2 Brygada Artylerii Pieszej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 Brygada Artylerii Pieszej
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Dowódcy
Pierwszy płk Jan Krysiński
Organizacja
Dyslokacja Kock
Rodzaj wojsk Artyleria
Żołnierz artylerii pieszej

2 Brygada Artylerii Pieszej - jednostka artylerii Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego.

Skład organizacyjny i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

dowództwo brygady - Kock

dowódcy brygady

pułkownik Jan Krysiński
pułkownik Karol Weisflog

2 kompania pozycyjna[1] - Puławy

dowódcy 2 kompanii pozycyjnej
Jan Bujalski – do 1818
Franciszek Piętka - do 1819
Karol Cichocki - do 1821
podpułkownik Franciszek Piętka

3 kompania lekka[1] - Kock

dowódca 3 kompanii lekkiej
Karol Weisflog

4 kompania lekka[1] - Radzyń

dowódcy 4 kompanii lekkiej
Adam Schubert - do 1818
Jan Bujalski - do 1827
kapitan Krzysztof Koryzna

Dowódcą artylerii pozycyjnej i lekkiej był generał brygady Jakub Redel

Mundur[edytuj | edytuj kod]

Kurtka mundurowa, kroju piechoty, zielona z wyłogami, kołnierzem i rękawami czarnymi, z wypustkami pąsowymi i czarną patką na rękawach, guziki żółte metalowe z wyobrażeniem granatu z płomieniem, pod nim dwie skrzyżowane lufy armatnie[2]. Naramienniki sukienne z wyciętymi cyframi l lub 2 i podłożone żółtym. suknem

Lejbiki zielone z czarnym kołnierzem, wypustkami pąsowymi na kołnierzu i rękawach, guziki mundurowe, naramienniki jak przy kurtce[2].

Spodnie zimowe sukienne zielone z wypustką pąsową; latem czechczery. Płaszcze szare z kołnierzem czarnym, wypustką pąsową z naramiennikami. Kaszkiet z pomponem i kordonami czerwonymi, podpinka metalowa żółta z granatem, orzeł z białej blachy, pod nim dwie lufy armatnie[2].

Furażerka zielona z czarnym lampasem i trzema pąsowymi wypustkami[2]. Felcechy z czerwonymi pomponami. Wszystkie lederwerki biało kredowane. Na patrontaszu granat metalowy żółty o trzech płomieniach[2].

Ubiór oficerów podobny do ubioru oficerów piechoty pełniących służbę konno z uwzględnieniem kolorów artylerii konnej.

Osiodłanie i czaprak kroju jak dla oficerów piechoty, pełniących służbę konno. Kolor sukna zielony, galony złote po ich brzegach, wypustki pąsowe[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]