31. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

31. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie odbył się w dniach 13-24 lutego 1981 roku. W konkursie głównym zaprezentowano 21 filmów pochodzących z 16 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem niemieckiej reżyserki Jutty Brückner przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotego Niedźwiedzia, hiszpańskiemu filmowi Szybciej, szybciej w reżyserii Carlosa Saury. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Srebrnego Niedźwiedzia − Nagrodę Specjalną Jury, przyznano indyjskiemu filmowi W poszukiwaniu głodu w reżyserii Mrinala Sena[1].

Przebieg festiwalu[edytuj | edytuj kod]

Dużo kontrowersji wśród niemieckich filmowców wzbudziła selekcja festiwalowa nowego dyrektora Berlinale Moritza de Hadelna, który w konkursie głównym umieścił zaledwie jeden niemiecki film. De Hadelna oskarżano o "dyletantyzm" i "brak zdolności do komunikowania się" z niemieckim środowiskiem filmowym. Domagano się jego rezygnacji i grożono bojkotem festiwalu. De Hadeln twierdził, że powodem tak niewielkiej obecności niemieckich filmów w konkursie była ich słaba jakość. Niemieccy twórcy filmowi (m.in. reżyser Alexander Kluge) odpowiadali zaś, że to nie kinematografia niemiecka jest w kryzysie, ale sam festiwal, który faworyzuje amerykańskie kino mainstreamowe[2].

Wydarzeniami sekcji Forum były pokazy nowych filmów mistrzów kina: Stalkera Andrieja Tarkowskiego, Wściekły byk Martina Scorsese i Ratuj się kto może (życie) Jean-Luka Godarda, który był gościem festiwalu.

W temat przewodni tegorocznego konkursu głównego, czyli odkrywanie zapomnianej historii (poruszany m.in. w filmach Gorączka czy Łódź jest pełna) wpisał się również pokazany w sekcji Forum wstrząsający irański film dokumentalny Poszukiwanie w reżyserii Amira Naderiego, opowiadający o masakrach dokonywanych na ludności cywilnej za czasów szacha Rezy Pahlawiego[3].

W ramach festiwalu odbyła się retrospektywa poświęcona twórczości brytyjskiego producenta filmowego Michaela Balcona[4]. Zaprezentowano także przegląd filmów tureckiego reżysera Yılmaza Güneya, więźnia politycznego przebywającego w więzieniu w Turcji pod zarzutem morderstwa[5].

Jury Konkursu Głównego[edytuj | edytuj kod]

Filmy konkursowe[edytuj | edytuj kod]

Następujące filmy zostały wyselekcjonowane do udziału w konkursie głównym o Złotego Niedźwiedzia i Srebrne Niedźwiedzie[7]:

Tytuł polski Tytuł oryginalny Reżyseria Kraj produkcji
W poszukiwaniu głodu
আকালের সন্ধানে
Akaler Sandhane
Mrinal Sen  Indie
Dziecięca wyspa
Barnens ö Kay Pollak  Szwecja
Łódź jest pełna
Das Boot ist voll Markus Imhoof  Szwajcaria
Szybciej, szybciej
Deprisa, deprisa Carlos Saura  Hiszpania
26 dni z życia Dostojewskiego
Двадцать шесть дней из жизни Достоевского
Dwadcat' szest' dniej iz żyzni Dostojewskogo
Aleksandr Zarchi  ZSRR
Wynalazca
Der Erfinder Kurt Gloor  Szwajcaria
Gorączka
Gorączka Agnieszka Holland  Polska
Le grand paysage d'Alexis Droeven
Le grand paysage d'Alexis Droeven Jean-Jacques Andrien  Belgia
Head On
Head On Michael Grant  Kanada
Ciężarówka
Камионът
Kamionat
Christo Christow  Bułgaria
Köszönöm, megvagyunk
Köszönöm, megvagyunk László Lugossy  Węgry
Stary mnich
Luang ta Permphol Cheyaroon  Tajlandia
Maravillas
Maravillas Manuel Gutiérrez Aragón  Hiszpania
Milka - film o tabu
Milka: Elokuva tabuista Rauni Mollberg  Finlandia
Il minestrone
Il minestrone Sergio Citti  Włochy
Der Neger Erwin
Der Neger Erwin Herbert Achternbusch  RFN
Prowincjuszka
La provinciale Claude Goretta  Szwajcaria
Haracz
Tribute Bob Clark  Kanada
Cygańska melodia
ツィゴイネルワイゼン
Tsigoineruwaizen
Seijun Suzuki  Japonia
Vrijdag
Vrijdag Hugo Claus  Belgia
Come Back Swallow
Yen gui lai Fu Jinggong  Chiny

Laureaci nagród[edytuj | edytuj kod]

Złoty Niedźwiedź
Srebrny Niedźwiedź − Nagroda Specjalna Jury
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora
Srebrny Niedźwiedź za wybitne osiągnięcie artystyczne
Wyróżnienie honorowe
Złoty Niedźwiedź dla najlepszego filmu krótkometrażowego

Polonica[edytuj | edytuj kod]

W konkursie głównym kinematografię polską reprezentował film Gorączka w reżyserii Agnieszki Holland, adaptacja powieści Dzieje jednego pocisku (1910) Andrzeja Struga. Barbara Grabowska zdobyła za rolę w tym filmie Srebrnego Niedźwiedzia dla najlepszej aktorki jako druga Polka w historii imprezy - pierwszą była Jadwiga Barańska za rolę w Nocach i dniach (1976).

Innym polskim akcentem na festiwalu był udział krytyka filmowego Jerzego Płażewskiego w pracach jury konkursu głównego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prizes & Honours 1981 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-10-04].
  2. 31st Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-10-11].
  3. 31st Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-10-11].
  4. Retrospective, Berlinale Classics & Homage (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-10-04].
  5. 31st Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-10-14].
  6. Juries 1981 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-10-04].
  7. Programme 1981 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-10-10].