34 Pułk Piechoty (austro-węgierski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy austro-węgierskiego Pułku Piechoty Nr 34. Zobacz też: inne pułki piechoty noszące numer „34”.
Węgierski Pułk Piechoty Nr 34
Ungarisches Infanterieregiment Nr. 34
Historia
Państwo  Austro-Węgry
Sformowanie 1733
Rozformowanie 1918
Nazwa wyróżniająca Węgierski
Tradycje
Święto 3 lutego
Działania zbrojne
I wojna światowa
Organizacja
Dyslokacja Koszyce
Rodzaj sił zbrojnych c. i k. Armia
Rodzaj wojsk piechota
Podległość 27 Dywizja Piechoty
Kapitan IR. 34 w mundurze paradnym
Kurtka munduru plutonowego IR. 34

Węgierski Pułk Piechoty Nr 34 (IR. 34) – pułk piechoty cesarskiej i królewskiej Armii.

Historia pułku[edytuj | edytuj kod]

Pułk został utworzony w 1733 roku[1].

Okręg uzupełnień nr 34 Koszyce (niem. Kaschau, węg. Kassa) na terytorium 6 Korpusu[1].

Kolejnymi szefami pułku byli: FML Joseph von Benczur (od 1827), Wilhelm I Hohenzollern (od 1841, jako książę, od 1858, jako książę regent, od 1861, jako król Prus oraz w latach 1871–1888, jako cesarz niemiecki i król Prus) oraz Wilhelm II Hohenzollern (od 1888, jako cesarz niemiecki i król Prus)[1].

Swoje święto obchodził 3 lutego, w rocznicę walki (niem. Erstürmung des Königsberges) stoczonej w 1864 roku, w trakcie wojny duńskiej[1].

Kolory pułkowe: czerwony (krapprot), guziki srebrne.

Skład narodowościowy w 1914 roku 91% – Węgrzy[2].

W 1873 roku dowództwo, komenda uzupełnień oraz batalion zapasowy stacjonowały w Koszycach.

W 1903 roku pułk (bez 3. batalionu) stacjonował w Koszycach i wchodził w skład 53 Brygady Piechoty należącej do 27 Dywizji Piechoty, natomiast 3. batalion był detaszowany w Zvorniku i wchodził w skład 39 Brygady Piechoty należącej do 1 Dywizji Piechoty[3]. W następnym roku 3. batalion wrócił do Koszyc i wzmocnił 53 Brygadę Piechoty[4].

W latach 1909-1914 pułk stacjonował w Koszycach, za wyjątkiem 2. batalionu, który był detaszowany w Rogaticy[1].

W 1914 roku pułk (bez 2. batalionu) wchodził w skład 53 Brygady Piechoty w Koszycach należącej do 27 Dywizji Piechoty, natomiast detaszowany 2. batalion wchodził w skład 7 Brygady Górskiej w Višegradzie należącej do 1 Dywizji Piechoty[5].

W czasie I wojny światowej, w grudniu 1914 roku, pułk walczył z Rosjanami w okolicach Bochni. Żołnierze pułku są pochowani m.in. na cmentarzach wojennych: nr 338 Nieprześnia i nr 145 Gromni. W marcu 1915 roku walczył w okolicach Jędrzejowa.

Komendanci pułku[edytuj | edytuj kod]

  • płk Aurelius Orstein (1873)
  • płk Friedrich Kermpotich (1903[6] – 1906 → komendant 70 Brygady Piechoty)
  • płk Georg Mladenoviċ (1906 – 1910)
  • płk Maximilian Nöhring (1910 – 1914[1] → komendant 5 Brygady Górskiej)
  • płk Wendelin Colerus von Geldern (1915)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]