2 Armia Pancerna (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy Radzieckiej 2 Armii Pancernej. Zobacz też: 2 Armia Pancerna – Inne armie z numerem 2.
2 Armia Pancerna
2-я танковая армия
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 1943
Rozformowanie 1944
Tradycje
Kontynuacja 2 Gwardyjska Armia Pancerna
Dowódcy
Pierwszy gen. por. wojsk pancernych Prokofij Romanienko
Działania zbrojne
II wojna światowa

Bitwa pod Warszawą

Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk wojska pancerne

2 Armia Pancerna (ros. 2-я танковая армия) – radziecka armia pancerna z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1943 utworzono 2 Armię Pancerną pod dowództwem gen. por. wojsk pancernych Prokofija Romanienki, na bazie 3 Armii odwodowej Frontu Brańskiego w składzie: 11 KPanc, 16 KPanc i inne oddziały.

W 1944 uczestnicząc w letniej ofensywie Armii Czerwonej uczestniczyła w zdobyciu Lublina oraz w walkach pod Warszawą. Nie wykonały postawionych przed nią zadań zaczepnych. A silne przeciwuderzenie niemieckich wojsk pancernych zmusiło ją do przejścia do obrony. Walczący w jej składzie 3 KPanc został częściowo rozbity i odrzucony z rejonu Radzymina i Wołomina. Natomiast, 2 Armia Pancerna pod Warszawą poniosła porażkę[1], a nie została rozbita jedynie dzięki interwencji dowództwa 1 Frontu Białoruskiego[2].

Dowódca 2 Armii Pancernej wydał w dniu 1 sierpnia 1944 roku o godzinie 4.30 rozkaz dotyczący przejścia do obrony: "2 Armia Pancerna przechodzi do obrony na rubieży: Nowa WieśKobyłkaOssówSulejówekStara Miłosna – Zbytki. Gotowość do obrony godz. 12.00. Prawe skrzydło armii osłoni się od wschodu i północnego wschodu przed wycofującymi się na zachód oddziałami brzeskiego zgrupowania nieprzyjaciela. Dla osłony tyłów 2 Armii Pancernej dowódca 47 Armii skieruje niezwłocznie ze swego odwodu do rejonu Stanisławowa 260 Dywizję Piechoty. 3 Korpus Pancerny z 220 batalionem saperów zajmie obronę okrężną w pasie Nowa Wieś, Kobyłka, Podleśniakowizna, z zadaniem utrzymania szosy RadzyminWarszawa i nawiązania nad rzeką Długą styczności z prawym skrzydłem 8 gwardyjskiego korpusu pancernego.

W dniu 20 listopada 1944 otrzymała nazwę 2 Gwardyjskiej Armii Pancernej.

Skład 2 APanc (1944)[edytuj | edytuj kod]

Operacje 2 APanc[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy 2 APanc[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Sawicki, Wyrok na miasto. Berlin i Moskwa wobec Powstania Warszawskiego. Warszawa 2014, s.29.
  2. a b Bączyk 2013 ↓, s. 53.
  3. Bolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s. 588.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]