2 Pułk Artylerii Motorowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
2 Pułk Artylerii Motorowej
Ilustracja
Proporczyk pułku
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1943
Rozformowanie 1947
Tradycje
Rodowód 1 Pułk Artylerii Ciężkiej
Dowódcy
Pierwszy mjr Kazimierz Choroszewski
Ostatni ppłk Ignacy Prosiński
Działania zbrojne
Front zachodni
Organizacja
Dyslokacja Haddington, Johnstone
Rodzaj sił zbrojnych wojsko
Rodzaj wojsk artyleria
Podległość I Korpus Polski
1 Dywizja Pancerna
Szlak bojowy pułku w składzie 1 DPanc

2 Pułk Artylerii Motorowej (2 pamot[1]) - oddział artylerii motorowej Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Latem 1940 roku w Szkocji został sformowany Dywizjon Artylerii Ciężkiej I Korpusu Polskiego.

Na podstawie rozkazu Sztabu Naczelnego Wodza L.dz. 1057/Tjn. Org. 43 z 17 sierpnia 1943 roku 1 pac został włączony w skład 1 Dywizji Pancernej natomiast IV dywizjon 1 Pułku Artylerii Motorowej został wcielony do 1 pac jako III dywizjon. Proces przejęcia IV/1 pamot rozpoczął się 28 września 1943 roku, a zakończył 17 listopada tego roku podpisaniem protokołu L.dz. 1717/43 przez II zastępców dowódców obu pułków[2]. Od pobudki 7 października 1943 roku żołnierze dowództwa pułku oraz I i II dywizjonu występowali w beretach i oznaki naramienne 1 Dywizji Pancernej[3].

Z dniem 1 listopada 1943 roku dotychczasowy 1 Pułk Artylerii Ciężkiej został przemianowany na 2 Pułk Artylerii Motorowej.

24 listopada 1943 roku pułk przeniósł się z Haddington do Johnstone.

Najcięższe walki stoczył w rejonach Soignolles - La Croix, Falaise - Chambois, Gandawy, Bredy, Kanału Mark, Kapelsche Veer, Kusten - Kanał - Papenburg.

Swoje święto pułk obchodził 20 sierpnia, w rocznicę walk pod Bourdon w 1944.

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Grób płk. Karola Marescha na Cmentarzu Gunnersbury w Londynie

Dowódcy pułku:

  • ppłk Józef Krautwald de Annau (do IX 1940)
  • płk dypl. Marian Korewo (do 10 IV 1943 → komendant Kursu Wyższej Szkoły Wojennej)
  • ppłk Adam Józef Riedl[4] (10 IV – 18 XI 1943 → zastępca dowódcy Artylerii Dywizyjnej 1 DPanc[5])
  • ppłk Karol Maresch[4] (18 XI 1943 - I 1946)
  • ppłk Jan Wiszniowski (do 23 III 1947)
  • ppłk Ignacy Prosiński (do VI 1947)

I zastępcy dowódcy pułku:

  • ppłk Edward Rykiert (do 17 XI 1943)
  • mjr Jan Wiszniowski (od 17 XI 1943)

II zastępcy dowódcy pułku:

  • kpt. Zenon Małłysko (do 18 XI 1943)
  • kpt. Kazimierz Wójcikowski (od 18 XI 1943)

Dowódcy I dywizjonu:

Dowódcy II dywizjonu:

  • ppłk Edward Rykiert → I zastępca dowódcy 1 pac
  • mjr Franciszek Ciniewicz
  • kpt. Stanisław Pokorny

Dowódcy III dywizjonu:

  • kpt. Ferdynand Schwetlich (do 6 X 1943)
  • kpt. Kazimierz Szydłowski (od 6 X 1943)

Skład organizacyjny[edytuj | edytuj kod]

Struktura w 1 DPanc[6]:

Symbole pułkowe[edytuj | edytuj kod]

Sztandar 2 Pułku Artylerii Motorowej

Sztandar

Sztandar ufundowało społeczeństwo miasta Derby w W. Brytanii i wręczyło go pułkowi 3 listopada 1945.

Na tarczach - wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej, św. Barbary, herb miasta Derby i odznaka pamiątkowa pułku. Na czerwonym tle kraje i daty kampanii wojennych pułku.

Obecnie sztandar eksponowany jest w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie[7].

Odznaka pamiątkowa
Odznaka posiada formę stylizowanego orła trzymającego w szponach proporzec w barwach pułkowych (czarno - szmaragdowy), na którym umieszczona jest oznaka rozpoznawcza 1 Dywizji Pancernej. Nad proporcem na piersi orła cyfra 2. Wykonana w białym metalu, metodą głębokiego tłoczenia; wym. 62 x 32 mm. Mocowana do górnej, lewej kieszeni munduru nakrętką tłoczoną w blasze. Brak znaku firmowego[8].

Barwy
Proporczyk czarno-zielony (szmaragdowy).

Znak na pojazdach: Znakpoj2pamot.png TablrozpWP 1.png

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W rozkazie dziennym posługiwano się skrótami: „1 P.A.C.”, „2 P.A.Mot.” lub „2 Pułk Art. Mot.”
  2. Rozkazy dzienne 1943 ↓, s. 223, 276.
  3. Rozkazy dzienne 1943 ↓, s. 224.
  4. a b Szczurowski 2001 ↓, s. 122.
  5. Rozkazy dzienne 1943 ↓, s. 261, 275.
  6. Szczurowski 2001 ↓, s. 59.
  7. Murgrabia 1994 ↓, s. 122.
  8. Zatwierdzona rozkazem NW Nr 4 z 15 czerwca 1945, poz. 43, L. dz. 806/w. Og./ 45

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]