3/VIII Batalion Wartowniczy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
3/VIII Batalion Wartowniczy
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1921
Tradycje
Kontynuacja 21 batalion celny
Organizacja
Dyslokacja Tczew
Formacja Bataliony Wartownicze
Podległość DOG Toruń
DOG „Pomorze”

3/VIII Batalion Wartowniczy – pododdział Wojska Polskiego pełniący służbę ochronną na granicy II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

3/VIII batalion wartowniczy sformowano w 1919 roku[1]. Funkcjonował w strukturze Okręgu Generalnego Toruń[2]. W skład batalionu wchodziło dowództwo oraz 4 kompanie po 3 plutony. W dowództwie, oprócz dowódcy batalionu, służyli oficerowie: sztabowy, adiutant, prowiantowy i kasowy; podoficerowie: mundurowy, prowiantowy, rusznikowy, sanitarny oraz 6 ordynansów[2].

Pod koniec września 1920 roku zapadła decyzja o likwidacji Korpusu Strzelców Granicznych[3]. 29 września 1920 dyrektywa Ministerstwa Spraw Wojskowych nakazała batalionom wartowniczym ochronę granic. W sumie na 48 baonów wartowniczych, do służby granicznej przeznaczono 21 baonów[4]. Luzowanie oddziałów Strzelców Granicznych w DOG „Pomorze” rozpoczęto 4 grudnia 1920 roku. Całość granic przylegających do tego okręgu podzielono na pięć odcinków[5]. Drugi, obejmujący odcinek granicy z Wolnym Miastem Gdańskiem przejął batalion wartowniczy nr 3/VIII z miejscem postoju dowództwa w Tczewie[6].

3/VIII batalion wartowniczy 14 kwietnia 1920 wcielony został do 4 pułku Strzelców Granicznych[7].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

27 marca 1920 roku 3/VIII batalion wartowniczy wspólnie z pododdziałami 4 pułku strzelców granicznych obsadzał granicę zachodnią OGen. „Pomorze”. Jego dowództwo stacjonowało wtedy w Wejherowie[8].

Na początku 1921 roku dowództwo baonu i 2. kompania stacjonowały w garnizonie Tczew, natomiast kompania graniczna w garnizonie Gniew[9].

Zgodnie z rozkazem DOG „Pomorze” z 29 listopada 1920 batalion obsadził odcinek od Falkonau do Kolubek to jest do punktu styczności północnej granicy WM Gdańska z granicą polską. Długość odcinka wynosiła 140 km. Dowództwo batalionu stacjonowało w Tczewie[5], a dowództwa kompanii w Tczewie, Goniszewie, Żukominie i Mapowie[10].

Sąsiednie bataliony

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]