnierzy i stawał się jednostką samodzielną. Batalion miał wydzielić na potrzeby pułku kompanię saperów z dwoma plutonami saperów i dwoma plutonami PTG o łącznym stanie osobowym 95 żołnierzy.

Na podstawie Zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP Nr 011/Org. z 16 stycznia 1963 Dowódca Marynarki Wojennej przekazał Dowódcy POW 3 pułk piechoty morskiej bez batalionu saperów.

W 1967 przywrócono batalionowi jego historyczną nazwę 8 Kołobrzeski batalion saperów. Od 9 lutego 1977 roku batalion podlega 8 Flotylli Obrony Wybrzeża.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Etat 012/109

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Juliusz Malczewski, Roman Polkowski: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 4, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek inżynieryjno-saperskich, drogowych i chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.