Przejdź do zawartości

2 Batalion Strzelców Karpackich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
2 Batalion Strzelców Karpackich
Ilustracja
Odznaka 2 bsk
Historia
Państwo

 Polska

Sformowanie

1940

Rozformowanie

1947

Dowódcy
Pierwszy

mjr Antoni Michalik

Ostatni

mjr Marian Osiczko

Działania zbrojne
kampania libijska 1941–1942
kampania włoska 1944–1945
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych

wojsko

Rodzaj wojsk

piechota

Podległość

SBSK
1 BSK

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

2 Batalion Strzelców Karpackich (2 bsk) – oddział piechoty Polskich Sił Zbrojnych.

Formowanie i zmiany organizacyjne

[edytuj | edytuj kod]

Batalion został sformowany 12 stycznia 1941 w obozie wojskowym pod Aleksandrią w Egipcie, na bazie II batalionu 2 pułku strzelców karpackich zorganizowanego w Homs, w Syrii, wiosną 1940 w składzie Brygady Strzelców Karpackich. Po przybyciu Brygady Strzelców Karpackich na teren Palestyny do dnia 30 czerwca, po ześrodkowaniu się w Samakh nad jeziorem Genezaret, brygada przeszła do obozu wojskowego w Latrun i tam prowadziła szkolenie. Od października 1940 rozbudowywała pozycję obronną pod Aleksandrią w rejonie Dikheila. Od grudnia 1940 brygada objęła straż nad obozami jeńców włoskich w Dikheila, Agami i w Seagull, łącznie pięć obozów[1]. W styczniu 1941 podjęto reorganizację brygady z organizacji francuskiej na brytyjską, w wyniku czego rozwiązano oba pułki strzelców, a z nich zorganizowano trzy bataliony strzelców i batalion ckm, a brygada otrzymała nazwę Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich. Powyższe zagadnienie regulował rozkaz dowódcy SBSK L.dz.50/I/Tjn./41 z dnia 12 stycznia 1941, w którym określono etat batalionu strzelców na 33 oficerów i 635 szeregowych. 2 batalion strzelców karpackich powstał z pododdziałów 2 i 1 pułków strzelców karpackich. Kompania dowodzenia 1 pułku strzelców karpackich stała się kompanią dowodzenia 2 batalionu, II batalion 2 pułku strzelców karpackich przeformowano w 2 batalion strzelców karpackich. Poszczególnym kompanią zmieniono numery, dotychczasowe 5 i 6 kompanie strzeleckie otrzymały numery 1 i 2 kompanii strzeleckich, 4 kompania strzelecka pozostawiła dotychczasowy numer. Do 2 bsk włączono jako 3 kompanię strzelecką 6 kompanię strzelecką 1 psk. Dowódcą 2 bsk został mjr dypl. Julian Michalik, zastępcą dowódcy kpt. Stanisław Koziar[2][3].

W czerwcu 1941 stan faktyczny batalionu to 40 oficerów i 624 szeregowych. Zastępcą dowódcy batalionu został przybyły z Ośrodka Zapasowego mjr Bolesław Raczkowski 12 sierpnia 1941 przed wyjazdem SBSK do Tobruku dowództwo batalionu przejął mjr Tytus Brzosko[4].

W maju 1942 roku, w Palestynie, został włączony w skład 1 Brygady Strzelców Karpackich. W kampanii włoskiej 1944–1945, walczył między innymi pod Monte Cassino, Ankoną i Bolonią.

Po wojnie batalion, będąc w składzie wojsk okupacyjnych, pełnił między innymi służbę wartowniczą. W lutym 1946 strzegł obozów jeńców niemieckich w rejonie Ballaria[5].

W 1946 roku został przetransportowany do Wielkiej Brytanii i tam w następnym roku rozformowany.

