2 Pułk Strzelców Polskich (WP na Wschodzie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 2 Pułku Strzelców Polskich WP na Wschodzie. Zobacz też: 2 Pułk Piechoty - inne pułki piechoty z numerem 2.
2 Pułk Strzelców Polskich
Historia
Państwo  Imperium Rosyjskie
 II Rzeczpospolita
Sformowanie 1917
Rozformowanie 1918
Dowódcy
Pierwszy płk Wysocki
Działania zbrojne
Wojna domowa w Rosji
Organizacja
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość Dywizja Strzelców Polskich
1 Dywizja Strzelców Polskich

2 Pułk Strzelców Polskich (2 psp) – oddział piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Pułk został sformowana w lutym 1917 roku w Boryspolu w składzie Dywizji Strzelców Polskich. W swej strukturze posiadała trzy bataliony piechoty[1]. Od jesieni 1917 wszedł w skład 1 Dywizji Strzelców Polskich I Korpusu. Na dzień 14.12.1917 liczył 1040 żołnierzy frontowych[2]. W okresie reorganizacji wojsk i koncentracji, w dniu 1 kwietnia 1918 stacjonował w Mohylewie[3].

Dowódcy pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Wysocki[4]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]