33 Gwardyjska Dywizja Strzelecka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
33 Gwardyjska Dywizja Strzelecka
33-я гвардейская стрелковая дивизия
Ilustracja
Emblemat jednostek Gwardyjskich
Historia
Państwo  ZSRR
Sformowanie 18 maja 1942
Rozformowanie 1946
Nazwa wyróżniająca Sewastopolska
Dowódcy
Pierwszy Fiodor Afanasjew (ru)
Działania zbrojne
Front wschodni (II wojna światowa)
Organizacja
Numer в/ч пп 19605
Formacja Armia Czerwona
Rodzaj wojsk piechota i artyleria
Podległość 47 Armia
62 Armia
2 Gwardyjska Armia
39 Armia
43 Armia
Odznaczenia
Order Suworowa II klasy (ZSRR)

33 Gwardyjska Dywizja Strzeleckazwiązek taktyczny (dywizja) Armii Czerwonej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

33 GwDS została utworzona w maju 1942 roku z żołnierzy oddziałów powietrznodesantowych z Półwyspu Tamańskiego i Ust´-Łabinska, choć zazwyczaj dywizje gwardyjskie powstawały z wyróżnienia i wzmocnienia zasłużonych na froncie „zwykłych” dywizji.

Do końca maja 1942 dywizja była gotowa do walki i 29 maja została włączona w skład 47. Armii i Frontu Północno-Kaukaskiego[1], jednak już kilka dni później przeniesiona do odwodów Frontu Stalingradzkiego[2].

W lipcu 1942, 33 GwDS zajęła pozycje obronne na brzegu Donu. Następnie brała udział w bitwie stalingradzkiej, wchodząc w skład 62. Armii. 10 sierpnia została oskrzydlona przez niemieckie czołgi i pomimo męstwa żołnierzy musiała ustąpić w kierunku Wołgi.

Uzupełniona rekrutami i ochotnikami z Obwodu tambowskiego, od grudnia 1942 w składzie 2. Gwardyjskiej Armii, ponownie walczyła w bitwie stalingradzkiej, a następnie w kontrataku kierując się na Rostów nad Donem.

W 1944 wzięła udział w ofensywie na Krym, zyskując honorowy tytuł dywizji sewastopolskiej[3].

W ostatnich miesiącach wojny przerzucona w kierunku Bałtyku, gdzie, w składzie 43. Armii, była główną radziecką jednostką w zdobyciu Königsberga.

Po Zwycięstwie wycofana do Rżewa. Wobec demobilizacji w 1946 zredukowana do brygady i rozwiązana w 1947.

Dowódcy[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Директива Ставки ВГК № 170422 от 29 мая 1942.
  2. Директива Ставки ВГК № 170430 от 2 июня 1942.
  3. Приказы Верховного Главнокомандующего о присвоении воинским частям почётных наименований, mil.ru (ros.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]