2 Eskadra Pilotażu Bojowego Oficerskiej Szkoły Lotniczej nr 5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 Eskadra Pilotażu Bojowego Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. F. Żwirki i S. Wigury
Historia
Państwo  PRL
Sformowanie 1951
Rozformowanie 1958
Tradycje
Kontynuacja 60 Lotniczy Pułk Szkolny
Dowódcy
Pierwszy por. pil. Stanisław Kopacz
Ostatni mjr pil. Marian Lipczyński
Organizacja
Dyslokacja Radom (Sadków)[1], Izbicko k/Opola[2], Radom(Sadków) [2], Tomaszów Mazowiecki (Glinnik)[3]
Rodzaj wojsk Wojska lotnicze
Podległość Oficerska Szkoła Lotnicza Nr 5

2 Eskadra Pilotażu Bojowego Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. F. Żwirki i S. Wigury (2 epb OSL-5) – pododdział wojsk lotniczych.

Historia – formowanie, zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

2 Eskadra Pilotażu Bojowego Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. F. Żwirki i S. Wigury 1951 - 1958
Tablica pamiątkowa OSL im. Żwirki i Wigury z Radomia. W strukturze radomskiej OSL była 2 Eskadra Pilotażu Bojowego
Sztandar 2 Eskadry Pilotażu Bojowego Oficerskiej Szkoły Lotniczej nr 5
Radom-Sadków. Pamięci Lotnikom

Powstanie na początku 1951 Oficerskiej Szkoły Lotniczej nr 5 w Radomiu związane było z koniecznością sformowania jednostek szkolnych. Trzon ich stanowiły samoloty z przekazanej przez OSL nr 4 1 Eskadry Pilotażu Myśliwskiego OSL nr 4, stacjonującej na lotnisku w Radomiu - Sadkowie. Do lipca 1951 OSL nr 5 posiadała 4 eskadry szkoleniowe, w tym 4 Eskadrę Pilotażu Myśliwskiego, z samolotami Jak-9 pod dowództwem kpt. pil. Stanisława Kopacza. Zgodnie z rozkazem komendanta Szkoły z 23 lipca 1951 docelowym lotniskiem eskadr 3 i 4 zostało lotnisko w Radomiu.

W kwietniu 1952 roku 4. eskadra została przebazowana na lotnisko Kamień Śląski w ramach obozu letniego zorganizowanego przez komendę OSL nr 5[potrzebny przypis]. Na przełomie września i października tego roku nastąpiła zmiana na stanowisku dowódcy eskadry, co było związane z aresztowaniem pod zarzutem działalności antypaństwowej 15 oficerów i podoficerów jednostki[4]. Po powrocie do Radomia kadra instruktorska rozpoczęła realizację programu przeszkalania na samolotach Jak-11. Pod koniec września 1953 eskadra rozpoczęła proces przeszkalania personelu w związku z otrzymaniem nowych samolotów odrzutowych Jak-17W i Jak-23. Nowy, obejmujący 100-godzinny nalot program szkolenia przewidywał naloty na następujących typach samolotów:

  • samolot szkolenia podstawowego Jak-18, Junak-2 - 50 godzin;
  • samolot szkolenia przejściowego Jak-9, Jak-11 - 30 godzin;
  • samolot szkolenia bojowego Jak-23, Jak-17W - 20 godzin.

W związku ze zmienionym programem szkolenia i coraz większą ilością wykorzystywanych samolotów o napędzie odrzutowym w 1954 lotnisko wykorzystywane przez eskadrę w Radomiu poddano rozbudowie i remontowi. Umożliwiło to rozpoczęcie szkolenia przez OSL nr 5 na nowo otrzymanych samolotach MiG-15 i MiG-15UTI, co z kolei stworzyło podstawę do sformowania wyposażonej w te samoloty kolejnej eskadry szkoleniowej.

W 1955 OSL nr 5, dysponująca 9 eskadrami, przechodzi zmianę etatu z 20/283 na etat 20/343 i związaną z tym reorganizację. 5 lutego 1955 eskadry przemianowane zostały:

Wiosną 1958 rozpoczął się kolejny etap reorganizacji systemu wojskowego szkolnictwa lotniczego i przejście z systemu eskadr na pułki, gdyż przyjęcie nowego sprzętu wymagało innego, znacznie rozbudowanego systemu zaopatrzenia i zabezpieczenia[5]. Zmiany przeprowadzono na podstawie rozkazu organizacyjnego MON nr 075/Org. z dnia 31 grudnia 1957 oraz rozkazu organizacyjnego DWL i OPL OK nr 02/Org. z dnia 29 stycznia 1958, w związku z którymi szkoła przeszła na etat nr 20/466. 2 Eskadra Pilotażu Bojowego w lutym 1958 weszła w skład sformowanego w Radomiu 60 Lotniczego Pułku Szkolnego, będącego w strukturze OSL nr 5[6][7][8].

