33 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 33. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „33”.
Węgierski Pułk Piechoty Nr 33
Ungarisches Infanterieregiment Nr. 33
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1741
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Węgierski
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Arad, Zagrzeb, Bela Crkva, Kovin, Foča, Crkvice
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 17 Dywizja Piechoty
Szefowie pułku
FM Nikolaus Joseph Esterházy von Galántha
FZM Anton Sztáray von Nagy-Mihály
FZM Hieronymus Karl von Colloredo-Mannsfeld
FZM Franz Gyulai von Máros-Németh und Nádaska
Podporucznik IR. 33 w mundurze służbowym
Kurtka munduru gefrajtra IR. 33

Węgierski Pułk Piechoty Nr 33 (IR. 33) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony w 1741 roku[1].

Okręg uzupełnień nr 33 Arad na terytorium 7 Korpusu[1].

W 1888 roku otrzymał „na wieczne czasy” imię świętego cesarza rzymskiego Leopolda II[1].

Kolory pułkowe: szary (aschgrau), guziki srebrne.

W 1873 roku sztab pułku stacjonował w Zagrzebiu (niem. Agram), natomiast komenda rezerwowa i stacja okręgu uzupełnień w twierdzy Arad.

W latach 1903-1907 pułk stacjonował w Aradzie z wyjątkiem 2. batalionu, który załogował w Belej Crkvi (węg. Fehértemplom).

W latach 1908-1909 pułk stacjonował w Aradzie, z wyjątkiem 2. batalionu, który załogował w Kovinie (węg. Kevevára).

W latach 1910-1911 pułk stacjonował w Aradzie, z wyjątkiem 4. batalionu, który był detaszowany w Fočy na terytorium 16 Korpusu. Pułk (bez 4. batalionu) wchodził w skład 34 Brygady Piechoty w Aradzie należącej do 17 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 4. batalion był podporządkowany komendantowi 8 Brygady Górskiej należącej do 48 Dywizji Piechoty[2].

W latach 1912-1914 pułk stacjonował w Aradzie z wyjątkiem 4. batalionu, który był detaszowany w Crkvicach (1911-1912), a następnie w Kotorze (wł. Cattaro) na terytorium 15 Korpusu[1].

Pułk (bez 4. batalionu) nadal wchodził w skład 34 Brygady Piechoty w Aradzie należącej do 17 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 4. batalion był podporządkowany komendantowi 14 Brygady Górskiej należącej do 47 Dywizji Piechoty[3].

Skład narodowościowy w 1914 roku 28% – Węgrzy, 54% – Rumunii[4].

W czasie I wojny światowej pułk walczył z Rosjanami w grudniu 1914 w Galicji w okolicach Bochni. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzu wojennym nr 301 w Żegocinie.

Szefowie pułku[edytuj | edytuj kod]

Kolejnymi szefami pułku byli:

  • FML Adam Johann Joseph Andrássy von Szent-Király (1744 – †10 III 1753),
  • FM Nikolaus Joseph Esterházy von Galántha (Miklós József Esterházy) (1753 – †28 IX 1790),
  • FZM Anton Sztáray von Nagy-Mihály (1791 – †23 I 1808),
  • FZM Hieronymus Karl von Colloredo-Mannsfeld (1809 – †23 VII 1822),
  • FML Emerich von Bakony (1823 – †24 I 1845),
  • FZM Franz Gyulai von Máros-Németh und Nádaska (1845 – †21 IX 1868),
  • FZM Emil Kussevich von Szamobor (1869-1887)[1].

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Ludwig Bolzano von Kronstatt (1873)
  • płk Wilhelm Wachsmann (1903-1904)
  • płk Albert Dietrich (1905-1908)
  • płk Siegmund von Gerhauser (1909)
  • płk Alexander Barbini (1910-1912)
  • płk Friedrich Tobis (1913 – 1914[1])
  • płk Simon Barza von Barnhöfft (1914)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]