31 Dywizja Strzelecka (ZSRR)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy radzieckiej 31 Dywizji Strzelców. Zobacz też: inne dywizje piechoty noszące numer 31.
31 Dywizja Strzelecka
Historia
Państwo  ZSRR
Nazwa wyróżniająca Stalingradzka
Działania zbrojne
II wojna światowa
Organizacja
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 40 Korpus Strzelecki

31 Stalingradzka Dywizja Strzelecka odznaczona Orderami Czerwonego Sztandaru, Suworowa i Bohdana Chmielnickiego ros. 31-я стрелковая Сталинградская Краснознамённая орденов Суворова и Богдана Хмельницкого дивизия (31 DS) - związek taktyczny piechoty Armii Czerwonej.

W czerwcu 1941 pod dowództwem pułkownika Michaiła Ozimina w składzie 40 Korpusu Strzeleckiego Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo 31 Dywizji Strzeleckiej
  • 75 Pułk Strzelecki
  • 177 Pułk Strzelecki
  • 248 Pułk Strzelecki
  • 32 Pułk Artylerii
  • 129 Pułk Artylerii Haubic
  • 151 samodzielny dywizjon artylerii przeciwpancernej
  • dywizjon artylerii przeciwlotniczej
  • 86 kompania zwiadowcza
  • 128 samodzielny batalion łączności → 128 samodzielna kompania łączności (23.04.1943 - 01.08.1943)
  • 1149 samodzielna kompania łączności (01.08.1943 - 25.11.1944)
  • 52 samodzielny batalion łączności (od 25.11.1944)
  • 104 batalion saperów
  • 16 batalion medyczno-sanitarny

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]