34. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

34. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Berlinie odbył się w dniach 17-28 lutego 1984 roku. Imprezę otworzył pokaz niemieckiego filmu Arka Noego w reżyserii Rolanda Emmericha[1]. W konkursie głównym zaprezentowano 24 filmy pochodzące z 17 różnych krajów.

Jury pod przewodnictwem norweskiej aktorki Liv Ullmann przyznało nagrodę główną festiwalu, Złotego Niedźwiedzia, amerykańskiemu filmowi Strumienie miłości w reżyserii Johna Cassavetesa. Drugą nagrodę w konkursie głównym, Srebrnego Niedźwiedzia − Nagrodę Specjalną Jury, przyznano argentyńskiemu filmowi Mała brudna wojna w reżyserii Héctora Olivery[2].

Przebieg festiwalu[edytuj | edytuj kod]

Liczba filmów pokazanych w sekcjach Konkurs, Kinderfilmfest, Info-Schau, Nowe kino niemieckie oraz na pokazach dla branży filmowej wyniosła w tym roku 556 tytułów. Do tego należy dodać obszerną sekcję Forum, w której w czasie tegorocznej edycji skoncentrowano się na związkach filmu z muzyką - zaprezentowano zarówno filmy o muzyce, jak i obrazy skomponowane na wzór utworu muzycznego (m.in. The Gold Diggers Sally Potter). Spośród filmów niemieckich największe zainteresowanie w sekcji Forum wzbudził Dorian Gray w zwierciadle prasy brukowej Ulrike Ottinger oraz Der Schlaf der Vernunft Uli Stöckl[3].

Na program sekcji Info-Schau (przyszła Panorama) złożyło się kilka osobnych przeglądów, w tym Nowe filmy austriackie, US Non-Majors oraz Śródziemnomorska Panorama. Ten ostatni przegląd, który spotkał się w prasie z pozytywnym odzewem, był innowacyjnym zestawieniem dwudziestu filmów powstałych w basenie Morza Śródziemnego od Izraela po Hiszpanię i od Jugosławii po Egipt. Sporo kontrowersji wzbudził za to film otwarcia sekcji Kinderfilmfest, Kidco Rona Maxwella. Obraz krytykowano za propagowanie "amerykańskiego stylu życia wśród dzieci" i "gloryfikowanie kapitalizmu" w duchu Ronalda Reagana[4].

W czasie tegorocznego festiwalu trwała debata na temat ustawy dotyczącej finansowania produkcji filmowej przez państwo. Filmowcy obawiali się systemowej dyskryminacji ze względów artystycznych i politycznych, zwłaszcza, że najciekawsze filmy niemieckie na Berlinale (np. Wanderkrebs Herberta Achternbuscha) powstały bez wsparcia państwa. Obawiano się politycznego ingerowania w produkcję filmową oraz cenzurowania podejmowanych treści[5].

W ramach festiwalu odbyła się retrospektywa twórczości niemieckiego reżysera Ernsta Lubitscha[6], który zrobił wielką karierę w Hollywood.

Członkowie jury[edytuj | edytuj kod]

Konkurs główny[edytuj | edytuj kod]

Filmy konkursowe[edytuj | edytuj kod]

Następujące filmy zostały wyselekcjonowane do udziału w konkursie głównym o Złotego Niedźwiedzia i Srebrne Niedźwiedzie[8]:

Tytuł polski Tytuł oryginalny Reżyseria Kraj produkcji
Za naszą miłość
À nos amours Maurice Pialat  Francja
Akelarre
Akelarre Pedro Olea  Hiszpania
Arka Noego
Das Arche Noah Prinzip Roland Emmerich  RFN
Lekarki
Ärztinnen Horst Seemann  NRD
Autogram
Das Autogramm Peter Lilienthal  RFN
Bal
Le bal Ettore Scola  Włochy
Banbianren
半邊人
Boon bin yen
Allen Fong  Hongkong
Mistrzowie
Champions John Irvin  Wielka Brytania
Świry
Crackers Louis Malle  Stany Zjednoczone
Garderobiany
The Dresser Peter Yates  Wielka Brytania
Flirt
Flirt Roberto Russo  Włochy
Relacje klasowe
Klassenverhältnisse Danièle Huillet i Jean-Marie Straub  RFN
Tight Quarters
Könnyü testi sértés György Szomjas  Węgry
Strumienie miłości
Love Streams John Cassavetes  Stany Zjednoczone
Człowiek bez pamięci
Mann ohne Gedächtnis Kurt Gloor  Szwajcaria
Poranek w Alabamie
Morgen in Alabama Norbert Kückelmann  RFN
Antarktyka
南極物語
Nankyoku monogatari
Koreyoshi Kurahara  Japonia
Mała brudna wojna
No habrá más penas ni olvido Héctor Olivera  Argentyna
Rembetiko
Ρεμπέτικο
Rembetiko
Kostas Ferris  Grecja
Piękna i bestia
Skønheden og udyret Nils Malmros  Dania
De stille Oceaan
De stille Oceaan Digna Sinke  Holandia
Złodzieje nocą
Les voleurs de la nuit Samuel Fuller  Francja
Romans polowy
Военно-полевой роман
Wojenno-poliewoj roman
Piotr Todorowski  ZSRR
Krew jest zawsze gorąca
血,总是热的
Xue, zong shi re de
Wen Yan  Chiny

Filmy pozakonkursowe[edytuj | edytuj kod]

Następujące filmy zostały wyświetlone na festiwalu w ramach pokazów pozakonkursowych:

Tytuł polski Tytuł oryginalny Reżyseria Kraj produkcji
Marlena
Marlene Maximilian Schell  RFN
Ulica barbarzyńców
Rue barbare Gilles Béhat  Francja
Pan Galindez
El señor Galíndez Rodolfo Kuhn  Argentyna
Star 80
Star 80 Bob Fosse  Stany Zjednoczone
Czułe słówka
Terms of Endearment James L. Brooks  Stany Zjednoczone
Testament
Testament Lynne Littman  Stany Zjednoczone
Wanderkrebs
Wanderkrebs Herbert Achternbusch  RFN

Laureaci nagród[edytuj | edytuj kod]

Złoty Niedźwiedź
Srebrny Niedźwiedź − Nagroda Specjalna Jury
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego reżysera
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszej aktorki
Srebrny Niedźwiedź dla najlepszego aktora
Srebrny Niedźwiedź za wybitne osiągnięcie artystyczne
Srebrny Niedźwiedź
Wyróżnienie honorowe
Nagroda FIPRESCI
Złoty Niedźwiedź dla najlepszego filmu krótkometrażowego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. German Currents Festival of German Film in L.A. (ang.). IndieWire. [dostęp 2018-10-07].
  2. Prizes & Honours 1984 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-19].
  3. 34th Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-23].
  4. 34th Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-23].
  5. 34th Berlin International Film Festival (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-23].
  6. Retrospective (ang.). Deutsche Kinemathek. [dostęp 2018-09-18].
  7. Juries 1984 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-19].
  8. Programme 1984 (ang.). Berlinale. [dostęp 2018-09-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]