2K11 Krug

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
2K11 Krug (ros. 2К11 Круг)
2K11 Krug
2K11 Krug
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Zakłady Mechaniczne imienia Kalinina
Typ pojazdu samobieżny system rakiet ziemia-powietrze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3 do 5 osób
Historia
Prototypy 1957
Produkcja 1964 - obecnie
Dane techniczne
Silnik V-59 V-12 diesel chłodzony cieczą 520 KM
Poj. zb. paliwa 850 l
Pancerz 15 mm
Długość 7,5 m (9.46 m z rakietami)
Szerokość 3,2 m
Wysokość 4,472 m (z rakietami)
Masa 28,200 kg
Moc jedn. 17.33 KM/t
Osiągi
Prędkość 35 km/h
Zasięg 780 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
 Armenia
 Azerbejdżan
 Bułgaria
 Turkmenistan
 Kirgistan
 Korea Północna

2K11 Krug (ros.: 2К11 Круг – "okrąg") – radziecki, a następnie rosyjski system rakiet ziemia-powietrze dalekiego zasięgu, do niszczenia celów na dużym i średnim pułapie. System został zaprojektowany przez grupę NPO Novator i produkowany jest w Fabryce Maszyn im. Kalinina w Jekaterynburgu.

Historia[edytuj]

Projekt systemu 2K11 został zapoczątkowany w 1957 roku przez biuro projektowe Liulewa. Został po raz pierwszy zaprezentowany w czasie defilady w Moskwie w maju 1964. Użyty natomiast został po raz pierwszy w czasie manewrów w 1967. Ostatecznie na wyposażeniu Armii Radzieckiej system znalazł się dopiero w 1969.

Pierwsze prototypy Kruga trafiły do jednostek w 1965 roku. Pierwszą produkowaną wersją był Krug-A, który z taśmy produkcyjnej zszedł w 1967. Następnie zestaw był wielokrotnie modyfikowany i unowocześniany. W 1971 pojawiła się wersja rozwojowa Krug-M, zaś w 1974 Krug-M1, które zostały opracowane w celu usunięcia dużej liczby wad technicznych odnotowanych w czasie eksploatacji. Krug-M został przetestowany na manewrach w 1971, zaś Krug-M1 w 1975. Najnowszą wersją jest powstała w 1994 Wiraż, która ma zastąpić starsze Krugi w ofercie eksportowej.

W 2K11 był krótko eksploatowany przez wojska sowieckie w czasie wojny w Afganistanie w latach 1979 - 1980, ale nie znalazł tam zastosowania bojowego i został bardzo szybko wycofany. W 1997 roku ogłoszono do publicznej wiadomości, że między 1993 a 1996, 27 baterii Krug wraz z 349 rakietami zostało sprzedanych Armenii.

We wrześniu 2006 roku Polska dokonała testu użycia 4 rakiet wystrzelonych z Kruga przeciwko rosyjskim pociskom morskim P-15.

Opis konstrukcji[edytuj]

Bateria[edytuj]

Bateria przeciwlotniczego zestawu rakietowego 2K11 Krug składa się z podwozia gąsienicowego GM-123 i 2 osadzonych na nim wyrzutni rakiet, o zakresie obrotu 360 stopni oraz maksymalnym wychyleniem 70 stopni.

Dwie podstawowe wersje zestawu to 9M8M1 (2K11M "Krug-M") i 9M8M2 (2K11M2 / 3 "Krug-M1"), które amerykański Departament Obrony Narodowej określa jako SA-4B. Pierwsza wersja - 9M8M (SA-4A) weszła do użytku 1965 roku, a następnie zastąpiły ją zmodernizowane 9M8M1 (2K11A "Krug-A") w 1967 oraz 9M8M1 w 1971 i 9M8M2 w 1973.

W baterii 9M8M2 obniżona została maksymalna wysokość celu oraz maksymalny zasięg, w zamian za lepszą skuteczność w zestrzeliwaniu samolotów w bezpośrednim pobliżu baterii. Każda bateria ma na swym wyposażeniu dwie rakiety w przypadku 9M8M1 i cztery w 9M8M2, jak również następujące radary:

  • P-40 - radar wczesnego ostrzegania o zasięgu 175 km / 108 mil (użyty również w zestawach SA-6 i SA-8)
  • Radar kierowania ogniem o zasięgu 128 km / 80 mil
  • Radar pomiaru wysokości o zasięgu 240 km / 148 mil

Dwa pierwsze radary montowane są na osobnych pojazdach gąsienicowych, zaś trzeci najczęściej jest ręcznie rozstawiany i podróżuje na pokładzie ciężarówki Ural, którą transportowane są również akumulatory i zapasowe rakiety.

Pociski[edytuj]

Siłą napędową każdego z pocisków zestawu Krug są 4 osobne silniki rakietowe na paliwo stałe przyczepione do rdzenia rakiety od zewnątrz. Kiedy ich paliwo jest już wypalone, a rakiet osiągnęła swą prędkość przelotową, napęd stanowi wewnętrzny silnik strumieniowy na paliwo płynne. Rakieta wyposażona jest w jedną głowicę odłamkowo-burzącą o masie 135 kg (300 funtów).

Pocisk osiąga prędkość odpowiadającą Mach 4, zaś jej zasięg wynosi od 50 do 55 km (31-34 mil) w zależności od wersji. Likwidowane z pomocą zestawu cele stanowić mogą samoloty lub pociski balistyczne poruszające się na pułapie od 100 m do aż 27 km (330 – 88 500 stóp). Ewentualne zaangażowanie wysokości od 100 m – 27 km (330 – 88 500 stóp). Są one kierowane wyłącznie radiolokacyjnie, z tym, że możliwe jest również ich sterowanie optyczne, lecz jedynie w początkowej fazie lotu.

Elementy zestawu[edytuj]

  • Samobieżny transporter 2P24
  • Mobilna stacja dowodzenia 1S32
  • Stacja radarowa 1S12
  • Ciężarówka 2T6

Użytkownicy[edytuj]

Aktualni[edytuj]

Byli[edytuj]

  •  Czechosłowacja – wycofane na początku lat 90.
  •  NRD – wycofane na początku lat 90.
  •  Węgry – przekazane do rezerwy
  •  Rosja – wycofane w roku 2007
  •  Polska – wycofane z eksploatacji w 2011 roku

W muzeach[edytuj]

Zestawy 2K11 Krug są eksponowane w następujących muzeach

Linki zewnętrzne[edytuj]