29 Pułk Piechoty (austro-węgierski)
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1709 |
| Rozformowanie |
1918 |
| Działania zbrojne | |
| I wojna światowa | |
| Organizacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
Węgierski Pułk Piechoty Nr 29 (niem. Infanterieregiment Freiherr von Loudon Nr.29[1]) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.
Historia pułku
[edytuj | edytuj kod]Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1709[2][3]. Swoje święto pułk obchodził 24 czerwca 1866 roku w rocznicę bitwy pod Custozą stoczonej w 1866 roku[2].
Od 1888 roku pułk nosił imię marszałka polnego Gideona Ernsta von Laudon[2]. Okręg uzupełnień nr 29 Zrenjanin (węg. Nagybecskerek, niem. Gross Becskerek) na terytorium 7 Korpusu[2]. Kolory pułkowe: wyłogi i patki jasnoniemieskie, guziki srebrne[4].
Garnizony pułku
[edytuj | edytuj kod]W latach 1873–1876 sztab pułk stacjonował w Wiedniu, a komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w Gross Becskerek[5].
W 1876 roku pułk przeniósł się do Kaiserebersdorf, który w 1892 roku został włączony do jedenastej dzielnicy Wiednia – Simmering[6].
W latach 1903 i 1910–1914 pułk stacjonował w Temeszwarze z wyjątkiem 1. batalionu, który pozostawał we własnym okręgu uzupełnień, w Nagybecskerek[7].
Pułk w I wojnie światowej
[edytuj | edytuj kod]W przededniu I wojny światowej pułk etatowo niewielki sztab, cztery bataliony po cztery kompanie. Kompania piechoty czasu wojny składała się z czterech plutonów i liczyła około 250 żołnierzy i 5 oficerów. Na szczeblu pułku występowały także cztery oddziały karabinów maszynowych (w każdym 1 oficer i 36 szeregowych) i pluton pionierów. W sumie pułk liczył około 4600 żołnierzy[8].
W tym czasie pułk wchodził w skład 67 Brygady Piechoty należącej do 34 Dywizji Piechoty.
Skład narodowościowy w 1914 roku: 44% – Chorwaci, Serbowie i Serbo-Chorwaci, 56% – inne narodowości[9].
Wykorzystując doświadczenia wojenne, w cesarsko-królewskiej armii wspólnej rozpoczęto wprowadzać nowe rozwiązania organizacyjne. W nowej strukturze pułk miał posiadać trzy bataliony, kompanię karabinów maszynowych (8 ckm), kompanię techniczną i kompanię pionierów[10]. W ramach tak zwanej „reformy Conrada”, pułk przekazał swój jeden batalion nowo formowanemu 129 pułkowi piechoty[11].
W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami na przełomie 1914 i 1915 roku w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych nr: 264 w Szczurowej oraz 263 w Zaborowie.
Szefowie pułku
[edytuj | edytuj kod]Kolejnymi szefami pułku byli:
- FM Gideon Ernst von Laudon (1760 – †14 VII 1790),
- książę Wilhelm I (1818 – 1840, abdykował),
- FML Joseph von Fölseis (1840 – †3 I 1841),
- FML Anton Hartmann von Hartenthal (1841 – †23 VIII 1844),
- FML Karl von Schmeling (1844 – †7 V 1847),
- FZM Karl von Schönhals (1847 – †16 II 1857),
- FZM Karl von Thun und Hohenstein (1857 – †16 I 1876),
- FZM Anton von Scudier (1876 – †31 V 1900)[2].
Żołnierze
[edytuj | edytuj kod]- Dowódcy pułku
- płk Anton Franz Leopold von Nagy ( – 1873[12] → szef Biura Dyrekcyjnego Sztabu Generalnego)
- płk Emerich Györgyi de Deákoma (1873–1875)
- płk Nikolaus Killič (1875–1876 → komendant IR. 33)
- płk Emilian David von Rhonfeld (1876 – )
- płk Reinhard von Scherer (1903–1905)
- płk Eugen von Scheure (1906–1910)
- płk Emil Sperl von Raabthal (1911–1914[2])
- płk Trojan Bacsila (1914)
- Oficerowie
- płk Stanisław Springwald (1913–1918)
- ppor. rez. Romuald Sidorski
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Pułki piechoty 1–102; luty 1914 ↓, regiment.
- ↑ a b c d e f Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 436.
- ↑ Pułki piechoty 1–102; luty 1914 ↓, daty powstania.
- ↑ Jung 2020a ↓, s. 36.
- ↑ Rocznik oficerski 1873 ↓, s. 256.
- ↑ Rocznik oficerski 1877 ↓, s. 280.
- ↑ Rocznik oficerski c. i k. Armii i Marynarki Wojennej 1914 ↓, s. 95, 436.
- ↑ Jung 2020a ↓, s. 37.
- ↑ Pułki piechoty 1‒102; lipiec 1914 ↓, skład narodowościowy.
- ↑ Jung 2020b ↓, s. 13.
- ↑ Jung 2020b ↓, s. 14.
- ↑ Rocznik oficerski 1873 ↓, s. 257.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Glenn Jewison, Jörg C. Steiner: Austro-Hungarian Army – Infantry Regiments 1914. [w:] Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 [on-line]. austro-hungarian-army.co.uk/. [dostęp 2025-10-16]. (ang.).
- Glenn Jewison, Jörg C. Steiner: Austro-Hungarian Army – Infantry Regiments 1914 – Nationality. [w:] Austro-Hungarian Land Forces 1848-1918 [on-line]. austro-hungarian-army.co.uk/. [dostęp 2025-10-16]. (ang.).
- Peter Jung: Armia austro-węgierska w I wojnie światowej 1914–1916. T. 1. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2020. ISBN 978-83-8178-241-8.
- Peter Jung: Armia austro-węgierska w I wojnie światowej 1916–1918. T. 2. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2020. ISBN 978-83-8178-242-5.
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1873. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1873.
- Kais. Königl. Militär-Schematismus für 1877. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, grudzień 1876.
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1895. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1894. (niem.).
- Schematismus für das Kaiserliche und Königliche Heer und für das Kaiserliche und Königliche Kriege-Marine für 1900. Wiedeń: K. K. Hof- und Staatsdruckerei, 1889. (niem.).
- Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, luty 1914.
- Michael R. Lorenz, Österreich-Ungarns bewaffnete Macht 1900-1914
- Polegli na ziemiach polskich z K.u.K. Infanterie Regiment Freiherr von Loudon Nr 29. polegli.forgen.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-13)].