11 listopada 1966 roku nadano batalionowi Order Virtuti Militari[6]

Żołnierze batalionu

[edytuj | edytuj kod]
Dowódcy batalionu
  • mjr dypl. Antoni Michalik (12 I - 12 VIII 1941)
  • mjr / ppłk Jerzy Tytus Brzosko (12 VIII 1941 - 31 V 1944)[7]
  • kpt. / mjr dypl. Jan Bielecki (9 VI - 23 XI 1944)[8]
  • mjr dypl. Zygmunt Węgorek (24 XI 1944 - 3 VIII 1945)[8]
  • mjr Marian Michał Osiczko (3 VIII 1945 - 1947)[7]
Zastępcy dowódcy batalionu
  • kpt. Stanisław Koziar (12 I - VI 1941)[9]
  • mjr Bolesław Raczkowski (VI 1941 - V 1942)[9]
  • mjr Antoni Gębski (29 VI 1942 - 31 V 1944)[7]
  • mjr Marian Michał Osiczko (1 VI 1944 - 9 V 1945)[10]
Kawalerowie Orderu Virtuti Militari[11]
  • kpt. Józef Zgoła
  • por. Franciszek Bętkowski †12 V 1944
  • ppor. Kazimierz Dzięciołowski †1 IX 1944
  • chor. Józef Golonka
  • sierż. Antoni Adamus
  • plut. Leon Fedorowicz
  • kpr. Florian Bartman
  • st. strz. Józef Julian Brzeziński
Oficerowie
Podoficerowie

Odznaka batalionu

[edytuj | edytuj kod]

Odznaka specjalna: wykonana z białego metalu, oksydowana. Posiada formę szarotki, a nakładana była na granatowe patki z żółtą wypustką. Na łodydze cyfra „2”.

Odznakę noszono na kołnierzach i na beretach, w odległości 5 cm po lewej stronie, ukośnie łodygą w stronę orzełka[12]. Wykonywała ją firma: F. M. Lorioli, Milano - Roma.

Marsze i walki

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Spis i fotografie żołnierzy 3 Dywizji Strzelców Karpackich. W: Trzecia Dywizja Strzelców Karpackich 1942–1987. Władysław Maciejczyk (red.). T. 2. Londyn: Zarząd Główny Związku Karpatczyków 3 DSK, 1991.
  • Witold Biegański: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 5, Regularne jednostki Wojska Polskiego na Zachodzie : formowanie, działania bojowe, organizacja, metryki dywizji i brygad. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej 1967.
  • Rafał Dyrcz: W drodze do wolnej Polski. Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich 1940-1942. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2025. ISBN 978-83-8376-330-9.
  • Bartosz Janczak: Organizacja i wyszkolenie Armii Polskiej na Wschodzie w latach 1942–1944. Łódź-Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Łodzi, 2023. ISBN 978-83-8229-867-3.
  • Tadeusz Krząstek, Andrzej Żak: Z ziemi włoskiej do Polski. Warszawa: Wydawnictwo Marrow SA, 1997. ISBN 83-907396-5-8.
  • Jan Partyka: Odznaki i oznaki PSZ na Zachodzie 1939-1945. Wojska Lądowe. Rzeszów: Wydawnictwo Libri Ressovienses, 1997. ISBN 83-902021-9-0.
  • Harvey Sarner, Piotr K Domaradzki: Zdobywcy Monte Cassino : generał Anders i jego żołnierze. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo, 2006. ISBN 83-7506-003-8.
  • Jakub Żak: Nie walczyli dla siebie. Powojenna odyseja 2 Korpusu Polskiego. Warszawa: Oficyna Wydawnicza „Rytm”, 2014. ISBN 978-83-7399-621-2.
  • Piotr Żaroń: Armia Polska w ZSRR, na Bliskim Wschodzie i Środkowym Wschodzie. Warszawa 1981: KAW RSW „Prasa- Książka - Ruch, 1981.
  • Tadeusz Kryska-Karski, Henryk Barański: Piechota Polska 1939-1945, zeszyt nr 14. Londyn: 1973.
  • Tadeusz Panecki (red.): 2 Korpus Polski w bitwie o Monte Cassino z perspektywy półwiecza. Warszawa: 1994. ISBN 83-11-08291-X.
  • Zbigniew Wawer: 3 Dywizja Strzelców Karpackich w kampanii włoskiej 1944-1945. Białystok: 1994. ISBN 83-86232-40-4.