Dowódcy eskadry 1951-1958[9][edytuj | edytuj kod]

  • por. pil. Stanisław Kopacz (1951-1952)
  • kpt. pil. Józef Kowalski (1952-1953)
  • kpt. pil. Feliks Skrzeczkowski (1953-1954)
  • kpt. pil. Michał Skowroński (1954-1955)
  • mjr pil. Władysław Sobaczewski (1955-1956)
  • mjr pil. Marian Lipczyński (1956-1958)

Struktura etatowa eskadry[10][edytuj | edytuj kod]

  • dowódca eskadry
  • zastępca dowódcy eskadry ds. politycznych
    • sekretarz POP
    • instruktor ZMP
  • szef sztabu
    • szef łączności
    • instruktor WF
    • szef eskadry
    • kancelista
    • maszynistka
    • instruktor wyszkolenia spadochronowego
    • układacz spadochronowy
  • nawigator eskadry
  • pomocnik dowódcy eskadry ds. wyszkolenia bojowego
    • dowódcy klucza
    • piloci instruktorzy
    • technik klucza
    • starszy mechanik lotniczy
    • mechanik lotniczy
    • starszy silnikowy
    • mechanik przyrządów lotniczych
    • mechanik instalacji elektrycznej
    • mechanik uzbrojenia lotniczego
    • majster radiowy
  • pomocnik dowódcy eskadry ds. liniowych
    • lekarz
    • felczer
    • dowódca kompanii podchorążych
    • szef kompanii podchorążych
    • podoficer gospodarczy
  • pomocnik dowódcy eskadry ds. inż.-eksploatacyjnych
    • inżynier osprzętu
    • inżynier uzbrojenia
    • starzy technik eksploatacyjny
    • technik osprzętu
    • technik uzbrojenia

Samoloty[edytuj | edytuj kod]

Samoloty 3 Eskadry Pilotażu Bojowego Oficerskiej Szkoły Lotniczej im. F. Żwirki i S. Wigury w latach 1951 - 1958
Jak-11
JAK-23
MiG-15

Na wyposażeniu eskadry były samoloty:[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Zieliński (red.): Polskie lotnictwo wojskowe 1945-2010: rozwój, organizacja, katastrofy lotnicze. Warszawa: Bellona SA; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2011. ISBN 978-83-1112-14-09.
  • Józef Zieliński [red.]: Dowódcy pułków lotnictwa polskiego 1921 - 2000. Poznań: Redakcja Czasopism WLOP, 2001. ISBN 83-909008-6-6.
  • Józef Zieliński, Marian Mikołajczuk: Historia polskiego lotnictwa wojskowego 1945 -1962. Warszawa: ZP Grupa Sp. z o.o.; Wojskowe Stowarzyszenie Społeczno-Kulturalne „SWAT”, 2010. ISBN 978-83-61529-78-1.
  • Janusz Ziółkowski, Andrzej Marciniuk: Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych, 75 lat Dęblińskiej Szkoły Orląt. Toruń-Dęblin: Adam Marszałek, 2001. ISBN 83-7174-711-X.
  • Andrzej Marciniuk: Wyższa Szkoła Oficerska Sił Powietrznych, Zeszyty Naukowe, Radom Zasłużony Ośrodek Wojskowego Szkolnictwa Lotniczego, Materiały z Konferencji Naukowej 15-16 IV 2005r. Dęblin: Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych, 2006. ISSN 1641-9723.
  • Leonard Woroniecki [red.]: Oficerska Szkoła Lotnicza w Radomiu 1951 - 1964. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 1967, s. 59-60; mps. Biblioteka WAP, obecnie Akademia Obrony Narodowej.
  • D. Kondej [red.]: Oficerska Szkoła Lotnicza im. kpt. pil. F. Żwirki i inż. S. Waligóry w Radomiu 1951-1964. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej, 2000, s. 56; mps. Biblioteka Akademii Obrony Narodowej.
  • Tadeusz Kmiecik [red]: Polskie lotnictwo wojskowe 1945-1962: organizacja, szkolenie i problemy kadrowe. Warszawa: 2002. ISBN 83-87226-29-7.