2 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Szturmowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 31 października 1944
Rozformowanie 1946
Nazwa wyróżniająca Brandenburska
Dowódcy
Pierwszy płk Szałwa Dżemaszwili
Działania zbrojne
Operacja berlińska
Organizacja
Dyslokacja Łódź
Rodzaj sił zbrojnych Lotnictwo
Rodzaj wojsk lotnictwo szturmowe
Odznaczenia
Cross of Grunwald 3rdGrade Poland.svg
Ił-2 w Muzeum Wojska Polskiego

2 Brandenburska Dywizja Lotnictwa Szturmowego (2 DLSz) – związek taktyczny lotnictwa szturmowego ludowego Wojska Polskiego.

Dywizja została sformowana na podstawie rozkazu Naczelnego Dowództwa WP z 31 października 1944 jako związek taktyczny 1 Mieszanego Korpusu Lotniczego. Utworzono ją w rejonie Wołczańska na Ukrainie z przekazanych z Armii Radzieckiej trzech pułków lotniczych oraz brygady szkolno-treningowej[1].

Od chwili sformowania do marca 1945 dywizja prowadziła szkolenie bojowe. W kwietniu i maju wzięła udział w walkach w operacji berlińskiej wspierając z powietrza działania 1 Armii WP. Ogółem wykonała 300 lotów bojowych. Po zakończeniu działań wojennych dywizję przebazowano do kraju na lotnisko w Łodzi. W 1946 roku dywizję rozformowano pozostawiając 6 Pułk Lotnictwa Szturmowego. Za udział w wojnie odznaczona srebrnym krzyżem orderu Virtuti Militari[2]. Za udział w wojnie została odznaczona Krzyżem Grunwaldu III klasy[a][1]

Skład dywizji[edytuj | edytuj kod]

Etatowo dywizja liczyła 841 żołnierzy

Uzbrojenie[edytuj | edytuj kod]

Dywizja posiadała 106 samolotów, w tym:

  • 96 samolotów szturmowych Ił-2
  • 1 samolot myśliwski Jak-1
  • 3 samoloty szkolno-bojowe UIł-2
  • 5 samolotów łącznikowych Po-2

Dowództwo dywizji w 1944[edytuj | edytuj kod]

  • dowódca dywizji – płk Szałwa Dżemaszwili (ros. Шалва Алексеевич Дзамашвили[b])
  • szef sztabu – ppłk Michał Mierżelikin

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rozkaz ND WP 189 z 22 sierpnia 1945
  2. W okresie od 6 lutego do 31 marca 1942 roku dowodził 40 Dywizją Lotnictwa Bombowego Dalekiego Zasięgu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Izydor Koliński: Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo). s. 236-237.
  2. Kazimierz Kaczmarek: Polacy na polach Brandenburgii. s. 363.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Lotnictwo Polski Ludowej 1944-1947. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1987. ISBN 83-11-07271-X.
  • Izydor Koliński: Regularne jednostki Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Kazimierz Kaczmarek: Polacy na polach Brandenburgii. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1981. ISBN 83-11-06672-8.