31 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 31. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „31”.

Węgierski Pułk Piechoty Nr 31 (niem. Ungarisches Infanterieregiment Nr. 31) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk kontynuował tradycje pułku utworzonego w 1741 roku[1].

Okręg uzupełnień nr 31 Sybin (węg. Nagyszeben lub niem. Hermanstadt) na terytorium 12 Korpusu[1].

FML August Georg zu Leiningen-Westerburg-Neuleiningen
FZM Karl von Culoz

Kolejnymi szafami pułku byli:

  • FML August Georg zu Leiningen-Westerburg-Neuleiningen (1829-1849),
  • FZM Karl von Culoz (1849 – †11 XI 1862),
  • wielki książę Meklemburgii-Strelitz Fryderyk Wilhelm Meklemburski (1863 – †30 V 1904),
  • generał piechoty Eduard Pucherna (od 1905)[1].

Swoje święto pułk obchodził 22 maja w rocznicę bitwy pod Aspern stoczonej w 1809 roku[1].

Kolory pułkowe: żółty (kaisergelb), guziki srebrne. Skład narodowościowy w 1914 roku 25% – Niemcy, 69% – Rumuni[2].

W 1873 roku sztab pułku razem z komendą rezerwową i stacją okręgu uzupełnień stacjonował w Sybinie obecnie w Rumunii.

W latach 1903-1905 sztab pułku razem z 3. i 4. stacjonował w Alba Iulia (węg. Gyulafehérvár), 1. batalion w Orăștie (węg. Szászváros, niem. Broos), a 2. batalion w Sybinie. Cały pułk wchodził w skład 69 Brygady Piechoty należącej do 35 Dywizji Piechoty[3].

W latach 1904-1909 sztab pułku razem 3. i 4. batalionem stacjonował w Abrudzie (węg. Abrudbánya), 1. batalion w Szászváros, a 2. batalion w Sybinie.

W 1914 roku pułk stacjonował w Nagyszeben z wyjątkiem 3. batalionu, który był detaszowany do Splitu (wł. Spalato) na terytorium 16 Korpusu. Pułk (bez 3. batalionu) wchodził w skład 32 Brygady Piechoty w Nagyszeben należącej do 16 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 3. batalion był podporządkowany komendantowi 5 Brygady Górskiej w Splicie należącej do 47 Dywizji Piechoty[4].

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w 1914 w Królestwie Kongresowym, a na przełomie 1914 i 1915 roku w Galicji. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzu w Zawierciu oraz cmentarzach wojennych nr 280 w Porąbce Uszewskiej i Kotowicach.

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Wilhelm Popp von Poppenheim (1873)
  • 1903-1904 – płk Rudolf Klein
  • 1905-1906 – płk Wilhelm Merbeller
  • 1907-1910 – płk Rudolf Freih. v. Dürfeld
  • 1911 – płk Anton Goldbach
  • płk Heinrich von Salmon (1912-1914[1])

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]