2 Batalion Strzelców

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy 2 baonu strzelców w latach 1926-1939. Zobacz też: inne bataliony piechoty noszące numer 2.
2 Batalionu Strzelców
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1926
Rozformowanie 1939
Tradycje
Nadanie sztandaru 19 czerwca 1938
Dowódcy
Pierwszy ppłk Stefan III Michalski
Ostatni ppłk Stanisław Janik
Działania zbrojne
kampania wrześniowa
Organizacja
Dyslokacja Starogard, Tczew
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk piechota

2 Batalion Strzelców (2 bs) – pododdział piechoty Wojska Polskiego II RP.

Latem 1926 roku 65 pułk piechoty otrzymał rozkaz przedyslokowania swoich pododdziałów ze Starogardu do Grudziądza. Rozkaz ten nie dotyczył III batalionu piechoty. Na bazie III/65 pp utworzony został 2 batalion strzelców, mający charakter samodzielnej jednostki wojskowej[1]. W marcu 1930 roku batalion przeniesiono ze Starogardu do Tczewa[2].

26 czerwca 1938 roku żołnierze batalionu złożyli przysięgę na sztandar.

W maju 1939 roku baon przystąpił do budowy umocnień polowych w rejonie Tczewa[3].

Kadra batalionu[edytuj]

Dowódcy batalionu

  • mjr / ppłk piech. Stefan III Michalski (1926 - 31 III 1930 → zastępca dowódcy 5 pspodh[4])
  • mjr piech. Franciszek II Studziński (31 III 1930 - 21 VI 1932 → kwatermistrz 1 pspodh)
  • mjr dypl. piech. Władysław Bartosik (21 VI 1932 – I 1934 → wykładowca w Szkole Podchorążych Inżynierii[5])
  • ppłk dypl. piech. Jan Kruk-Śmigla (X 1933 - 1936 → II oficer sztabu Inspektora Armii gen. dyw. Stefana Dąb-Biernackiego)
  • mjr / ppłk piech. Stanisław Janik (25 XI 1936 - IX 1939)

Oficerowie

  • mjr piech. Józef Rosiek - zastępca dowódcy batalionu do VIII 1939 → Ośrodek Zapasowy Strzelców w Rembertowie
  • kpt. Emil Niemiec
  • kpt Piotr Kołodziej - dowódca kompanii ckm (1934-1939)

Symbole batalionu[edytuj]

Sztandar
Wzór sztandaru został zatwierdzony przez Prezydenta RP[6].
19 czerwca 1938 roku w Toruniu Generalny Inspektor Sił Zbrojnych, Marszałek Polski Edward Śmigły-Rydz wręczył dowódcy batalionu sztandar ufundowany przez społeczeństwo Tczewa i Pelplina oraz powiatu tczewskiego.
Razem ze sztandarem baon otrzymał od fundatorów cztery posrebrzane fanfary, cztery płomienie do fanfar i cztery fartuszki do fanfar, "złotą księgę" oraz szafę do eksponowania sztandaru[7].
Odznaka pamiątkowa
30 maja 1931 roku Minister Spraw Wojskowych zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 2 Batalionu Strzelców[8].
Odznaka o wymiarach 40x40 mm ma kształt krzyża jerozolimskiego o biało emaliowanych ramionach. Na środku krzyża tarcza z nałożonym złotym gryfem na niebieskim tle, dawnym herbem Tczewa. Na ramionach krzyża umieszczono złotą cyfrę "2", inicjały baonu "B" i "S" oraz rok powstania "1926".
Odznaki oficerskie, dwuczęściowe, tłoczone w srebrze, złocone i emaliowane były wykonane przez Stanisława Reising w Warszawie, ul. Niecała 1. Odznaki żołnierskie tłoczone w tombaku, srebrzone i oksydowane produkował Bronisław Grabski w Łodzi, ul. Zakątna 59/61[9].
Barwy
Oficerowie liniowi i szeregowcy na kołnierzach kurtek nosili granatowe, sukienne łapki z seledynową żyłką oraz numer porządkowy baonu "2" na naramiennikach[10].

Przypisy

  1. Jerzy Krzyś: 65 Starogardzki Pułk Piechoty. s. 14.
  2. Józef Milewski: 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich. s. 10.
  3. Konrad Ciechanowski, Armia "Pomorze" s. 20.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 103.
  5. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku.
  6. Dodatek Tajny Nr 6 do Dziennika Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 6 z 1938 r., poz. 65.
  7. Kazimierz Satora, Opowieści wrześniowych sztandarów s. 174.
  8. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 15 z 30 maja 1931 r., poz. 181.
  9. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 147., Henryk Wielecki, Rudolf Sieradzki, Wojsko Polskie 1921-1939. Odznaki pamiątkowe piechoty s. 146.
  10. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 22 z 4 sierpnia 1927 r., poz. 268.

Bibliografia[edytuj]

  • Konrad Ciechanowski, Armia "Pomorze", Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983, wyd. I, ​ISBN 83-11-06793-7
  • Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945: Katalog Zbioru Falerystycznego: Wojsko Polskie 1918-1939: Polskie Siy Zbrojne Na Zachodzie. Pantera Books. ISBN 83-204-3299-5.
  • Kazimierz Satora: Opowieści wrześniowych sztandarów. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1990. ISBN 83-211-1104-1.
  • Jerzy Krzyś: 65 Starogardzki Pułk Piechoty. Pruszkó: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 1994. ISBN 83-85621-42-3.
  • Józef Milewski: 2 Pułk Szwoleżerów Rokitniańskich. Warszawa: "Ajaks", 1993. ISBN 83-85621-09-1.
  • Księga chwały piechoty, praca zbiorowa, Warszawa 1992, reprint wydania z 1939
  • Kazimierz Satora, Opowieści wrześniowych sztandarów, Instytut Wydawniczy PAX, wyd. I, Warszawa 1990, ​ISBN 83-211-1104-1
  • Henryk Wielecki, Rudolf Sieradzki, Wojsko Polskie 1921-1939. Odznaki pamiątkowe piechoty, Wydawnictwo CREAR, Warszawa 1991, wyd. I, ​ISBN 83-900345-0-6​.

Linki zewnętrzne[edytuj]