35 Eskadra Liniowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
35 Eskadra Liniowa
35 Eskadra Lotnicza
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1925
Rozformowanie 1939
Tradycje
Święto 29 sierpnia[1]
Rodowód 1 Eskadra Wywiadowcza
Dowódcy
Pierwszy kpt. pil. Tadeusz Antonowicz
Ostatni kpt. obs. Antoni Koźmiński
Organizacja
Dyslokacja Garnizon Poznań
Rodzaj sił zbrojnych Wojsko[2]
Rodzaj wojsk Lotnictwo
Podległość II/3 Dywizjon Lotniczy
II/3 Dywizjon Liniowy

35 Eskadra Liniowa - pododdział lotnictwa Wojska Polskiego II RP.

Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych L.dz. 2300/Tjn. Org. z dnia 28 lutego 1925 roku 1 Eskadra Wywiadowcza przemianowana została na 35 Eskadrę Lotniczą, a trzy lata później na 35 Eskadrę Liniową.

Wiosną 1929 roku jednostka przezbrojona została w samoloty Potez XXV. W 1937 roku eskadra otrzymała samoloty PZL-23A „Karaś”, które wkrótce wymienione zostały na samoloty wersji „B”. W maju 1939 roku eskadra została rozwiązana. Jej personel zasilił pozostałe eskadry 3 Pułku Lotniczego, a samoloty przekazane zostały do innych jednostek.

Dowódcy eskadry[edytuj | edytuj kod]

kpt. pil. Tadeusz Antonowicz (od VI 1924)
por. obs. Jan Szunejko (od I 1926)
kpt. pil. Władysław Iwanowski (p.o. 1927)
por. obs. Jan Szunejko († 22 V 1928)
kpt. pil. Tadeusz Sypniewski (od V 1928)
kpt. pil. Alfons Szymyślik (od I 1930)
kpt. pil. Bernard Adamecki (od III 1933)
kpt. pil. Franciszek Kaszny (od XI 1934)
kpt. pil. Zbigniew Gołoński (od VII 1937)
kpt. obs. Antoni Koźmiński (od VII 1938)
kpt. pil. Zdzisław Królikowski (od 30 XI 1938)
kpt. obs. Antoni Koźmiński (IV – V 1939)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Święto 3 Pułku Lotniczego.
  2. Ustawa z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku obrony (Dz.U. z 1938 r. Nr 25, poz. 220). W skład Sił Zbrojnych II RP wchodziły wojska lądowe nazywane ówcześnie wojskiem i Marynarka Wojenna. Wojsko składało się z jednostek organizacyjnych wojska stałego i jednostek organizacyjnych Obrony Narodowej, a także jednostek organizacyjnych Korpusu Ochrony Pogranicza.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Izydor Koliński: Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego (lotnictwo). Formowanie, działania bojowe, organizacja i uzbrojenie, metryki jednostek lotniczych. Krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. Cz. 9. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1978.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w latach 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1989. ISBN 83-206-0760-4.
  • Jerzy Pawlak: Polskie eskadry w wojnie obronnej 1939. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1982. ISBN 83-206-0281-5.