2 Dywizja (Księstwo Warszawskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2 Dywizji Księstwa Warszawskiego. Zobacz też: 2 Dywizja Piechoty.
2 Dywizja
Historia
Państwo  Księstwo Warszawskie
Sformowanie 1808
Tradycje
Rodowód Legia Kaliska
Dowódcy
Pierwszy gen. Józef Zajączek
Działania zbrojne
Druga Wojna Polska

2 Dywizjadywizja Armii Księstwa Warszawskiego utworzona w 1807 w Kaliszu jako Legia Kaliska pod dowództwem gen. Józefa Zajączka.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Od 26 stycznia 1807 funkcjonowała jako Legia Kaliska. Organizując ją, sformowano osiem batalionów w departamencie kaliskim i czterech z wojsk przybyłych z Francji (Legie Północne). Następnie zredukowano ilość batalionów do ośmiu[1].

Barwy Legii: wszystkie wyłogi karmazynowe, guziki białe[2].

4 czerwca 1807 minister wojny Józef Poniatowski wydał rozkaz wprowadzający nową numeracje jednostek, ale jej pułki zachowały dotychczasowe numery od 5 do 8[3]. W lipcu 1808 roku przeorganizowano Legię i sformowano 2 Dywizję. Jej dowódcą został dotychczasowy dowódca Legii Kaliskiej - gen. Józef Zajączek, a w sztabie dywizji znalazł się m.in. Stanisław Malczewski.

Struktura organizacyjna w 1808[edytuj | edytuj kod]

Po reorganizacji i przesunięciach kadrowych stan dywizji w połowie 1808 roku przedstawiał się następująco[4]:

Dowództwo:

  • dowódca dywizji - gen. Józef Zajączek
  • major dywizji[a] - gen. Paweł Skórzewski
  • szef sztabu - płk Ksawery Kossecki
  • dowódcy brygad: gen. Józef Niemojewski, gen. Izydor Krasiński
  • komisarz wojenny - Deleymere[5]
  • adiutant dowódcy - płk Aleksander Radzimiński
  • naczelny urzędnik zdrowia - Karol August Szultz[6]

Oddziały:

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Zastępca dowódcy dywizji

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Krwawicz, Gabryjel Zych, Wypisy źródłowe ... s.68
  2. Bgusław Polak: Lance do boju. s. 60.
  3. Wróblewski 2002 ↓, s. 169.
  4. Gabriel Zych: Armia Księstwa Warszawskiego 1807 - 1812. s. 21.
  5. Ryszard Morawski: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Generalicja i sztaby. s. 45.
  6. Bronisław Gembarzewski: Wojsko Polskie: Księstwo Warszawskie 1807-1814. s. 12.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Korzon, Bronisław Gembarzewski, Jadwiga Rogowa: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce.. Poznań: "Kurpisz", 2003. ISBN 83-88841-52-1.
  • Bronisław Gembarzewski, Szymon Askenazy: Wojsko Polskie : Księstwo Warszawskie 1807-1814. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2003. ISBN 83-88841-47-5.
  • Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. London: Puls, 1993. ISBN 0-907587-99-2.
  • Ryszard Morawski, Henryk Wielecki: Wojsko Księstwa Warszawskiego. Generalicja i sztaby. Warszawa: Wydawnictwo Belona, 1996. ISBN 83-11-08511-0.
  • Bogusław Polak: Lance do boju. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1986. ISBN 83-03-01373-4.
  • Jan Wimmer: Historia piechoty polskiej do roku 1864. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowe, 1978.
  • Wiesław Wróblewski: Działania militarne w Wielkopolsce i na Ziemi Lubuskiej. Warszawa: Wojskowy Instytut Historyczny AON. Departament Systemu Obronnego MON, 2002. ISBN 83-88329-25-1.
  • Marian Krwawicz, Gabryjel Zych: Wypisy źródłowe do historii polskiej sztuki wojennej. Polska sztuka wojenna w latach 1796-1815. Zeszyt jedenasty. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1955.